Νάουσα: Το πρωί της Τρίτης , 19ης Αυγούστου, στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ναούσης τελέστηκε Αρχιερατική θεία Λειτουργία για την εορτή του προστάτου και πολιούχου της ηρωικής και αγιοτόκου πόλεως, Οσίου Θεοφάνους του Θαυματουργού.
Χοροστάτησε στον Όρθρο, προεξήρχε στη Θεία Λειτουργία και κήρυξε τον θείο λόγο ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων.
Στη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας τέθηκε σε προσκύνηση η Τιμία Κάρα του Οσίου Θεοφάνους που θησαυρίζεται στον Ιερό Ναό, ενώ πλήθος πολιτικών και στρατιωτικών αρχών και ευσεβών Ναουσαίων προσήλθαν για να τιμήσουν τον Θαυματουργό Άγιο.
Της εκκλησιαστικής τάξης επιμελήθηκε ο Αρχιερατικός Επίτροπος Ειρηνουπόλεως και προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αρχιμ. Αρσένιος Χαλδαιόπουλος.
Διαβάστε την ομιλία του Μητροπολίτη:
«Όλην δέδεξαι, του Παρακλήτου όσιε, την θείαν έλλαμψιν, ως καθαρός την ψυχήν».
Με αυτούς τους λόγους μεταξύ άλλων εγκωμιάζει ο ιερός υμνογράφος τον εορταζόμενο και πανηγυρικώς τιμώμενο σήμερα πολιούχο και προστάτη της ηρωικής πόλεώς μας, τον όσιο Θεοφάνη, τον θαυματουργό. Έχεις δεχθεί, λέγει, όλη τη θεία έλλαμψη του Παναγίου Πνεύματος, επειδή ήσουν καθαρός στην ψυχή.
Η καθαρότητα της ψυχής αποτελεί για τον κάθε πιστό ζητούμενο και προϋπόθεση. Ο Χριστός μακαρίζει τους καθαρούς τη καρδία, διότι «αυτοί τον Θεόν όψονται», διδάσκοντάς μας τη σημασία και την αξία της καθαρότητος της ψυχής.
Και εάν σε όσους την διαθέτουν κατά την επίγεια ζωή τους υπόσχεται ότι θα αξιωθούν να δούν τον Θεό, είναι φυσικό να τους προετοιμάζει γι᾽ αυτήν την απερίγραπτη τιμή και μακαριότητα δίδοντας τους τη δυνατότητα να δούν και να δεχθούν στην ψυχή τους και εδώ στη γη την έλλαμψη της χάριτος του Θεού.
Τι σημαίνει όμως καθαρότητα της ψυχής και για ποιόν λόγο είναι αναγκαία για τη θεία έλλαμψη του Παρακλήτου;
Καθαρός είναι εκείνος του οποίου η ψυχή είναι απαλλαγμένη από την αμαρτία και τους ρύπους τους οποίους αυτή δημιουργεί. Κανένας βεβαίως άνθρωπος δεν είναι απαλλαγμένος από την αμαρτία, έστω και αν ζήσει μία μόνο ημέρα επί της γής, όπως λέγει ο ίδιος ο Χριστός, αλλά για τον Χριστό αρκεί η προσπάθεια του ανθρώπου να διατηρεί την καθαρότητα της ψυχής του, αγωνιζόμενος να ζει κατά το θέλημά του και αξιοποιώντας τα μυστήρια της Εκκλησίας μας προκειμένου να την καθαρίζει από ό,τι την ρυπαίνει και τη μολύνει.
Καθαρός είναι εκείνος ο οποίος δεν εμμένει στην αμαρτία και δεν αδιαφορεί γι᾽ αυτήν, αλλά προσπαθεί να την αποφύγει. Και ακόμη, έχοντας συναίσθηση της ανθρωπίνης αδυναμίας και αμαρτωλότητος, ζητά το έλεος και τη συγχώρηση του Θεού.
Δεν μπορεί ο Θεός και η χάρη του να συνυπάρχουν με την αμαρτία μέσα στην ψυχή του ανθρώπου και μάλιστα με την εμμονή σε αυτήν, διότι η αμαρτία είναι άρνηση και αδιαφορία για τον ίδιο τον Θεό. Αλλά και ο άνθρωπος που εμμένει στην αμαρτία, δεν μπορεί να δεί το φως της χάριτος του Θεού, εάν δεν μετανοήσει, διότι η αμαρτία τον τυφλώνει και δεν μπορεί να το διακρίνει, ακόμη και αν υπήρχε στην ψυχή του.
Γι᾽ αυτό και το Απολυτικίο της εορτής της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, που ψάλαμε πρίν από λίγες ημέρες, λέγει ότι οι μαθητές του είδαν το φως της δόξης του «καθώς ηδύναντο», όπως και όσο μπορούσαν. Και αυτό δεν αφορά μόνο το γεγονός ότι ήταν άνθρωποι θνητοί αλλά και ότι δεν ήταν ακόμη απολύτως καθαροί στην ψυχή, καθώς δεν είχαν λάβει τη χάρη του Παναγίου Πνεύματος.
Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίον οι Πατέρες της Εκκλησίας μας, ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς και όλοι οι άλλοι, όταν αναφέρονται στη θέα του ακτίστου φωτός, μιλούν πρωτίστως για την κάθαρση της ψυχής που πρέπει να προηγείται.
Την κάθαρση της ψυχής είχε επιτύχει ο όσιος Θεοφάνης, με τον προσωπικό του αγώνα, με τη νηστεία, με την άσκηση και την προσευχή, με τη μυστηριακή ζωή και την απόλυτη υπακοή στο θέλημα του Θεού. Γι᾽ αυτό καί, όπως γράφει ο ιερός υμνογράφος, αξιώθηκε να δεχθεί στην ψυχή του τη θεία έλλαμψη του Παρακλήτου. Αξιώθηκε όχι μόνο να δεχθεί το φως της θείας Χάριτος, αλλά και να ενοικεί μέσα του η χάρη του Θεού, γιατί η ψυχή του ήταν καθαρή από κάθε σκιά αμαρτίας, καθώς ο όσιος αγωνιζόταν να εφαρμόζει τις εντολές του Θεού, ώστε η ζωή του να ταυτίζεται με τη ζωή του Χριστού και να ζει εν αυτώ ο Χριστός.
Την προσπάθεια αυτή αναμένει από όλους μας ο Χριστός και ιδιαιτέρως από εμάς που ήλθαμε σήμερα για να τιμήσουμε τον πολιούχο μας, τον όσιο Θεοφάνη.
Δεν αρκεί να τον τιμούμε μόνο με την παρουσία μας στον ναό. Δεν αρκεί να τον τιμούμε μόνο με τα λόγια και με τους ύμνους μας. Θα πρέπει να τον τιμούμε και με την προσπάθειά μας να μιμηθούμε την αγία ζωή του, να μιμηθούμε την καθαρότητα της ψυχής του, διότι αυτό είναι το ζητούμενο. Να αποκτήσουμε καθαρή καρδιά, αφενός αγωνιζόμενοι να αποφύγουμε την αμαρτία, να απαλλαγούμε από τις αδυναμίες και τα πάθη μας, και αφετέρου φροντίζοντας να την καθαίρουμε με το μυστήριο της ιεράς εξομολογήσεως και της θείας κοινωνίας, έτσι ώστε να μπορεί να ενοικεί και στη δική μας ψυχή ο Θεός και να την φωτίζει και να την αγιάζει με τη θεία του έλλαμψη διά πρεσβειών και του πολιούχου μας οσίου Θεοφάνους.
