Ι.Μ.ΒΕΡΟΙΑΣ: Το Σάββατο 22 Νοεμβρίου ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου και του Οσίου Ιακώβου του εν Ευβοία στην Άμμο Βεροίας.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
Τιμά και πανηγυρίζει σήμερα η Αγία μας Εκκλησία, τιμά και πανηγυρίζει και η ενορία σας ιδιαιτέρως, τη μνήμη του οσίου και θεοφόρου πατρός ημών Ιακώβου του εν Ευβοία, του αγίου Ιακώβου του Τσαλίκη, ενός από τους συγχρόνους μας αγίους, τον οποίο πολλοί εγνώρισαν και συνανεστράφησαν και καθοδηγήθηκαν από τον όσιο πνευματικά, αλλά και είχαν απτά δείγματα της αγιότητός του.
Είναι αλήθεια ότι πολλές φορές εντυπωσιαζόμαστε και συγκινούμεθα από τα χαρίσματα που έδωσε ο Θεός σε πολλούς συγχρόνους μας αγίους, όπως το προορατικό και το διορατικό χάρισμα, με τα οποία ενισχύουν και εμάς στην πίστη και στην εν Χριστώ ζωή.
Όμως αυτά όσο εντυπωσιακά και εάν είναι, όσο και εάν αποδεικνύουν ότι οι διάφοροι αγιασμένοι Γέροντες, ασκητές και όσιοι «εύρον χάριν παρά τώ Θεώ», μας βοηθούν με έναν έμμεσο τρόπο. Γίνονται τα μέσα που μας παρακινούν να πιστεύσουμε περισσότερο, να αγωνισθούμε περισσότερο, να προσευχηθούμε περισσότερο και να εμπιστευθούμε τον Θεό περισσότερο.
Τα ουράνια και θαυμαστά αυτά χαρίσματα είναι σφραγίδα της δωρεάς του Θεού στους εκλεκτούς δούλους του, σε εκείνους που αγωνίσθηκαν για να νεκρώσουν τον παλαιό άνθρωπο και να ενδυθούν τον νέο με τον προσωπικό τους αγώνα προς τους κοσμοκράτορας του σκότους, με τη νηστεία, την αγρυπνία και την προσευχή.
Σε εκείνους που κάθαραν την ψυχή τους με τα δάκρυα της μετανοίας αλλά και της αγάπης προς τον Θεό και καλλιέργησαν στο γεώργιο της ψυχής τους τις αρετές της υπακοής, της ταπεινοφροσύνης, της υπομονής και της αγάπης.
Όλες αυτές οι αρετές ήταν βαθειά ριζωμένες στην ψυχή του αγίου Ιακώβου του Τσαλίκη και ήταν αυτές που τον κατέστησαν δεκτικό των ουρανίων χαρισμάτων του Θεού.
Αν όμως τα ουράνια αυτά χαρίσματα, το προορατικό και το διορατικό, είναι δωρεά του Θεού προς τον μεγάλο αγωνιστή και εκλεκτό δούλο του, τον άγιο Ιάκωβο, και εμείς απέχουμε πόρρω από αυτά, είναι βέβαιο ότι υπάρχουν κάποια άλλα χαρίσματά του, τα οποία μπορούμε και θα πρέπει και εμείς να αγωνισθούμε για να τα αποκτήσουμε, αν θέλουμε πράγματι να τον τιμήσουμε μιμούμενοι το παράδειγμα της αγίας ζωής του.
Ένα χαρακτηριστικό στοιχείο της ζωής του, το οποίο συνοδεύει ως προσωνύμιο το όνομά του, το «μέ συγχωρείτε», αποτελεί έκφραση της ταπεινής του διαθέσεως αλλά και της εξαιρετικά ευαίσθητης συνειδήσεώς του, η οποία τον παρακινούσε να ζητά από τους αδελφούς του και τους συνανθρώπους του συγγνώμη, ακόμη και με την πιό απλή υπόνοια ότι ενδεχομένως κάποιος λόγος του, κάποια κίνησή του, κάποια σκέψη του μπορεί να τους έθλιψε, να τους αδίκησε, να τους πλήγωσε.
