ΒΕΡΟΙΑΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ: Το Σάββατο 8 Μαρτίου το πρωί ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο Λόγο στον Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής Κοπανού του Δήμου της ηρωικής πόλης της Ναούσης.
Κατά τη διάρκεια της θείας Λειτουργίας τέλεσε την εις πρεσβύτερον χειροτονία του διακόνου π. Θεοκλήτου Σίμου.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
«Ενδυναμού εν τη χάριτι τη εν Χριστώ Ιησού».
Στη δύναμη της χάριτος του Χριστού και στην ενίσχυση που παρέχει στους πιστούς αναφέρεται στο σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα ο πρωτοκορυφαίος απόστολος Παύλος, ο ιδρυτής της τοπικής μας Εκκλησίας, γράφοντας προς τον μαθητή του Τιμόθεο: «Ενδυναμού εν τη χάριτι τη εν Χριστώ Ιησού».
Ο απόστολος Παύλος είχε προσωπική εμπειρία από τη χάρη του Χριστού. Σ᾽ αυτήν όφειλε τη μεταστροφή του από τον Ιουδαισμό.
Αυτή τον συνόδευε και τον ενίσχυε στις κοπιώδεις αποστολικές του περιοδείες. Αυτή του έδιδε «λόγον και σοφίαν», για να ομιλεί με παρρησία ενώπιον των Ρωμαίων ηγεμόνων και να κηρύσσει Χριστόν εσταυρωμένον. Αυτή τον προστάτευε από τις δυσκολίες και τους πειρασμούς που συναντούσε στις ατελείωτες οδοιπορίες του.
Αυτή τον ενίσχυε να υπομένει ακόμη και την ασθένειά του, τον σκόλοπα της σαρκός, από τον οποίο παρεκάλεσε τον Κύριο, τρεις φορές μάλιστα κατά τη μαρτυρία του, να τον απαλλάξει, αλλά Εκείνος του είπε: «αρκεί σοι η χάρις μου, η γαρ δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται».
Η εμπειρία του αυτή προσφέρει στον απόστολο Παύλο τη βεβαιότητα ότι η χάρη του Χριστού μπορεί να ενδυναμώσει και τον μαθητή του Τιμόθεο, τον οποίο όρισε επίσκοπο της Εκκλησίας της Εφέσου, ώστε να ανταποκριθεί στη δύσκολη και πολυεύθυνη αποστολή.
Στην ίδια όμως αυτή χάρη του Χριστού οφείλονται και τα θαύματα των αγίων της Εκκλησίας μας, όπως το θαύμα των κολλύβων, το οποίο επιτέλεσε ο άγιος μεγαλομάρτυς Θεόδωρος ο Τήρων, και μνημονεύει σήμερα η Εκκλησία μας.
Θέλοντας ο Θεός να προφυλάξει τους πιστούς από την παγίδα που είχε ετοιμάσει ο ασεβής αυτοκράτορας Ιουλιανός, ο οποίος είχε δώσει εντολή να ραντίσουν όλα τα τρόφιμα που υπήρχαν στην αγορά της Κωνσταντινουπόλεως με το αίμα των ζώων που θυσίαζαν οι ειδωλολάτρες και με τον τρόπο αυτό να μολύνει τους χριστιανούς, που εν αγνοία τους θα τα αγόραζαν και θα τα κατανάλωναν, έστειλε τον άγιο μεγαλομάρτυρα Θεόδωρο στον αρχιεπίσκοπο της Κωνσταντινουπόλεως Ευδόξιο για να τον ειδοποιήσει.
