Εξάμηνο Μνημόσυνο Γέροντος Φωτίου, Πνευματικού της Ιεράς Μονής Δαμάστας (φωτο)

Ιερό Μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του μακαριστού Γέροντος Φωτίου, Πνευματικού της Ιεράς Μονής Δαμάστας, με τη συμπλήρωση έξι μηνών από την εκδημία του, ετέλεσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος  κ. Νικόλαος, το Σάββατο 2 Νοεμβρίου.

Του ιερού μνημοσύνου προηγήθηκε Θεία Λειτουργία στο ιστορικό Καθολικό της Ιεράς Μονής, στην οποία χοροστάτησε και ωμίλησε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης.  Στη Θεία Λειτουργία και το ιερό Μνημόσυνο έψαλε Βυζαντινός χορός υπό την διεύθυνση του Πρωτοψάλτου και Καθηγητού της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Μητροπόλεώς μας κ. Ανδρέα Ιωακείμ, παρέστησαν δε συγγενείς του μακαριστού Γέροντος, πνευματικά τέκνα και πολλοί προσκυνητές.
Στο κήρυγμά του ο Ποιμενάρχης μας αναφέρθηκε στην προσωπικότητα και τα χαρίσματα του αειμνήστου Γέροντος τονίζοντας ότι υπήρξε ένας αγωνιστής Μοναχός με ευθύ λόγο και ταπεινό φρόνημα. Η πολυχρόνια άσκηση, η συνεχής μελέτη των πατερικών κειμένων, η αδιάλειπτη προσευχή και η Χάρις του Θεού τον κατέστησε περιζήτητο πνευματικό ιατρό προς τον οποίο κατέφευγαν χιλιάδες πονεμένοι άνθρωποι, εκζητητές της αγιότητος. Ο μακαριστός Γέρων π. Φώτιος εβάδισε επί τα ίχνη των αγίων Πατέρων. Ο συνδυασμός θεωρίας και πράξεως τον ανήγαγε σε μεγάλη πνευματική προσωπικότητα, γι’ αυτό και η συνείδηση της Εκκλησίας τον κατατάσσει στις μεγάλες σύγχρονες αγιασμένες μορφές.

Σύντομο βιογραφικό Γέροντος Φωτίου:

   Ο Αντώνιος Σκάνδαλος γεννήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 1933 στο χωριό Λημέρι της Ευρυτανίας από γονείς ευσεβείς, τον Σεραφείμ και την Σοφία.

          Τα εγκύκλια γράμματα παρηκολούθησε πρώτα στην γενέτειρά του και αργότερα στο Περιστέρι Αττικής, όπου μετακόμισε η οικογένειά του. Εργαζόμενος ετελείωσε το νυκτερινό Γυμνάσιο και ύστερα από επιτυχείς εξετάσεις εισήχθη στη Νομική Σχολή Αθηνών, από την οποία αποφοιτήσας ενεγράφη στην Θεολογική Σχολή. Ως φοιτητής εργάσθηκε ιεραποστολικά στα Κατηχητικά Σχολεία της ενορίας του Αγίου Αντωνίου Περιστερίου. Ως πτυχιούχος της Νομικής εισήλθε στο Δικαστικό Σώμα και υπηρέτησε ως ειρηνοδίκης και πάρεδρος πρωτοδίκης στη Χαλκίδα. Στην απόδοση της δικαιοσύνης ενισχύετο και με την πνευματική ζωή εις την οποία τον καθοδηγούσαν οι πνευματικοί του Αρχιμ. Παντελεήμων Μπαρδάκος, αποθανών Μητροπολίτης Σάμου και ο ονομαστός πνευματικός Πρωτοπρεσβύτερος π. Άγγελος Νησιώτης, μαθητής του Αγίου Νεκταρίου. Το έτος 1966 ποθών τον βίον της ασκήσεως και μη αναπαυόμενος στον κόσμο, σε ηλικία 33 ετών, εκάρη Μοναχός στην Ιερά Μονή Πετράκη επί Ηγουμενείας Αρχιμανδρίτου Χαραλάμπους Βασιλοπούλου και ακολούθως την 21ην Μαρτίου χειροτονήθηκε Διάκονος στον Ιερό Ναό Αγίου Σπυρίδωνος Αιγάλεω και την 19ην Ιουνίου Πρεσβύτερος και Αρχιμανδρίτης στον Ιερό Ναό Αγίου Ελευθερίου Γκύζη. Καί τις δύο χειροτονίες ετέλεσε ο αείμνηστος Μητροπολίτης Φθιώτιδος Δαμασκηνός.

