Την Δευτέρα 16 Απριλίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στο Αρκοχώρι Ναούσης επί τη εορτή των Αγίων Αγάπης, Ειρήνης και Χιονίας.
Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου:
«Την τρίφωτον λυχνίαν, την μαρτυρίου φέγγει την Εκκλησίαν καταλάμπουσαν … μελωδικώς ευφημήσωμεν», ψάλαμε σήμερα προς τιμήν των αγίων μαρτύρων Αγάπης, Ειρήνης και Χιονίας, τις οποίες ιδιαιτέρως τιμούμε εδώ στην ενορία σας.
Και τις τιμούμε και τις εγκωμιαζουμε, γιατί πρώτος από όλους τις τίμησε ο αρχηγός και τελειωτής της πίστεώς μας, Κύριος Ιησούς Χριστος, στεφανώνοντάς τες με «τον της δικαιοσύνης στέφανον», διότι έμειναν ακλόνητες στην πιστη του μεχρι θανάτου, χωρίς τιποτε να σταθεί ικανό να τις χωρίσει από την αγάπη του, χωρίς τιποτε να μπορεσει να τις κάνει να αρνηθούν την πίστη τους προς τον Χριστό.
Και δεν ήταν εύκολο να μείνουν σταθερές στην πίστη τους, γιατί ηταν τρεις νεαρές κοπέλες και ειχαν να αντιμετωπίσουν την οργη και το μίσος και την αγριότητα του Ρωμαίου διοικητού της Θεσσαλονίκης, που ήθελε να εφαρμοσει με ακρίβεια την εντολή του διωγμού που είχε δώσει ο ειδωλολάτρης αυτοκράτορας Μαξιμιανος.
Δεν ήταν εύκολο να μείνουν εδραίες και αμετακίνητες στην πιστη του Χριστού, γιατί οι απειλες ήταν πολλές και οι τρόποι που χρησιμοποιούσαν οι διώκτες τους για να τις μεταπείσουν ήταν φοβεροί.
Δεν ήταν εύκολο να τα αντέξουν όλα αυτά, όπως δεν ήταν και ευκολο και να αποφασίσουν να θυσιάσουν τη ζωή τους για τον Χριστο.
Όμως όλα αυτά που δεν ήταν ευκολα για όλους τους άλλους, τα έκανε εύκολα για τις τρεις νεαρές μάρτυρες που τιμούμε σήμερα, για την αγία Αγάπη, την αγία Ειρήνη και την αγία Χιονία, η αγάπη τους και ο πόθος τους για τον Χριστό.
Ο Χριστός ήταν γι᾽ αυτές η επιλογη της ζωής τους. Ο Χριστός ήταν γι᾽ αυτές ο νυμφίος της ψυχής τους, και δεν ήταν δυνατόν ούτε να τον αρνηθούν ούτε να θελήσουν να τον εγκαταλείψουν προκειμένου να ζήσουν.
Για τις τρεις μάρτυρες δεν νοείτο ζωή χωρίς Χριστό και δεν υπήρχε περίπτωση να επιλέξουν μόνες τους να χωρισθούν από την αγάπη του. Στη σκέψη τους και στην ψυχη τους είχαν τον λόγο του πρωτοκορυφαίου αποστόλου Παύλου, που ειχε κηρύξει και στην πατρίδα τους, τη Θεσσαλονίκη, όπως και στη Βέροια: «εμοί το ζην Χριστός και το αποθανείν κερδος»· για μένα, δηλαδή, ζωή είναι ο Χριστος και ο θάνατος για χάρη του είναι κέρδος.
Στη σκέψη τους και στην ψυχή τους είχαν τον λόγο του Χριστού ότι οποιος τον ομολογήσει ενώπιον των ανθρώπων, θα τον ομολογησει και αυτός ενώπιον του Πατρος του του εν ουρανοίς.
Γι᾽ αυτό και οι τρεις μάρτυρες προτίμησαν τον θάνατο από τη ζωή, προτίμησαν τον Χριστό από τα αγαθά του κόσμου, προτίμησαν τα δύσκολα από τα εύκολα, προτίμησαν τη θυσία από τη ζωή.