Ο αρχιεπίσκοπος είδε τον άγιο όχι στον ύπνο του αλλά ζωντανό ενώπιόν του να του λέει ότι έπρεπε να προστατεύσει τους χριστιανούς από αυτό το μίασμα και μάλιστα κατά τις ημέρες της νηστείας της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
Και όταν έκπληκτος τον ρώτησε και τι θα φάνε οι άνθρωποι, εάν δεν μπορούν να αγοράσουν τρόφιμα από την αγορά, ο άγιος μεγαλομάρτυς Θεόδωρος του απήντησε να πεί στους ανθρώπους να βράσουν σιτάρι και να φάνε από αυτό, όπως κάνουν οι άνθρωποι στα Ευχάιτα. Συμπλήρωσε μάλιστα ότι ο ίδιος ήταν ο μάρτυς του Θεού Θεόδωρος και τον έστειλε ο Θεός για να τους βοηθήσει.
Ο Ευδόξιος ακολούθησε την ουράνια εντολή και έτσι ματαιώθηκε το πονηρό σχέδιο του δυσσεβούς Ιουλιανού με τη χάρη του Θεού, η οποία επεμβαίνει πάντοτε στη ζωή της Εκκλησίας μας και των πιστών, για να μας ενισχύει και να μας ενδυναμώνει, όπως και τον απόστολο Τιμόθεο.
Αυτή η χάρη του Θεού θα κατέλθει όμως σε λίγο και για σένα, για να σε καταστήσει οικονόμο των μυστηρίων του. Τα μυστήρια του Θεού είναι ιερώτατα και φοβερώτατα, και αυτός ο οποίος αναλαμβάνει να τα διακονήσει πρέπει να είναι «αθώος χερσί και καθαρός τη καρδία».
Και δεν μπορεί να τα διακονεί αυτόκλητος, αλλά μόνο με τη θεία χάρη, η οποία θα κατέλθει σε λίγο με την επίκληση του Επισκόπου σου, για να θεραπεύσει τα ασθενή και για να αναπληρώσει τα ελλείποντα και να σε αναβιβάσει στον δεύτερο βαθμό της ιερωσύνης.
Αυτή η χάρη που θα λάβεις σε λίγο, είναι αυτή που θα σε ενδυναμώνει σε όλη σου τη ζωή ως ιερέως και σε όλη σου τη διακονία. Χωρίς αυτή δεν μπορείς να κάνεις τίποτε, γι᾽ αυτό και μην παύσεις ποτέ να αγωνίζεσαι για να την διατηρείς μέσα στην ψυχή σου ζωντανή και για να την αυξάνεις κατά το δυνατόν διαρκώς με τον αγώνα σου να είσαι συνεπής στα καθήκοντά σου, ταπεινός, υπάκουος στην Εκκλησία, καθαρός ψυχή τε και σώματι, πρόθυμος και ευλαβής, με ζήλο και φόβο Θεού, με αγάπη για τον Θεό και για τις ψυχές των αδελφών σου που θα σου εμπιστευθεί η Εκκλησία.
Η ιερωσύνη είναι ένας σταυρός, που χρειάζεται προσπάθεια και αγώνας, προσευχή και δάκρυα να τον σηκώνεις.
Αν όμως τον σηκώνεις με πίστη και εμπιστοσύνη στον Θεό, αν τον σηκώνεις με συναίσθηση της τιμής που σου έκανε ο Κύριός μας, αν τον σηκώνεις με συναίσθηση της αδυναμίας σου και της ανάγκης να έχεις πάντοτε τη χάρη του Χριστού, τότε θα μπορέσεις να ευαρεστήσεις τον Θεό και να φανείς άξιος της χάριτος που σε λίγο θα λάβεις και την οποία δίδει ο Θεός σε όσους με ταπείνωση την εκζητούν.
Στην ιερατική σου ζωή θα σε συνοδεύουν μαζί με τις ευχές του Γέροντός σου και των συμπροσευχομένων σήμερα πατέρων, οικείων και φίλων σου, και οι δικές μου πατρικές ευχές, ώστε να διακονείς πάντοτε ως φρόνιμος και πιστός οικονόμος των μυστηρίων του Θεού προς ωφέλεια και σωτηρία και δική σου και των ανθρώπων.
