Την Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου πανηγύρισε, επί τη επετείων των εγκαινίων του, το ιερό παρεκκλήσιο της αγίας Άννης και οσίου Δαβίδ στα Πιέρια Όρη πλησίον του Πολυδενδρίου. Όπως κάθε χρόνο αφίχθη για την πανήγυρη η τιμία κάρα του οσίου Δαβίδ του εν Ευβοία και πλήθος πιστών προσήλθε για να προσκυνήσει και να λάβει τη χάρη του οσίου.
Ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων τέλεσε αρχιερατική θεία λειτουργία και κήρυξε το θείο λόγο. Στην ομιλία του τόνισε:
«Πολλοί γαρ εισίν οι κλητοί, ολίγοι δε οι εκλεκτοί».
Με αυτή τη φράση καταλήγει, αδελφοί μου, η σημερινή ευαγγελικη περικοπή, που είναι γνωστή ως η παραβολή του μεγάλου Δείπνου, καθώς ο Χριστός παρομοιάζει την ουράνια βασιλεία του με ένα μεγαλο δείπνο στο οποίο καλεί ολους τους ανθρώπους. Αλλοι ομως ανταποκρίνονται στην προσκληση και προσέρχονται, αλλοι επικαλούνται διάφορες δικαιολογιες για να μην εμφανισθούν και άλλοι πηγαίνουν αλλά ακαταλληλα προετοιμασμένοι και ενδεδυμενοι, ώστε τελικά αποπέμπονται από τον οικοδεσπότη.
Η στάση αυτή των προσκεκλημενων του δείπνου είναι αυτή που δικαιώνει τη φράση με την οποία ολοκληρώνει ο Χριστός την παραβολή ότι, δηλαδή, πολλοί είναι αυτοί που καλούνται αλλά λίγοι ειναι αυτοί που πράγματι αξίζουν την προσκληση και απολαμβανουν τη χαρά του μεγάλου δείπνου.
Η φράση αυτή δεν είναι μία απειλη αλλά είναι μία διευκρίνιση και μία υπόμνηση του Χριστού προς όλους μας, για να μην επαναπαυόμαστε και θεωρούμε την προσκληση που μας απευθύνει ως αυτονόητη εγγύηση της συμμετοχης μας στη βασιλεία του.
Διότι ο Χριστός απευθύνει όντως πρόσκληση σωτηρίας και υιοθεσιας προς κάθε ανθρωπο. Καί την απευθύνει όχι μονο με την ενανθρώπισή του και την παρουσία του στον κόσμο, όχι μόνο με το Ευαγγέλιό του που αποτελεί μία ανοικτη και διαρκή πρόσκληση στον καθένα μας να τον πλησιάσει και να γίνει τέκνο του Θεού και κληρονόμος της βασιλείας του, αλλά την απευθύνει και στον καθένα μας προσωπικά μέσα από τις συνθήκες και τις καταστάσεις της ζωης του, μέσω των ανθρώπων που στέλνει κοντά μας, μέσω των λογων που με διάφορους τρόπους «λαλεί» στην ψυχη μας.
Η αποδοχή αυτής της προσκλήσεως είναι το πρώτο βήμα για τη συμμετοχή μας. Δεν αρκεί όμως αυτό. Χρειάζεται και η κατάλληλη προετοιμασία μας για να απολαύσουμε το δείπνο, για να απολαύσουμε τη βασιλεία των ουρανών. Χρειάζεται η κατάλληλη προετοιμασία αφενός για να δείξουμε ότι τιμούμε τον οικοδεσπότη που μας προσκάλεσε και δεν αδιαφορούμε για την προσκλησή του και αφετερου γιατί χωρίς αυτήν δεν μπορούμε να ζήσουμε τη μεγάλη χαρά που μας προσφέρει ο ουράνιος οικοδεσπότης μας.
Γι᾽ αυτό και ο Χριστός συνοδεύει την πρόσκληση με οδηγίες για την προετοιμασία μας, οδηγίες που μας δίνει με το Ευαγγέλιό του, οδηγίες που ακούμε μέσα στην Εκκλησία μας, οδηγίες που δεν ειναι άλλες από τις εντολές και τον νόμο του.
Αν δεν ζούμε σύμφωνα με αυτές, τότε είναι σαν να αδιαφορούμε για τον Χριστό, είναι σαν να μην τον αποδεχόμαστε ως αληθινό οικοδεσπότη και να θέλουμε να απολαύσουμε το δείπνο του, να θέλουμε να μπούμε στο σπίτι του, αγνοώντας τις επιθυμίες του και τις συνήθειές του.
