Η Κοτρωνιά σήμερα είναι ένας μικρός ορεινός οικισμός που απέχει 25 περίπου χιλιόμετρα, από το Σουφλί, απομονωμένος μέσα στο φανταστικό και μοναδικό για την πανίδα και τη χλωρίδα του προστατευμένο δρυμό της Δαδιάς.
Για να φθάσει κάποιος εκεί πρέπει να ακολουθήσει ένα δύσβατο χωματόδρομο και να χρησιμοποιήσει αγροτικό όχημα ή αυτοκίνητο 4Χ4. Αποζημιώνεται όμως ο επισκέπτης από την ομορφιά του τοπίου και τις μοναδικές εικόνες της φύσης.
Στο μικρό αυτό οικισμό σήμερα ζουν μόνιμα, αποκομμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο, 4 οικογένειες. Συνολικά 11 πρόσωπα. Άλλοτε το χωριό είχε πάνω από 500 κατοίκους (στη δεκαετία του ’60 και του ’70) και έσφιζε από ζωή.
Οι λιγοστοί σήμερα κάτοικοι του είναι επαναπατρισθέντες ομογενείς από τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ενώσεως. Η Ναντέζντα (Ελπίδα), η Λιουμπόβ (Αγάπη), η Ναταλία είναι οι άγγελοι φύλακες της πέτρινης Εκκλησίας της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, που στέκει όρθια, στο πιο ψηλό σημείο του οικισμού, στο πείσμα του χρόνου και των δυσμενών καιρικών συνθηκών. Άλλωστε πριν από 3 χρόνια συντηρήθηκε με δαπάνες της Ιεράς Μητροπόλεως.
Εκεί λοιπόν λειτούργησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Διδυμοτειχου κ. Δαμασκηνός στις 17 Σεπτεμβρίου ε.ε. επί τη μνήμη της Μάρτυρος αγίας Σοφίας και των θυγατέρων της Πίστεως, Ελπίδος, και Αγάπης. Είχε την ευκαιρία να συναντήσει το «μικρό ποίμνιο» της Κοτρωνιάς, να μοιρασθεί μαζί τους λίγες ώρες ξεκούρασης, να τους δώσει ευχές και κουράγιο και να τους διανείμει πακέτα με τρόφιμα. Τον Σεβασμιώτατο στην επίσκεψή του αυτή ακολούθησαν κληρικοί από την περιφέρεια Σουφλίου και μερικοί φιλακόλουθοι από τη Δαδιά, το Σουφλί και το Διδυμότειχο. Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκα!
){kind=link}