Του Μητροπολίτου Ξάνθης Παντελεήμονος
Ανάγκες ποικίλες πιέζουν τον άνθρωπο κάθε εποχής. Και η μέριμνα για το αύριο αποτελεί συνήθως τρόπο ζωής. Δεν ταλαιπωρεί μόνο τους οικονομικά αδύνατους∙ ταράζει και τους ευκατάστατους. Αυτοί δεν ανησυχούν για το καθημερινό τους τραπέζι, αλλά ταλαιπωρούνται από άλλες απαιτήσεις που η καταναλωτική κοινωνία αδιάκοπα πολλαπλασιάζει.
Από αυτή την αγχώδη μέριμνα ζητεί να μας ελευθερώσει ο Χριστός, λέγοντας: «Μη μεριμνάτε», μην ανησυχείτε, μην αφήνετε να σας τυραννούν αγωνιώδεις σκέψεις, σπάστε τα δεσμά της ανησυχίας με την εμπιστοσύνη προς τον Θεό.
«Δεν αξίζει η ζωή περισσότερο από την τροφή, και το σώμα από το ένδυμα;» Ο Θεός που μας έδωσε το δώρο της ζωής, δε θα μεριμνήσει και τη συντήρησή του; Η πρόνοια του Θεού εκδηλώνεται για όλα τα δημιουργήματα, ακόμη και για τα πιο ασήμαντα. Τα πουλιά που πετούν ελεύθερα στον ουρανό τα κρινολούλουδα που ντυμένα με χαρούμενα χρώματα λικνίζονται στην αύρα του κάμπου.
Η εμπιστοσύνη στο Θεό δε σημαίνει αδιαφορία του ανθρώπου για τα βιοτικά. Το «μη μεριμνάτε» του Χριστού δε σημαίνει «μη εργάζεσθε». Ο Κύριος δε συνηγορεί σε μια παθητικότητα απέναντι στη ζωή. Δεν περιφρονεί τη σοβαρή και επίπονη εργασία. Με άλλη αφορμή, την παραβολή των ταλάντων, καταδικάζει τη ραθυμία. Εκείνο που θέλει να χτυπήσει ο Χριστός είναι η αγωνιώδης μέριμνα, που ταλαιπωρεί την ανθρώπινη ψυχή.
Ο Κύριος δεν αμφισβητεί ότι η τροφή και το ένδυμα είναι απαραίτητα. «Όλα αυτά θα σας χορηγηθούν», μας λέει. Τονίζει όμως μια θεμελιώδη προϋπόθεση: «Ζητείτε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού και ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν.»
Συνιστά μια δυναμική και υπεύθυνη τοποθέτηση μέσα στη ζωή, τονίζοντας ότι πριν απ’ όλα είναι η «βασιλεία του Θεού και η δικαιοσύνη αυτού», η νέα πραγματικότητα που εγκαινίασε Εκείνος με τη ζωή και το έργο Του, η βασιλεία της Αγάπης, που αποτελεί το σκοπό της ανθρώπινης ιστορίας. Σε παλαιότερες εποχές στην καθημερινή επικοινωνία των ανθρώπων άκουγε κανείς το ‘’έχει ο Θεός’’, αυτό μαρτυρεί την εμπιστοσύνη που έχει ο άνθρωπος στην πρόνοια του Θεού.
Το ζήτημα λοιπόν είναι σε τι θα δώσουμε προτεραιότητα∙ αν θα προτάξουμε την εφαρμογή της δικαιοσύνης Του. Τα υπόλοιπα θα έρθουν μόνα τους. Εδώ βρίσκεται το κλειδί για την έξοδο του ανθρώπου από το δεσμωτήριο της μέριμνας.
