Ι.Μ.ΒΕΡΟΙΑΣ: Αρχιερατικό συλλείτουργο τελέστηκε σήμερα στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό των Αγίων και Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου Βεροίας. Προεξήρχε και κήρυξε τον θείο Λόγο ο ποιμενάρχης Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, ενώ έλαβε μέρος ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Δομενίκου κ. Αθηναγόρας, ο οποίος χοροστάτησε στον Όρθρο.
Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Δομενίκου κ. Αθηναγόρα, ο οποίος περισσότερα από 30 χρόνια διηκόνησε την ενορία του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού και του ευχήθηκε από την νέα θέση που του εμπιστεύτηκε η Εκκλησία να συνεχίσει να προσφέρει στο ποίμνιο της Ιεράς Μητροπόλεως.
Προ της απολύσεως ο Θεοφιλέστατος ευχαρίστησε πρωτίστως το Θεό και στη συνέχεια τον Σεβασμιώτατο για την μεγάλη ευλογία της αρχιεροσύνης που του εμπιστεύθηκε. Επίσης ευχαρίστησε τον συνεφημέριό του π. Πρόδρομο, τους ιεροψάλτες, τους νεωκόρους, τους επιτρόπους και όλες τις κυρίες των επιτροπών και ζήτησε συγκινημένος τη συγχώρεση τους αν τους πίκρανε μη ηθελημένα κατά τη διάρκεια άσκησης των καθηκόντων του. Τέλος ζήτησε τις προσευχές όλου του ποιμνίου για τη νέα του διακονία.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
«Ζώ δε ουκέτι εγώ, ζή δε εν εμοί Χριστός».
Εορτάζει σήμερα η Αγία μας Εκκλησία, όπως συχνά μέσα στη ροή του χρόνου, πέντε αγίους μάρτυρές της, τους αγίους μάρτυρες Ακίνδυνο, Αφθόνιο, Πηγάσιο, Ελπιδοφόρο και Ανεμπόδιστο. Εορτάζει πέντε νέους χριστιανούς, οι οποίοι ομολόγησαν την πίστη τους στον Χριστό και για τον λόγο αυτό, αφού βασανίσθηκαν σκληρά, ρίχθηκαν στη φωτιά για να καούν.
Θυσίασαν οι άγιοι αυτοί μάρτυρες τη ζωή τους για τον Χριστό. Θυσίασαν το πιό πολύτιμο αγαθό που έχει δώσει ο Θεός στον άνθρωπο, δηλαδή τη ζωή, αλλά δεν την θυσίασαν για κάτι εγκόσμιο και αμαρτωλό, ώστε να πει κανείς ότι την θυσίασαν άσκοπα και την στερήθηκαν άδικα. Την θυσίασαν ομολογώντας την πίστη τους στον Χριστό, γιατί πίστευαν και αυτοί αυτό που ακούσαμε να ομολογεί σήμερα στο αποστολικό ανάγνωσμα ο πρωτοκορυφαίος απόστολος Παύλος.
Τι μας λέγει; «Ζώ δε ουκέτι εγώ, ζή δε εν εμοί Χριστός». Δεν ζώ, δηλαδή εγώ, λέγει ο μέγας απόστολος Παύλος, αλλά ζει μέσα ο Χριστός. Επομένως εφόσον εγώ δεν υπάρχω μόνος μου, αλλά υπάρχει μέσα μου ο Χριστός, στον οποίο οφείλω την ύπαρξη μου και τη ζωή μου, και αυτός είναι ο λόγος και ο σκοπός για τον οποίο ζώ, τότε η θυσία της ζωής μου, εφόσον γίνεται για τον Χριστό, δεν οδηγεί στην ανυπαρξία αλλά στην αιώνια ζωή κοντά στον Χριστό.
Με αυτήν την πίστη οι πέντε εορταζόμενοι σήμερα άγιοι μάρτυρες αλλά και όλοι οι άγιοι μάρτυρες βάδισαν στο μαρτύριο. Ζούσαν για τον Χριστό και με τον Χριστό, επομένως το μαρτύριό τους και ο θάνατος δεν τους χώριζε από τον Χριστό, αλλά τους ένωνε μαζί του αιώνια.
Πως όμως ζούσε ο Χριστός μέσα στον απόστολο Παύλο, μέσα στους αγίους μάρτυρες και μέσα σε όλους τους αγίους της Εκκλησίας μας;
Ζούσε και ζεί, γιατί οι άγιοι θέτουν τον Χριστό υπεράνω όλων των επιθυμιών και των επιδιώξεών τους. Τον θέτουν υπεράνω του θελήματός τους, γιατί δεν ακολουθούν το δικό τους αλλά το θέλημα του Θεού. Τον θέτουν στο κέντρο των ενδιαφερόντων τους, επιδιώκοντας να ευαρεστήσουν ενώπιόν του με τη ζωή τους και να ζήσουν τη ζωή τους, όπως θα ήθελε ο Χριστός, προκειμένου να απολαύσουν και την αιώνια ζωή που Εκείνος μας υπόσχεται.