          Την 2α Ιουνίου του 1970 ανεχώρησε για την Κερασιά του Αγίου Όρους υποταχθείς στον Γέροντα Πορφύριο, τον οποίο είχε γνωρίσει στην Πολυκλινική Αθηνών και μετά δοκιμασία 7 ετών εκάρη Μεγαλόσχημος Μοναχός την 24η Σεπτεμβρίου του έτους 1977.

Μετά ένα χρόνο με υπόδειξη του Γέροντος Πορφυρίου εγκαταβίωσε στο Μετόχιο του Αγίου Νικολάου Καλλισίων Πεντέλης, όπου εδέχετο τους προσκυνητές και με πατρική αγάπη εξομολογούσε και εστήριζε στην πνευματική ζωή. Καθημερινώς συνέρρεαν οι εκζητούντες τον Κύριον στον π. Φώτιο και εκείνος δεν εφείδετο κόπων να νουθετεί έναν έκαστον και να χειραγωγεί στην πνευματική ζωή.

          Ο φόρτος εργασίας και η καθημερινή απασχόληση τον έκαμψαν σωματικά και δεν του προσέφεραν την δυνατότητα της αδιαλείπτου προσευχής και της ησυχίας. Αυτός ο λόγος και επί πλέον ο πόθος του διά το Άγιον Όρος τον έφεραν πίσω στο Κελλίο του Αγίου Δημητρίου Κε­ρα­σιάς τον Μάιο του 1998.

          Η πρόνοια του Θεού όμως είχε άλλο σχέδιο διά τον π. Φώτιο. Ένας τραυματισμός του και τα συνεχή προβλήματα υγείας τον ανάγκασαν να επιστρέψει και πάλι στην Αθήνα.

          Στις 24 Ιουνίου του 1999 μετεκόμισε στην Ιερά Μονή Δαμάστας προσκληθείς από τον Μητροπολίτην Φθιώτιδος κ. Νικόλαον, όπου παρέμεινε διακονούμενος από την Αδελφότητα μέχρι πλήρους αποκαταστάσεως της κλονισθείσης υγείας του.

          Επί 14 χρόνια παρέμεινε στο Μοναστήρι της Παναγίας διακονών τις πνευματικές και λειτουργικές ανάγκες της Ιεράς Αδελφότητος και δεχόμενος τους αναριθμήτους πιστούς από όλα τα μέρη της Ελλάδος για εξομολόγηση. Τα τελευταία 4 χρόνια καθηλώθηκε στο κελλί του και με υπομονή και καρτερία εσήκωσε τον σταυρό της ασθενείας του δοξάζων τον Θεόν διά την πατρική του επίσκεψη και ευλογία.

          Την 30ην Απριλίου, Μεγάλη Τρίτη, στις 4 τα ξημερώματα παρέδωσε το πνεύμα του στον Κύριο, στο Νοσοκομείο «Υγεία», όπου ενοσηλεύετο δαπάναις των πνευματικών του τέκνων.

          Η κηδεία του έγινε στο αγαπημένο του κελλί του Αγίου Δημητρίου Κερασιάς, Αγίου Όρους, στα ψηλά του Άθω, όπου και ετάφη προσδοκών την κοινήν ανάστασιν.