Τα Εγκαίνια του νέου Κοιμητηριακού Ναού του Αγίου Λαζάρου, στο Διαδημοτικό Κοιμητήριο του Βόλου, τέλεσε ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, παρουσία εκπροσώπων των Αρχών και πολλών πιστών, που προσευχήθηκαν για την ανάπαυση των ψυχών των προσφιλών τους προσώπων.
Οπως αναφέρει η ανακοίνωση της Μητρόπολης: “Πρόκειται για έναν Ναό κόσμημα, ο οποίος ανεγέρθηκε με την προσωπική μέριμνα του Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεως Αρχιμ. Δαμασκηνού Κιαμέτη και τη συνδρομή πολλών ευωνύμων και ανωνύμων δωρητών.
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο π. Δαμασκηνός αναφέρθηκε στο ιστορικό ανεγέρσεως του Ναού και επισήμανε τα εξής:
«Με βαθειά συγκίνηση ιστάμεθα μέσα στον εγκαινιασμένο τούτο Ιερό Κοιμητηριακό Ναό του Αγίου Λαζάρου, στον οποίο, διά της ιεράς ακολουθίας των Εγκαινίων, εσκήνωσε πλέον η Χάρις του Αγίου Τριαδικού Θεού, καθιστώντας τον Σκήνωμα της Δόξης Του, όπου απαύστως θα αναπέμπονται οι προς Αυτόν δεήσεις, έως της συντελείας του αιώνος.
Ευλογώντας και δοξάζοντας το Άγιο Όνομά Του για την ανέκφραστη αυτή δωρεά, αναπολούμε ευχαριστιακά την ιστορική διαδρομή του ιερού αυτού τόπου, από την πρώτη ιδέα της συλλήψεώς του έως την σημερινή εύσημο ημέρα, κατά την οποία έχει ήδη σφραγισθεί από τη μυστηριακή και φρικώδη παρουσία του Παναγίου Πνεύματος.
Πολλά χρόνια μας χωρίζουν από τη χρονική εκείνη συγκυρία, κατά την οποία ο Δήμος Βόλου συλλαμβάνει την ιδέα και αποφασίζει τη δημιουργία ενός νέου διαδημοτικού κοιμητηρίου, δεδομένου ότι το παλαιό κοιμητήριο Βόλου έχει πλέον κορεσθεί. Είναι μια απόφαση που προκαλεί αναμενόμενες αντιδράσεις, αφού το παλαιό κοιμητήριο αποτελεί επί σειρά ετών την κιβωτό, που φέρει σαν πολύτιμο φορτίο τα σώματα αγαπημένων κεκοιμημένων, ενώ οι οικογενειακοί τάφοι διασώζουν τις αναμνήσεις μιάς ολόκληρης ζωής, για εκατοντάδες Βολιώτες.
Η τοπική Εκκλησία, ως Μητέρα φιλόστοργη, ως σημείο και φορέας ενότητος και καταλλαγής, αγωνίζεται για άλλη μια φορά να διαφυλάξει την ομόνοια του λαού. Συντάσσεται με την απόφαση δημιουργίας του νέου κοιμητηρίου και βοηθεί το ποίμνιό της να αποδεχθεί την νέα αυτή πραγματικότητα και να ειρηνεύσει.
Ωστόσο, στην πρώτη επιτόπια έρευνα του χώρου που έχει επιλεχθεί, περιμένει τον Επίσκοπο και τους συνεργάτες του μια δυσάρεστη έκπληξη: δεν υπάρχει κοιμητηριακός Ναός. Μια περιφραγμένη έκταση με οικοδομήματα ουδετέρου χρώματος δεν συνιστά οπωσδήποτε ορθόδοξο κοιμητήριο. Που θα οδηγούν οι πιστοί τους κεκοιμημένους αδελφούς τους για το τελευταίο κατευόδιο, αν όχι στον ιερό Ναό; Που θα καταθέτουν τον δικό τους δικαιολογημένο ανθρώπινο πόνο για τον αποχωρισμό, αν όχι στον καθαγιασμένο χώρο, όπου απτά η Χάρις του Θεού και των Αγίων θα σκηνώνει;
Προσωρινή ανακούφιση στην απορία αυτή βρίσκει η Εκκλησία στην φιλάδελφη προσφορά του τότε Αντιδημάρχου κ. Καπούλα, ο οποίος κάνει μια γενναιόδωρη οικονομική προσφορά, προκειμένου να μετατραπεί σε υποτυπώδη χώρο λατρείας ένα τετράγωνο κτίσμα εντός του κοιμητηρίου.