Ποιος, λοιπόν, αδελφοί μου, μπορεί να μην τιμά μια τέτοια θυσία; Ποιος μπορεί να μην υποκλινεται μπροστά σε τόση γενναιότητα, σε τόση αποφασιστικότητα, σε τόση αγάπη και πίστη τριών νεαρών γυναικών;
Αλλά και ποιος μπορεί να αποφυγει τη σύγκριση των δικών τους επιλογών με τις δικές του; Γιατί αυτές οι τρεις νεαρές μάρτυρες, οι αγίες Αγάπη, Ειρήνη και Χιονία, είναι μέτρο συγκρίσεως και για μας, μέτρο συγκρίσεως για την αγάπη μας, για την πίστη μας, για την αποφασιστικότητά μας να ειμαστε κοντά στον Χριστό και να μην χωρισθούμε από αυτόν.
Και εμείς βέβαια δεν χρειάζεται να αποδείξουμε την αγάπη μας και την πίστη μας με το μαρτύριο και τη θυσία της ζωής μας, αλλά αυτό δεν μας απαλλάσσει από το να τα αποδεικνύουμε με τη ζωή μας, με την υπακοή μας στο θέλημά του και την τήρηση των εντολών του, με την ομολογία μας ότι είμαστε χριστιανοί, ότι πιστεύουμε στον Χριστο, ότι είμαστε μέλη της Εκκλησίας του και δεν θέλουμε να τον αρνηθούμε και δεν θέλουμε να τον προδώσουμε.
Το παράδειγμα των τριών αγίων μαρτύρων, Αγάπης, Ειρήνης και Χιονίας, θα πρέπει να μας παρακινήσει να ζούμε με μεγαλύτερη συνέπεια τις εντολές του Χριστού, γιατί, εάν δεν ακολουθούμε τις εντολές του και δεν ζούμε συμφωνα με αυτές, είναι, αδελφοί μου, σαν να αρνούμεθα τον ίδιο τον Χριστο· είναι σαν να επιλέγουμε να χωρισθούμε από την αγάπη του. Γιατί, εάν δεν μπορούμε να ακολουθήσουμε το θέλημά του, όταν δεν απαιτείται καμία θυσία ή έστω κάποια ελάχιστη θυσία της ανέσεώς μας ή του εγωισμού μας, τότε πως θα μπορούσαμε να θυσιάσουμε τη ζωή μας για τον Χριστό;
Χθες εορτάσαμε τους νεομάρτυρες της Ναούσης, τους οποίους ο Τούρκος πασάς ρωτούσε αν είναι πρόθυμοι να αλλάξουν την πίστη τους και να ακολουθήσουν τη δική του πίστη. Και αυτοί είπαν με μία λέξη «χριστιανοί είμεθα και χριστιανοί θα πεθάνουμε».
Εμείς σήμερα δεν έχουμε να δώσουμε μία τέτοια ομολογία ούτε να κάνουμε μία τέτοια θυσία. Γι᾽ αυτό και σήμερα, τιμώντας τις τρεις μάρτυρες, ας αποφασίσουμε να δείχνουμε στο εξής την αγάπη μας και την πίστη μας στον Χριστό εφαρμόζοντας στη ζωή μας το θέλημά του, για να αξιωθούμε και εμείς των αγαθών της ουρανίου βασιλείας του, που απολαμβάνουν και οι εορταζόμενες αγίες.
Αλλά ας μην ξεχνούμε ότι η βασιλεία του Θεού ξεκινά από αυτή τη ζωή. Μην περιμένουμε να πεθάνουμε για να πάμε να απολαύσουμε στην άλλη ζωή τη βασιλεία του Θεού. Η βασιλεία του Θεού «εντός ημών εστί». Αν δεν ζήσουμε από εδώ τον Χριστό μέσα μας, μην περιμένουμε να κλείσουμε τα μάτια μας και να πάμε στην άλλη ζωή για να απολαύσουμε τα αγαθά. Από αυτή τη ζωή πρέπει να έχουμε σχέση με τον Χριστό, να ζούμε τον Χριστό, διαφορετικά είμεθα ψεύτικοι χριστιανοί. Γι᾽ αυτό, αδελφοί μου, ας προβληματισθούμε όλοι μας και πρώτος εγώ.
Δείτε φωτογραφίες της Μητρόπολης εδώ
){kind=link}