Αν σκεφθούμε πόσο δύσκολα εμείς ζητούμε συγγνώμη όχι μόνο για τα μικρά αλλά και για μεγάλα σφάλματά μας·
άν σκεφθούμε πόσο εύκολα οχυρωνόμαστε πίσω από τον εγωισμό μας και λέμε ότι δεν φταίξαμε, δεν αδικήσαμε, δεν μιλήσαμε με άσχημο τρόπο στον αδελφό μας, στον συνεργάτη μας, στον σύζυγο η στη σύζυγό μας, στα παιδιά μας, και επομένως πιστεύουμε ότι δεν έχουμε λόγο να ζητήσουμε συγγνώμη·
άν σκεφθούμε πόσο εύκολα ρίχνουμε την ευθύνη στον άλλο και περιμένουμε από εκείνον πρώτα να μας ζητήσει συγγνώμη, γιατί έφταιξε δήθεν περισσότερο· και αν σκεφθούμε ακόμη πόσο δύσκολα παραδεχόμαστε τα σφάλματά μας και ζητούμε συγγνώμη από τον Θεό, ακόμη και μέσα στο μυστήριο της ιεράς εξομολογήσεως, τότε μπορούμε να κατανοήσουμε τη μεγάλη αρετή και τη μεγάλη ταπείνωση που είχε ο άγιος Ιάκωβος ο Τσαλίκης, ένας όντως άγιος άνθρωπος, ένας διακριτικός και ταπεινός ιερομόναχος, ο οποίος ζητούσε ακόμη και από λαϊκούς και από παιδιά και από κάθε άνθρωπο συγγνώμη.
Και την ζητούσε ειλικρινά και με πραγματική αίσθηση μετανοίας, ακριβώς γιατί το κριτήριο της συνειδήσεώς του ήταν υπερευαίσθητο, ώστε να στέκεται σε πράγματα, για τα οποία εμείς ούτε θα μπορούσαμε ποτέ να φαντασθούμε ότι χρειάζεται να ζητήσουμε η να μας ζητήσει κάποιος συγγνώμη.
Ο άγιος όμως Ιάκωβος, παρότι ήταν ηγούμενος, ήταν Γέροντας, ήταν άγιος, είχε τόσα πνευματικά χαρίσματα ζητούσε συγγνώμη με πολλή ταπείνωση, γνωρίζοντας ότι ο Θεός συγχωρεί όσους συγχωρούν τους αδελφούς του.
Αυτή την αρετή του αγίου Ιακώβου, που μπορεί να χρειάζεται προσπάθεια αλλά είναι προσιτή και σε μας και είναι και σωτήρια, άς προσπαθήσουμε να αποκτήσουμε, ώστε να μην τον τιμούμε μόνο με τους ύμνους μας η με την προσκύνηση των ιερών του λειψάνων αλλά και με τον αγώνα μας να τον μιμηθούμε, και να έχουμε τη χάρη και την ευλογία του οσίου πατρός ημών Ιακώβου, ο οποίος με την απλότητα και την καλωσύνη και την ευγένειά του κέρδισε το ένα. Ποιο είναι αυτό το ένα; Είναι η σωτηρία. Κέρδισε τη σωτηρία. Κέρδισε τον παράδεισο.
Πόσο εύκολο είναι, για όλους μας, με απλή ταπείνωση και συγχώρηση να γίνουμε και εμείς τέκνα πράγματι του Θεού, ο οποίος είναι εκείνος που μας συγχωρεί καθημερινά, εφόσον ζητήσουμε συγγνώμη.
Άς έχουμε τη χάρη του Αγίου. Αμήν
Μπορείτε να δείτε τις φωτογραφίες πατώντας στον σύνδεσμο ΕΔΩ
