Αρναία: Μέ μεσίστιες τή Γαλανόλευκη καί τόν Βυζαντινό Δικέφαλο πανηγύρισε ο μεγαλοπρεπής καί ιστορικός Μητροπολιτικός Ιερός Ναός Αγίου Στεφάνου τόν προστάτη τής Αρναίας καί ολάκερης τής Ιεράς Μητροπόλεως, τόν Πρωτομάρτυρα καί Αρχιδιάκονο Στέφανο.
Κυμάτιζαν οι σημαίες μεσίστιες, γιατί, στά 1500 χρόνια τής πορείας του ο Ναός αυτός πού αποτελεί ιστορικό κειμήλιο καί τόν έχει καύχημά του τό Υπουργείο Πολιτισμού καί η αντίστοιχη Αρχαιολογική Υπηρεσία, δέν γνώρισε τέτοια ορφάνια! Τά μέτρα γιά τήν αποφυγή τής διασποράς τού κορωναϊού, εφαρμοσμένα κατά τό απόλυτο γράμμα τής πρόσφατης Κ.Υ.Α., δέν επέτρεψαν ούτε σέ έναν πιστό κατά τόν Εσπερινό τής παραμονής καί κατά τόν Όρθρο καί τήν Πανηγυρική Θεία Λειτουργία ανήμερα νά ανάψη τό αγιοκέρι του καί νά τιμήση παραδοσιακά τόν Άγιο. Αντίθετα περιπολικό τής ΕΛ.ΑΣ. μέ τό πλήρωμά του, απεσταλμένο από τούς ανωτέρους του, καθώς ο Νόμος ώριζε, περιφρουρούσε τίς εισόδους τού υπερμεγέθους Ιερού Ναού, απαγορεύοντας στούς πιστούς νά εκδηλώσουν τήν πίστη τους στόν Ενανθρωπήσαντα Κύριο καί καί τήν τιμή στόν Πρωτομάρτυρά Του…
Τήν Παραμονή τής Εορτής, 26-12-2020, στίς 6 τό απόγευμα ετελέσθη μέ κάθε μεγαλοπρέπεια κατά τή Βυζαντινή Παράδοση ο Μέγας Εσπερινός τού Αγίου, χοροστατούντος τού Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ιερισσού, Αγίου Όρους καί Αρδαμερίου κ. ΘΕΟΚΛΗΤΟΥ, πλαισιουμένου από τούς: Παν. Αρχιμ. π. Ιγνάτιο Ριγανά Πρωτοσύγκελλο, π. Δωρόθεο Ζέρβα Γεν. Αρχιερατικό Επίτροπο καί π. Παΐσιο Σουλτανικά, τόν καί εκλεκτό Προϊστάμενο τού Ναού,τόν Αιδ. Πρωτ. π. Μακάριο Ζωνάρα Προϊστάμενο τού Καθεδρικού Ναού τής Παναγίας Ιερισσού, τούς Αιδ. Οικ. π. Κωνσταντίνο Αγούλα εφημέριο Αρναίας καί π. Γεώργιο Τρικαλιώτη, τόν Αρνιώτη εφημέριο τού Ναού καί τούς Διακόνους π. Θεόκλητο Παρδάλη καί π. Αμφιλόχιο Χάϊτα.
Τόν Θείο Λόγο εκήρυξε ο π. Ιγνάτιος, ο οποίος αριστοτεχνικά καί θεολογικά συνέδεσε τό γεγονός τής Σαρκώσεως τού Χριστού μας μέ τό μαρτύριο τού Αγίου Στεφάνου. Συνδετικός κρίκος αυτών τών μεγάλων καί κοσμοσωτηρίων Γεγονότων η Ειρήνη πού οι Άγιοι Άγγελοι στό Σπήλαιο τής Γενήσεως στή Βηθλεέμ εξήγγειλαν γιά όλο τό Αδαμιαίο Γένος καί τόν σύνολο κόσμο καί τήν Ειρήνη πού βίωσε εμπειρικά ο Πρωτομάρτυς Στέφανος κατά τήν ώρα τού λιθοβολισμού του από τούς συντοπίτες του, απολαμβάνοντας μέ ανεωγμένους τούς ουρανούς τή Θέα τής Παναγίας Τριάδος καί τόν Υιό τού Ανθρώπου εστώτα εκ δεξιών τού Πατρός (Πράξ.ζ΄56). Μίλησε γιά τήν πνευματική ειρήνη πού σκίζοντας τούς ουρανούς ήλθε ο Χριστός μας νά δωρήση στόν κόσμο, τήν ειρήνη τή δική Του, μέ τήν οποία κατέστεψε τήν Εκκλησία γιά νά ζήση ο κόσμος δι Αυτού. Πρακτικώτατη, ποιητικώτατη καί συνάμα θεολογική η ομιλία τού έμπειρου Ιεροκήρυκος…
Κατά τήν κυριώνυμο ημέρα, τού Πανηγυρικού Όρθρου καί τής Χριστουγεννιάτικής Θείας Λειτουργίας πρός τιμήν τού Αρχιδιακόνου καί Πρωτομάρτυρος προέστη ο Σεβ. Κ. ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ συμπαραστατούμενος από τά πνευματικά του παιδιά, ενώ τά Ιερά Ψαλτήρια εκόσμησαν ο Μουσικολογιώτατος Πρωτοψάλτης τού Ιερού Ναού κ. Βασίλειος Κοκκαλιάρης καί οι Λαμπαδάριοι κ.κ. Κωνσταντίνος Πνευματικός καί Πέτρος Κοτρότσιος.