Η ομάδα των εφημερίων που συγκροτείται για την εξυπηρέτηση των λατρευτικών αναγκών στο νέο Κοιμητήριο επιτελεί αγόγγυστα το ιερό της έργο, συχνά μέσα σε τόσο αντίξοες συνθήκες, ώστε να γίνεται η διακονία τους πραγματικά μαρτυρική και ηρωική. Γιατί καλούνται, ένα παγωμένο τόπο τον χειμώνα, μέσα στο αφόρητο ψύχος και τη βροχή, ο οποίος το καλοκαίρι γίνεται σωστή έρημος από τον καύσωνα, να τον θερμαίνουν με τις προσευχές τους και να τον δροσίζουν με την προς τους πονεμένους πατρική αγάπη τους, βάζοντας στην άκρη τον εαυτό τους, την υγεία τους, τις προσωπικές τους ανάγκες.
Ο αγώνας των ιερέων μας αλλά και ο πόνος των πιστών δεν μπορεί παρά να συγκινήσει την Ιερά Μητρόπολη και τον Σεβασμιώτατο Ποιμενάρχη της, ο οποίος παίρνει τη γενναία απόφαση να ανεγείρει μεγάλο Ναό σε περίοπτη θέση του Κοιμητηρίου. Πρόκειται για μια απόφαση που λαμβάνεται με αίμα ψυχής και κόπο, αλλά και με ένα σιωπηλό, δίκαιο παράπονο: κανένας δεν αναλαμβάνει να συνδράμει ένα τέτοιο κοινωφελές έργο. Κανένα κονδύλιο δεν περισσεύει για να δημιουργηθεί αυτός ο τόπος, που θα προσφέρει αργότερα τόση ενίσχυση, τόση παρηγοριά, τόση ελπίδα στις πονεμένες από τη δοκιμασία του θανάτου ψυχές.
Έτσι, στο τεράστιο βάρος του φιλανθρωπικού και κοινωνικού της έργου η τοπική Εκκλησία προσθέτει και τον Ναό του Αγίου Λαζάρου. Δίδεται, συν Θεώ, η άδεια από τη Ναοδομία. Για την έναρξη, όμως, των εργασιών, η Ιερά Μητρόπολη αναγκάζεται να λάβει το δάνειο των 80.000€, δεσμεύοντας περιουσιακά της στοιχεία.
[irp posts=”377044″ name=”Ι.Μ. Δημητριάδος: Δυναμικό ξεκίνημα στο Σεμινάριο Στελεχών Νεότητας (ΦΩΤΟ)”]
Το έργο αρχίζει το σωτήριο έτος 2002. Από τότε διαγράφεται φανερά η σταθερή βοήθεια του Θεού, μέσω των ανθρώπων. Ο έγκριτος συντοπίτης μας πολιτικός μηχανικός Ευάγγελος Θεοδωρόπουλος, πιστό τέκνο της Εκκλησίας, προσφέρει δωρεάν την εκπόνηση των Μελετών. Οι πιστοί, σαν τη χήρα του Ευαγγελίου, συνδράμουν με τον οβολό τους, όσον δύνανται. Αργότερα, ευγενείς καρδιές μεγάλων ευεργετών δίνουν απρόσμενη ώθηση στο έργο. Συγκινητική, τέλος, είναι η προσφορά των ίδιων των ιερέων μας, που εξυπηρετώντας τις λατρευτικές ανάγκες των πιστών, προσφέρουν ολοπρόθυμα, αν και οικογενειάρχες οι περισσότεροι, τη δίκαιη αμοιβή τους, ως ταπεινή αλλά πολύτιμη συμβολή στην προώθηση του ιερού αυτού έργου.
