Την Δευτέρα 19 προς Τρίτη 20 Δεκεμβρίου τελέστηκε στον μητροπολιτικό ιερό Ναό αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου Βεροίας αγρυπνία για την εορτή του Αγίου Ιγνατίου του θεοφόρου και τέθηκε σε προσκύνηση η τιμία Κάρα του Αγίου που φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά.
Κατά την Αγρυπνία χοροστάτησε και κήρυξε το θείο Λόγο ο Σεβαμσιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, ενώ στο ιερατικό συλλείτουργο προέστη ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Αρχιμ. Αθηναγόρας Μπίρδας.
Στο τέλος της θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος τέλεσε Τεσσαρακονθήμερο Μνημόσυνο υπερ αναπαύσεως της ψυχής του μακαριστού Ιερομονάχου Ιωακείμ Καρεώτου, κατά το οποίο παρέστησαν και πολλά πνευματικά του τέκνα. Ο μακαριστός πολλάκις εστήριξε με τους πνευματικούς του λόγους το ποίμνιο της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας μετέχοντας σε συνέδρια, ομιλίες, ημερίδες, συνάξεις, ιερές πανηγύρεις και ακολουθίες, εκπομπές στο ραδιοφωνικό σταθμό κ.ά
[irp posts=”319964″ name=”20 Δεκεμβρίου: Εορτή του Αγίου Ιγνατίου του Ιερομάρτυρος και Θεοφόρου”]
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ
«Πάντα ούν ποιώμεν ως αυτού εν ημίν κατοικούντος, ίνα ώμεν αυτού ναοί και αυτός εν ημίν Θεός ημών».
Αγρυπνούμε απόψε τιμώντας έναν από τους μεγάλους αγίους της Εκκλησίας μας, τιμώντας τον άγιο Ιγνάτιο τον θεοφόρο, του οποίου την τιμία και χαριτόβρυτο κάρα, που θησαυρίζεται στον ιερό Μητροπολιτικό μας ναό, έχουμε ενώπιόν μας εις προσκύνηση και ευλογία. Έτσι έχουμε την ευλογία να βρίσκεται ανάμεσά μας όχι μόνο νοερά ο άγιος θεοφόρος Ιγνάτιος, αλλά και αισθητά και σωματικά, για να αισθανόμαστε μέσω αυτού και την παρουσία του Θεού, τον οποίο έφερε και ο ίδιος ο άγιος μέσα του και του οποίου η χάρη αγιάζει το ιερό λείψανό του.
Πως όμως κατόρθωσε ο άγιος Ιγνάτιος να γίνει θεοφόρος και να έχει μέσα στην ύπαρξή του ζώντα και ενεργούντα τον Θεό;
Την απάντηση στο ερώτημα αυτό μας την δίνει, αδελφοί μου, ο ίδιος ο εορταζόμενος άγιος με όσα γράφει στην επιστολή του προς τους χριστιανούς της Εφέσου.
«Πάντα ούν ποιώμεν ως αυτού εν ημίν κατοικούντος, ίνα ώμεν αυτού ναοί και αυτός εν ημίν Θεός ημών».
Όλα όσα κάνουμε, λέγει ο άγιος Ιγνάτιος, θα πρέπει να τα κάνουμε σαν να έχουμε τον Θεό μέσα μας, σαν να κατοικεί ο Θεός στην ψυχή μας, ώστε να είμαστε ναοί του και αυτός να είναι ο Θεός μας.
Η συμβουλή του αγίου Ιγνατίου είναι πρακτική και ωφέλιμη, αδελφοί μου, για όλους μας. Γιατί μας συστήνει ένα πρακτικό τρόπο για να ζήσουμε σύμφωνα με τις εντολές του Θεού που είναι αυτό που απαιτείται, ώστε ο Θεός να ενοικεί και να εμπεριπατεί στην ψυχή μας, όπως λέει ο απόστολος Παύλος.
Και ο τρόπος αυτός δεν είναι άλλος από το να ενεργούμε και να αποφασίζουμε τι θα κάνουμε έχοντας την αίσθηση της παρουσίας του Θεού μέσα μας. Αυτή η αίσθηση μας βοηθά να παίρνουμε αποφάσεις και να κάνουμε πράξεις που είναι σύμφωνες με τις εντολές και το θέλημα του Θεού.
