Η λειτουργική ζωή παραμένει η πεμπτουσία της εκκλησιαστικότητάς μας.
Το αποδεικνύουν οι ολοζώντανες λειτουργικές μνείες με το “Πάτερ ημών”, αν μη και το “Πιστεύω” όλο, οι επαναλαμβανόμενες λειτουργικές αναφορές (Κύριε ελέησον…, Ταίς πρεσβείαις…, Άγιος ο Θεός…, Άξιόν εστιν…, Είη το όνομα Κυρίου… Δι᾽ ευχών…), τα κύρια τροπάρια των μεγάλων εορτών (Χριστουγέννων, Θεοφανείων, Πάσχα). Καί προπαντός τα χαρακτηριστικά τροπάρια της Μεγ. Εβδομάδος με τα Εγκώμια και κυρίως το “Χριστός ανέστη”.
Όπως χαρακτηριστικά δίδαξε στον Εσπερινό της Αγάπης φέτος στην Παναγία την Γουμένισσα ο Σεβ. Μητροπολίτης Γουμενίσσης κ.κ. Δημήτριος, το “Χριστός ανέστη” περιέχει μεν τις πιο απευκταίες λέξεις και καταστάσεις (νεκροί, θάνατος, μνήματα) χωρίς όμως να δημιουργεί καμιά δυσφορία! Γιατί “ηλευθέρωσε ημάς ο του Σωτήρος θάνατος”.
Ο αναστάς Κύριός μας Ιησούς Χριστός, που μας ανήγαγε στην χάρη των δωρεών και της ζωής της Αγιο-Τριαδικής Κοινωνίας, είναι η ζωή και η ανάστασή μας. Αυτά ζούμε λειτουργικά, εκκλησιαστικά, υμνολογικά, λατρευτικά μέσα και από τον ύμνο “Χριστός ανέστη”.
Καί μέσα στις καθημερινές λειτουργίες της Διακαινησίμου. Γιά την επαρχία , από ετών, έχει καθιερωθεί να λειτουργούνται όχι μόνον οι εκκλησιές, αλλκαί όλα τα παρεκκλήσια και εξωκλήσια. Η ολότητα και πληρότητα του Παραδείσου της Καινής Διαθήκης, με τους πιστούς να συνεκκλησιάζονται με τους Αγίους όλης της χρονιάς, για το διαρκές “Χριστός ανέστη…”.
Αυτήν την αίσθηση μεταδίνει κάθε χρόνο σε όλο και περισσότερους προσκυνητές η Λαμπροτρίτη των Νεοφανών Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης στο Μοναστήρι τους στη Γρίβα, πάνω από τη Γουμένισσα.
Πλήθος πιστών καταφεύγουν στην αναστάσιμη χάρη των Μαρτύρων του Αναστάντος Σωτήρος Χριστού. Γιά να μετάσχουν τώρα, εκπληρώνοντας τον αγιοφιλή ζήλο της Διακαινήσιμης εορτής, στον λαμπρό Εσπερινό της Λαμπροδευτέρας, στον Όρθρο και στην Αρχιερατική θεία Λειτουργία της Λαμπροτρίτης με τη λιτάνευση των χαριτοβρύτων ιερών λειψάνων των Αγίων.
Απότμημα της τιμίας κεφαλής του αγίου Ραφαήλ, πλευρά της πυρικαύστου παιδομάρτυρος Ειρήνης της παρθένου, αποτμήματα του πιστοτάτου διακόνου αγίου Νικολάου και των συμμαρτυρησάντων (από 500 ετών), όπως και της αγίας Ολυμπίας (από 700 ετών). Γίνονται αισθητό στήριγμα της πίστεως, των ελπίδων και της εκκλησιαστικής επί το αυτό κοινωνίας χιλιάδων προσκυνητών.
Ανάμεσά τους τα φιλότιμα “Χάλκινα” της Γουμένισσας, που αυτοπροαιρέτως και ολοκαρδίως, κάθε χρόνο, παιανίζουν εκκλησιαστικά μελωδήματα κατά τη λιτάνευση των ιερών λειψάνων. Το Χριστός Ανέστη αντηχούμενο προκαλεί ρίγη συγκινήσεως και αυθόρμητης συμψαλμωδίας. Καί οι Αρχές του Δήμου Παιονίας, Γουμένισσας και Γρίβας, της Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς, της 33ης Μ/Κ Ταξιαρχίας, της Αστυνομίας Κιλκίς, συνεκφραστές της παραδοσιακής ρωμαίηκης κοινωνίας στην πληρότητά της των λειτουργικών πανηγύρεων.