Αλλά ακόμη και εάν ο Θεός μας δεχόταν, αδελφοί μου, και χωρίς προετοιμασία στην ουράνια βασιλεία του, δεν θα μπορούσαμε εμείς οι ίδιοι να προσαρμοσθούμε και να αντέξουμε μέσα σ᾽ αυτήν. Γιατί η βασιλεία του Θεού είναι η οικείωση με τον Θεό, είναι ο τρόπος με τον οποίο ζεί ο Θεός. Είναι το περιβάλλον της απολύτου αγάπης του για το οποίο μας προετοιμάζει από τη ζωή αυτή με τις εντολές και τον νόμο του. Εάν, λοιπόν, δεν εξοικειωθούμε με αυτές, εάν δεν συνηθίσουμε να ζούμε σύμφωνα με τον τρόπο που μας προτείνει ο Θεός, τότε δεν θα μπορούμε να ζήσουμε στη βασιλεία, τότε δεν θα μπορούμε να ζήσουμε όπως ζεί Εκείνος και κατά συνέπεια δεν θα μπορούμε να απολαύσουμε τη μακαριότητα που χαρίζει στον ανθρωπο αυτή η ζωή. Γιατί δεν είναι ο Θεός εκείνος που μας αποκλείει από τη χαρά της βασιλείας του, αλλά είναι οι δικές μας επιλογές που μας απομακρύνουν.
Γι᾽αυτό και ο Χριστός μας προειδοποιεί, ότι «πολλοί εισίν οι κλητοί, ολίγοι δε οι εκλεκτοί», ώστε να προσέξουμε στη ζωή για να μην βρεθούμε έξω του νυμφώνος και του δείπνου της βασιλείας του.
«Πολλοί εισίν οι κλητοί, ολίγοι δε οι εκλεκτοί».
Ανάμεσα στους εκλεκτούς, τον τρόπο της ζωής των οποίων πρεπει να ακολουθήσουμε και εμείς, αδελφοί μου, είναι οι άγιοί μας. Είναι οι δύο προστάτες του ιερού αυτού ναού η αγία Θεοπρομήτωρ Αννα και ο όσιος Δαβίδ ο εν Ευβοία, του οποίου την τιμία και χαριτόβρυτη κάρα μετέφερε στον ιερο αυτό ναό με πολλη αγάπη ο πανοσιολογιώτατος καθηγούμενος της Ιεράς Μονης του και έχουμε την ευλογία να βρισκεται σήμερα εν τω μέσω ημών προς αγιασμό όλων μας.
Καί αυτοί οι δύο άγιοι, που έζησαν σε διαφορετικές εποχές και σε διαφορετικές συνθήκες, επέτυχαν όμως να γίνουν εκλεκτοί του Θεού και να κληρονομήσουν τη βασιλεία του, έχουν δύο κοινά χαρακτηριστικά, τα οποία συστήνουν και σε εμάς, αδελφοί μου.
Το ένα είναι η μεγάλη πίστη και αφοσίωση στον Θεό, διότι χωρίς αυτήν δεν μπορείς να αφιερώσεις ούτε το παιδί σου, όπως έκανε η αγία Άννα, ούτε τον εαυτό σου, όπως ο όσιος Δαβίδ, ολοκληρωτικα στον Θεό.
Καί το δεύτερο είναι ότι ήταν και οι δύο άνθρωποι πολλής προσευχης.
Με την προσευχή η αγία Αννα αξιώθηκε να γίνει μητέρα της Μητερας του Θεού. Με την προσευχη αξιώθηκε και ο όσιος Δαβίδ να λαβει τη χάρη και τη δωρεά του Παναγίου Πνεύματος και να φθάσει σε δυσθεώρητα ύψη αγιότητος.
Τιμώντας τους, λοιπόν, σήμερα, ας παρακινηθούμε και εμείς από τη ζωή τους, και ας μιμηθούμε την πίστη τους και την επιμονή τους στην προσευχή· και ας τους παρακαλούμε, αδελφοί μου, διά των πρεσβειών τους, να συγκαταριθμηθούμε και εμείς στους εκλεκτούς του Θεού και να ζήσουμε την ατελεύτητη χαρά του ουρανού.
){kind=link}