Το “καμπανάκι κινδύνου” για όσα συμβαίνουν στην Θράκη ο στρατηγός Κωνσταντίνος Ζιαζιάς το έχει χτυπήσει εδώ και καιρό. Ως διοικητής του Δ΄Σώματος Στρατού γνωρίζει πολύ καλά την περιοχή. Πρόσφατα σε ομιλία του είχε αναφερθεί στους κινδύνους που απειλούν την περιοχή. Σε συνέντευξή του στο Onalert το ξαναχτύπησε.
Είχε πει ο πρώην Α/ΓΕΣ και τώρα για άλλη μια φορά επιβεβαιώνεται:
“Εδώ και πάρα πολλά χρόνια ειδικοί επιστήμονες, αναλυτές γεωστρατηγικής διπλωματίας αλλά και ιστορικοί και κοινωνιολόγοι ,έχουν ποικιλοτρόπως καταδείξει το μέγεθος του συνεχούς διογκούμενου εθνικού προβλήματος που λέγεται Θράκη.
Είναι γνωστό πως οι “δεξαμενές σκέψεις” της Τουρκίας και οι γενικότερες στρατηγικές που ακολουθούνται από την τουρκική εξωτερική πολιτική,έχουν “στοχεύσει” την Ελληνική Θράκη,με αιχμή την μουσουλμανική μειονότητα και την χειραγώγησή της. Η Τουρκία επιχειρεί με κάθε μέσο ,πολιτικό ,οικονομικό ή και εκβιάζοντας μέλη της μειονότητας να πετύχει την ομαδοποίηση αυτής σε τουρκογενές μόρφωμα παρά την διαφορετικότητα της σύνθεσής της. Αυτό διαχρονικά το πέτυχε με:
Τον τουρκοκεντρικό χαρακτήρα της εκπαίδευσης
Την αναγωγή της θρησκείας (μουσουλμανικής) και της γλώσσας (τουρκικής) σε στοιχεία εθνοφυλετικής καθαρότητας
Την αναγόρευση της “μητέρας πατρίδος” (Τουρκίας) σε προστάτη της μειονότητας
Την διαιώνιση της εσωστρέφειας της μειονότητας
Την δημιουργία πολλών “τουρκικών συλλόγων” με προτροπή και σχεδιασμό από το προξενείο της Κομοτηνής,για διαστρέβλωση της πολιτιστικής κληρονομιάς των μουσουλμάνων της Θράκης και κυρίως των Πομάκων και Ρομά.
Τα τελευταία χρόνια η Τουρκία διείσδυσε ενεργά οικονομικά στη Θράκη με την ίδρυση της τράπεζας Ζιράτ η οποία λειτουργεί ως πολιορκητικός κριός ισχύος στην ήδη καταρρέουσα τοπική οικονομία με όλα τα γνωστά αποτελέσματα.
Το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής επί καθημερινής βάσεως ,λειτουργεί ως κηδεμόνας της μειονότητας και όχι ως μέσον προσέγγισής της με την ελληνική διοίκηση ,την οποία διαβάλει ακόμη και στους κλειστούς χώρους προσευχής.
Για όλα τα παραπάνω αλλά και για πολλά άλλα ,που δεν κρίνεται σκόπιμο να αναφερθούν ,για ευνόητους λόγους,είναι λογικό όλοι οι εθνικά σκεπτόμενοι να ανησυχούν για την επικρατούσα κατάσταση στη Θράκη ,λαμβάνοντας υπόψη και το σοβαρότατο δημογραφικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο χριστιανικός πληθυσμός στη περιοχή.
Το τι συμβαίνει πραγματικά σήμερα στη Θράκη το περιγράφει σε σχετικό της απόσπασμα η ετήσια έκθεση περί Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του State Department του 2012,η οποία αποτελεί κόλαφο για την Τουρκία ,αφού ξεγυμνώνει το ρόλο της Άγκυρας και τις πρακτικές εκτουρκισμού των Ελλήνων μουσουλμάνων,επιβεβαιώνοντας τα επί χρόνια καταγγελόμενα σχετικά με τις πιέσεις που δέχονται οι Πομάκοι και οι Ρομά.
Το απόσπασμα αναφέρει:
“Η επίσημα αναγνωρισμένη μουσουλμανική μειονότητα των περίπου 1.500.000 ατόμων,ποθυ κατοικούν στην Θράκη αποτελούνται κυρίως από τουρκογενείς ,Πομάκους και από κοινότητες Ρομά. Ορισμένα μέλη της κοινότητας των Πομάκων ισχυρίστηκαν ότι μέλη της τουρκόφωνης κοινότητας τους πίεσαν να αρνηθούν την ύπαρξη πομακικης ταυτότητας .Ορισμένοι Πομάκοι ισχυρίστηκαν πως μέλη της κοινότητας των Πομάκων έλαβαν χρηματικά κίνητρα για να αυτοπροσδιορίζονται ως Τούρκοι”.
Αυτά είναι μια καθημερινότητα στα πομακοχώρια. Αυτή η ομιχλώδης κατάσταση πιστεύω ότι έχει δημιουργηθεί λόγω μηδενικής μέριμνας και έλλειψης μακροχρονιου σχεδιασμού εκ μέρους των Αθηνών. Οι εκάστοτε προσωπικές πολιτικές των ιθυνόντων της κεντρικής και τοπικής πολιτικής σκηνής ,καταφέρνουν να αποδομήσουν και σε πολλές περιπτώσεις να παραχωρήσουν σοβαρά και σε πολλές περιπτώσεις να παραχωρήσουν σοβαρά δικαιώματα στους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς της Άγκυρας και του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής ,που διαφεντεύουν πλέον σε μεγάλες περιοχές με μουσουλμανικό πληθυσμό.
Το ζητούμενο είναι ο εκδημοκρατισμός της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης ,να αποκτήσει δηλαδή αληθινή πολυφωνία και γνήσια ταυτότητα. Να αποδομηθεί το βαθύ κράτος της Τουρκίας στην περιοχή και να ενταχθεί ενεργά η μειονότητα στην κοινωνία και στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό.
Δυστυχώς όμως κάποιοι δεν τολμούν να βγουν και να μιλήσουν για την καταπίεση των Πομάκων και γενικά της μειονότητας από το προξενείο της Κομοτηνής,μήπως βρεθούν εκτός γραμμής ,για λόγους πολιτικού κόστους”.