Προεξάρχων όλου του λειτουργικού πληρώματος, πάρα πολλών ιερέων και πολυπληθών προσκυνητών, ο Σεβασμιώτατος κ.κ. Δημήτριος μίλησε στο εκτενές κήρυγμά του από το περίσσευμα της καρδιάς του, που ευλαβείται από έφηβος τους Μάρτυρες και διασώζει με δύο σημαντικά βιβλία του το αυθεντικό ιστορικό τους, χωρίς παραχαράξεις και βέβηλες κενοφωνίες. Το πρώτο βιβλίο του από 30ετίας (Η ζωή εκ τάφων) γνωστοποίησε τους Αγίους σε χιλιάδες χιλιάδων ελληνοφώνων, ρουμανοφώνων και γερμανοφώνων και όχι μόνον. Η δεύτερη πολύτομη προσπάθειά του (προγραμματισμένη έκδοση τεσσάρων τόμων μεγάλου σχήματος) καταγράφει με ακόμη περισσότερες λεπτομέρειες τον τρόπο που η άγια πρόνοια του Θεού θέλησε και φανέρωσε τους Αγίους στις μέρες μας.
Ο Μητροπολίτης μίλησε για χαρακτηριστικά σημεία της ιερής ιστορίας τους, ένα θαύμα της ζώσης παρουσίας του αληθινού Θεού μας. Το κήρυγμα του Μητροπολίτου κατασυγκίνησε και συνήρπασε το εκκλησίασμα, αφού μιλούσε από την καρδιά του κατευθείαν στις καρδιές των πιστών.
Όπως και ο αγιασμός με αποτμήματα του Τιμίου Ξύλου ενώπιον όλου του εκκλησιάσματος, που μεταδόθηκε απευθείας από το 4Ε ανά την Ελλάδα και την ομογένειά μας του εξωτερικού και έδειξε πόσο συγκαταβατικά ο Κύριος είναι “ο Θεός ημών” και επενεργεί με την επίκληση του Ονόματος της Παναγίας Τριάδος, μετά την περαίωση των λειτουργικών δεήσεων και εκφωνήσεων.
Το αξιοθαύμαστο εν προκειμένω είναι ότι τόσο το ελάχιστο τμήμα του Τιμίου Ήλου όσο και το αντίστοιχο απότμημα του Τιμίου Ξύλου, αρχικώς επέπλεαν στην επιφάνεια του ύδατος. Με την επίκληση όμως του Ονόματος της Παναγίας Τριάδος, ο μεν Τίμιος Ήλος (καρφί), αντί να βυθισθεί παρέμενε στην επιφάνεια του ύδατος, ενώ αντιθέτως την ίδια στιγμή βυθιζόταν το Τίμιο Ξύλο στον πυθμένα της φιάλης.
Παρατηρήθηκε για πρώτη φορά ότι το Τίμιο Ξύλο βυθιζόταν κατ᾽ επανάληψη. Όλα αυτά δακτυλοδεικτούν προς όλους μας ότι ο παροχεύς και ο συνοχεύς του σύμπαντος κόσμου, ο Παντοκράτωρ Κύριος, «ο δι᾽ ου τα πάντα εγένετο» υπερβαίνει, όποτε Εκείνος ορίσει, τους όρους της φύσεως, καθώς είναι ο Δημιουργός τους. Δεν εκτελεί διατεταγμένη υπηρεσία, εξαιτίας των δεήσεών μας, αλλά εμείς υποτασσόμεθα στα θεία κελεύσματα της φιλεύσπλαχνης και αγαθοδώρου Παντεπισκοπείας Του.
Χθες και σήμερα, η συνοριακή Γρίβα της Γουμένισσας έγινε “επίκεντρο” συνεκκλησιασμού των καρδιών αναριθμήτων Ρωμηών. Το Πάσχα του Χριστού μας διά των νεοφανών Αγίων έγινε και φετινή Διακαινήσιμη χαρά για χιλιάδες ανθρώπων, Πάσχα των Ελλήνων όπως θα τραγουδούσε ο νεότερος ποιητής (και όλων των Ορθοδόξων). Τροφοδοσία της πίστεως, καταφυγή των ελπίδων, συναγωγή των καρδιών στο “Εγώ ειμι το Α και το Ω” του Κυρίου μας. Διά μέσου των νεοφανών Διδασκάλων της ευλάβειας και της ελπίδας, των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης.
Το ιερό προσκύνημα των χαριτοβρύτων ιερών λειψάνων των νεοφανών Μαρτύρων συνεκάλεσε προς συνεστίαση πνευματική, πιστούς από όλη τη Μακεδονία και πέραν αυτής. Δεν ήταν λίγοι και οι προσκυνητές από τις γείτονες ορθόδοξες χώρες των Βαλκανίων.
Την Εκκλησία Του ο Κύριος την πηδαλιουχεί προς εύδιον λιμένα, δυνάμει και ενεργεία του Παναγίου Πνεύματος, για την σωτηρία των ψυχών, «αίματι Κυρίου εξαγορασμένων» (Μ. Βασίλειος).
){kind=link}