Ας σκεφθούμε, αδελφοί μου, πόσες φορές η αίσθηση της παρουσίας ανθρώπων γύρω μας, η γνώμη τους, η κριτική τους, μας προβληματίζει και μας επηρεάζει στις επιλογές μας. Πόσες φορές η αίσθηση ότι πρόσωπα σεβαστά και αγαπημένα μας θα μάθουν τι κάνουμε και θα χαρούν ή θα λυπηθούν, μας συγκρατεί ή μας παρακινεί να κάνουμε κάποια πράξη. Πόσες φορές η γνώμη κάποιων ανθρώπων, που μπορεί και να μη διάκεινται ευνοικά απέναντί μας, μας οδηγεί σε διαφορετικές επιλογές από αυτές που θα κάναμε πραγματικά.
Και εάν όλα αυτά τα πρόσωπα, όλοι αυτοί οι άνθρωποι είτε λόγω του σεβασμού και της αγάπης που τρέφουμε προς αυτούς είτε λόγω της ανθρωπαρεσκείας μας καθορίζουν ως ένα σημείο τις πράξεις μας, πόσο πιο λογικό και πιο αναμενόμενο είναι να καθορίζει τις πράξεις μας το θέλημα του Θεού και η συναίσθηση ότι ο,τι και αν κάνουμε, το κάνουμε ενώπιόν του, το κάνουμε εν γνώσει του, γιατί τίποτε δεν μένει κρυφό από τον Θεό· το κάνουμε έχοντάς τον μέσα στην ψυχή μας· το κάνουμε γνωρίζοντας πόσα έχει κάνει ο Θεός για χάρη μας και τι περιμένει από εμάς· το κάνουμε γνωρίζοντας πόσο χαροποιεί τον Θεό το να βαδίζουμε σύμφωνα με τις εντολές του, εκφράζοντας έτσι την αγάπη μας και τον σεβασμό μας προς Εκείνον, και πόσο λυπεί τον Θεό να παρακούμε το θέλημά του και να απομακρυνόμαστε από τον δρόμο του και από την αγάπη του, παρασυρόμενοι από την αδυναμία μας και από τον διάβολο στην αμαρτία και την παρακοή.
Γι᾽ αυτό ακριβώς και μας συμβουλεύει ο άγιος Ιγνάτιος να θυμόμαστε πριν από κάθε τι που κάνουμε ότι έχουμε μέσα μας τον Θεό, έχουμε τον Θεό ένοικο της ψυχής μας. Και όπως, όταν έχουμε φιλοξενούμενο κάποιο σπουδαίο και σεβαστό πρόσωπο δεν κάνουμε οτιδήποτε δεν θα ήταν πρέπον ή θα το δυσαρεστούσε, έτσι θα πρέπει να αισθανόμαστε και για τον Θεό.
Και με βοήθεια αυτής της αισθήσεως της παρουσίας του Θεού, θα μπορέσουμε να επιτύχουμε και εμείς αυτό που γράφει ο άγιος Ιγνάτιος ο θεοφόρος, θα μπορέσουμε να είμαστε πράγματι ναός του Θεού και αυτός να είναι ο Θεός που κατοικεί μέσα μας, όπως κατοικούσε και στην ψυχή του αγίου Ιγνατίου και τον καθοδηγούσε στη ζωή του και τον αγίαζε. Κατοικούσε στην ψυχή του και τον ενίσχυσε στο μαρτύριο, όπου τον ανέδειξε νικητή και θριαμβευτή και κληρονόμο της αιωνίου ζωής και βασιλείας του.
Αδελφοί μου, τιμώντας απόψε τον άγιο Ιγνάτιο τον θεοφόρο, λίγες ημέρες πριν από τη γέννηση του Χριστού, που ήρθε στον κόσμο όχι μόνο για να γεννηθεί στο σπήλαιο της Βηθλεέμ αλλά και για να γεννηθεί και να κατοικήσει στην ψυχή του καθενός μας, ας ακολουθήσουμε την προτροπή του, και εύχομαι διά πρεσβειών του να γίνουμε και εμείς ναός του Θεού και να τον έχουμε πάντοτε κατοικούντα και μένοντα στην ψυχή μας.
){kind=link}