Αυτόν τον τρόπο ζωής συστήνει και μας σήμερα ο απόστολος Παύλος και οι εορταζόμενοι άγιοι. Γιατί η ζωή αυτή είναι η ζωή που πρέπει να επιδιώκουμε όλοι, είτε ζούμε στον κόσμο, είτε ζούμε στην έρημο, ανεξάρτητα από το επάγγελμά μας η την οικογενειακή μας κατάσταση. Όλοι πρέπει να προσπαθούμε και να αγωνιζόμεθα, ώστε να ζει ο Χριστός μέσα μας και να κυριαρχεί στη ζωή μας. Και θα ζει ο Χριστός μέσα μας, όταν φροντίζουμε να τον λαμβάνουμε, κοινωνώντας το Σώμα και το Αίμα του στο μυστήριο της θείας Ευχαριστίας· όταν φροντίζουμε να διατηρούμε το σώμα και την ψυχή μας καθαρά από την αμαρτία για να παραμένει μέσα μας ο Χριστός και η θεία χάρη την οποία λαμβάνουμε με τα ιερά μυστήρια αλλά και συμμετέχοντας στις ιερές Ακολουθίες και τις αγιαστικές πράξεις της Εκκλησίας μας· όταν ακόμη προσπαθούμε να τηρούμε τις εντολές του, εκφράζοντας την αγάπη μας προς Εκείνον, ο οποίος μας λέγει ότι αυτός που τον αγαπά, τηρεί τον λόγο. Και η τήρηση των λόγων του, τον κάνει αγαπητό και στον Χριστό και στον Θεό-Πατέρα του, και κατά την υπόσχεσή του ενοικούν στον άνθρωπο αυτό, ποιούν «μονήν παρ᾽ αυτώ», εγκαθίστανται δηλαδή μόνιμα, όπως συνέβη και με τον απόστολο Παύλο, ο οποίος τηρούσε με απόλυτη συνέπεια το θέλημα του Χριστού, ώστε δικαιολογημένα να λέγει «ζώ δε ουκέτι εγώ, ζή δε εν εμοί Χριστός», προτρέποντας και όλους εμάς να τον μιμηθούμε και να προσπαθήσουμε να ζούμε μαζί με τον Χριστό.
Αυτό προσπάθησε να κάνει από τα νεανικά του χρόνια και ο Άγιος Δομενίκου, με τον οποίο είχα τη χαρά να συλλειτουργήσω σήμερα για πρώτη φορά ως Επίσκοπο στον μητροπολιτικό ναό της πόλεώς μας, στον οποίο διακόνησε επί τριάντα χρόνια ως ιερατικώς προϊστάμενος.
Τον γνωρίζετε όλοι καλά, τον ζήσατε τόσα χρόνια να σας ευλογεί και να σας αγιάζει, να σας συμπαρίσταται και να σας ενισχύει, να εργάζεται για το καλό της ενορίας και των ανθρώπων της, για την ανάδειξη αυτού του ιστορικού ναού αλλά και του ακόμη σημαντικότερου και ιστορικότερου παλαιού Μητροπολιτικού ναού, ως ένας από τους στενότερους συνεργάτες μου.
Όλα αυτά τα χρόνια της διακονίας του ως κληρικός αγωνίσθηκε να ζει εν αυτώ ο Χριστός, με την υπακοή του στο θέλημα του Θεού και στην Εκκλησία και τον Επίσκοπο. Και ο Χριστός τον ανέδειξε, ανταμείβοντας την πιστότητα και την αφοσίωσή του, σε επίσκοπό του και βοηθό Επίσκοπο της Ιεράς μας Μητροπόλεως, δίνοντάς του όχι περισσότερη δόξα αλλά μεγαλύτερο σταυρό, γιατί τώρα οι ευθύνες είναι περισσότερες και μεγαλύτερες. Πιστεύω όμως και εύχομαι από καρδίας ότι με τη δύναμη του Θεού και με τις προσευχές όλων σας, θα ανταποκριθεί άριστα και στα νέα του καθήκοντα.
Μπορεί βέβαια να μην τον έχετε τόσο κοντά σας, όπως μέχρι σήμερα, αλλά θα βρίσκεται εδώ πάντοτε, θα ενδιαφέρεται για την ενορία στην οποία εργάσθηκε και διακόνησε επί τόσα χρόνια. παράλληλα με τις άλλες του υποχρεώσεις στην Ιερά μας Μητρόπολη.
Γιά την Ιερά μας Μητρόπολη αποτελεί άλλωστε μεγάλη χαρά η δίκαιη προαγωγή του Αγίου Δομενίκου, ο οποίος είναι και ο τρίτος κληρικός της Ιεράς μας Μητροπόλεως, ο οποίος αξιώθηκε να λάβει τον τρίτο βαθμό της ιερωσύνης, την αρχιερωσύνη, για να διακονεί την Εκκλησία προς δόξαν Θεού και σωτηρία των ανθρώπων.