15 χρόνια αργότερα, χρόνια γεμάτα κόπο, μόχθο, αγωνία, αλλά και ελπίδα για τη μελλοντική καρποφορία, έχουμε την ευλογία και τη χαρά της σημερινής ημέρας. Η Χάρις του Αγίου Θεού, αλλά και η χρηστή διαχείριση της Εκκλησίας, με συνολικά έσοδα από κηροπωλησία, ιεροπραξίες, δάνεια και δωρεές το ποσό των 807.489,00 € και συνολικά έξοδα το ποσό των 807.174,00 €, αποδίδουν σήμερα στη λατρευτική χρήση, πανεπισήμως με τον εγκαινισμό του, ένα περικαλλέστατο Ι. Ναό, διαφορετικό από τους άλλους κοιμητηριακούς, μεγαλόπρεπο, υψηλό, φωτεινό, ιλαρό.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, όπου και αισθητά δεσπόζει η χαρά και η ελπίδα της απολαύσεως των μελλόντων αγαθών, οι πενθούντες προπέμπουν τους αγαπημένους τους στην αιώνια ζωή, αναγόμενοι και οι ίδιοι νοερώς σε αυτήν την πνευματική πραγματικότητα, παρηγορούμενοι, χαίροντες, πάντοτε ελπίζοντες στο άπειρο έλεος του Αγίου Θεού, που είναι η Πηγή της Ζωής, και της νυν και της μελλούσης. Και αυτό είναι για την Εκκλησία μας η μεγαλύτερη χαρά, η μεγαλύτερη επιβράβευση και η μεγαλύτερη καταξίωση.
Από της θέσεως αυτής, αισθανόμεθα αδήριτο την ανάγκη και επιτακτικό το χρέος να εκφράσουμε τις θερμές ευχαριστίες μας προς όλους όσοι εργάσθηκαν με κάθε τρόπο για την ευόδωση αυτής της ιερής προσπάθειας: τους μηχανικούς και τους τεχνίτες όλων των ειδικοτήτων, που προσέφεραν τις γνώσεις και τον κόπο τους· τις εκάστοτε Δημοτικές αρχές αυτών των 15 ετών, που περιέβαλαν με τη συμπαράστασή τους το έργο· τους επωνύμους και ανωνύμους ευεργέτες, που κατεστάθησαν οι κτήτορες του περιωνύμου αυτού Ι. Ναού· τα Διοικητικά Συμβούλια και το προσωπικό του Κοιμητηρίου, που αγωνίσθηκαν για την ομαλή λειτουργία του.
Κυρίως, όμως, και πρωτίστως, επιθυμούμε να εκφράσουμε τη βαθειά ευγνωμοσύνη μας προς το σεπτό πρόσωπό Σας, Σεβασμιώτατε Ποιμενάρχα μας, διότι μας περιβάλατε με την πατρική αγάπη και την εμπιστοσύνη Σας, αναθέτοντας στην αναξιότητά μας την γενική ευθύνη για την ολοκλήρωση αυτού του μεγάλου έργου, που αποτελεί όντως καύχημα για την τοπική μας Εκκλησία. Μας δώσατε την ευκαιρία να ζήσουμε, καθ᾿ όλη αυτή τη διαδρομή, την επισκίαση της Χάριτος του Θεού μέσα στις πολυάριθμες δυσκολίες του εγχειρήματος, μια μοναδική, πράγματι, και πολύτιμη εμπειρία, που θα είναι για μας ένας πνευματικός πλούτος μέσα στην υπόλοιπη ζωή και διακονία μας.
Κατακλείοντας, με όλη μας την καρδιά αναφωνούμε: Τούτον τον Οίκον στερέωσον, Κύριε, και φύλαξον αυτόν έως της συντελείας του αιώνος ασάλευτον, πρεσβείαις του Τετραημέρου Φίλου Σου Λαζάρου και πάντων των Αγίων. Αμήν!»
Από τη μεριά του, ο Σεβ. Ποιμενάρχης μας κ. Ιγνάτιος εξέφρασε την ευγνωμοσύνη και τα συγχαρητήριά του προς τον Πρωτοσύγκελλο της Ιεράς Μητροπόλεως π. Δαμασκηνό για τους άοκνους αγώνες και τις κοπιώδεις, πολυετείς, προσπάθειές του, προκειμένου ο Ναός του Αγίου Λαζάρου να γίνει πραγματικότητα και να βρίσκουν σ’ αυτόν ανάπαυση και παρηγορία οι ψυχές των ανθρώπων, που αποχαιρετούν και θρηνούν τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Εξέφρασε, τέλος, και τις ευχαριστίες του προς όλους όσοι ποικιλοτρόπως συνέβαλαν στην υλοποίηση του έργου”.
){kind=link}