Στήν ομιλία του ο Σεβασμιώτατος στάθηκε παραστατικά στή μοναδική δημηγορία τού Αγίου Στεφάνου ενώπιον τού Ιουδαϊκού Συνεδρίου καί στόν λιθοβολισμό του πού καταγράφεται παραστατικώτατα ως κειμήλιο Ιερό καί παμμέγιστο στίς Πράξεις τών Αποστόλων τού Ιατρού Λουκά (Πράξ. ζ΄ 1-60). Ο Στέφανος, είπε ο ομιλητής, εκκίνησε τήν ομιλία του καί τή στερέωσε στήν όλη Οικονομία τής Παλαιάς Διαθήκης, μέ τή φιλάνθρωπο παρέμβαση τού Θεού Πατρός στόν Ισραηλιτικό Λαό, αναφερόμενος σέ όλους τούς Πατριάρχες καί τούς Προφήτες πού επέλεξε ως εκλεκτά όργανά του ο Κύριος, ώστε, «Πολυμερώς καί πολυτρόπως» νά λαλήση ως Θεός στούς πατέρες τους, φθάνοντας μέχρι καί τή Σάρκωση τού Δευτέρου Προσώπου τής Αγίας Τριάδος καί τή θυσία Του χάριν τού Ανθρώπου!
Συνεχίζοντας ο Μητροπολίτης παρετήρησε ότι η όλη δημηγορία τού Αγίου Στεφάνου απέβη ουσιαστικά μιά ΜΑΡΤΥΡΙΑ καί συγχρόνως ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ τού Πρωτομάρτυρος καί τής Πρώτης Εκκλησίας ενώπιον τού τότε γνωστού κόσμου. Μαρτυρία μέν Χριστού, διαμαρτυρία δέ εναντίον τής σαπίλας τού κόσμου όλων τών εποχών καί τής εκκοσμίκευσης τής αμώμου πίστεώς μας, πού δυστυχώς τόν τελευταίο καιρό παίρνει αβυσαλέες διαστάσεις. Ο Χριστός μας, διευκρίνισε ο ομιλητής, δέ ήλθε γιά νά κουκουλώση, νά σκεπάση τά κακώς έχοντα τής ανθρώπινης νύχτας τού πάθους… Ήλθε γιά νά καταργήση «τόν τό κράτος έχοντα τού θανάτου, τουτέστιν τόν διάβολον», κατά τά Ιερά Ευαγγελία…Δέν θά ερχόταν ο Κύριός μας στόν κόσμο, εάν δέν είχε νά επιτελέση αυτή τήν Οικονομία!
«Λοιπόν, κατέληξε ο Επίσκοπός μας, ο λόγος τής Εκκλησίας σήμερα οφείλει νά είναι μαρτυρία Θεού, δηλαδή Χριστού καί διαμαρτυρία απέναντι στό εκάστοτε κοσμοείδωλο τής αμαρτίας καί τού πάθους! Διαφορετικά ο λόγος Της δέν θά είναι φώς καί δέν θά νοστιμίζη μέ τό αλάτι του τόν κόσμο ολάκερο…»
Πρό τής Απολύσεως ο Σεβασμιώτατος εξέφρασε τά πατρικά καί επισκοπικά του παράπονα πρός τίς Αρχές τής Τάξεως, καθότι- ως ανεφέρθη- περιπολικό τής Αστυνομίας, απεσταλμένο απ τούς Προϊσταμένους τού Σώματος, αστυνόμευε τόν Πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό, πρός αποτροπή τής εισόδου τών πιστών σ Αυτόν. «Τί θά πείραζε, διερωτήθη, μέσα σ ένα Ναό 1000 καί πλέον τ.μ. νά προσέλθουν πενήντα πιστοί τό πολύ γιά νά προσκυνήσουν τόν Άγιο καί νά μοσχοβολήση κάπως πανηγύρι στήν Αρναία;» Παρελλήλισε δέ αυτού τού είδους τήν αστυνόμευση μέ τήν περιφρούρηση τού Τάφου τού Κυρίου μας μέχρι τήν Ανάσταση μέ τήν Κουστωδία καί τούς Στρατιώτες πού φύλαγαν τήν Πέτρα τής Ζωής! Ένας παραλληλισμός πού πλήγωσε αθεράπευτα τόν ψυχισμό τού Χριστεπωνύμου Πληρώματος καί τού Επισκόπου μας επίσης, γιατί τυγχάνει τέκνο αξιωματικού Χωροφυλακής καί τρέφει ιδιαίτερη τιμή καί σεβασμό στό Σώμα…
