Του Πάρι Καρβουνόπουλου
Αίσθημα υπεροχής και νίκης “χτίζει” μέρα με τη μέρα στο Αιγαίο η Τουρκία.
Η Πολεμική της Αεροπορία προχωρά σε απίστευτες προκλήσεις με πτήσεις ακόμη και κατασκοπευτικών αεροσκαφών πάνω από ελληνικά νησιά.
Ο τουρκικός στόλος με τον “μανδύα” δήθεν αβλαβών διελεύσεων κάνει “επίδειξη σημαίας” ανοιχτά των παραλίων της Αττικής. Η οικονομική δυσχέρεια της Ελλάδας που δεν μπορεί παρά να έχει επίπτωση και στην δραστηριότητα των Ενόπλων Δυνάμεων αποτελεί “σύμμαχο” της προσπάθειας της Τουρκίας να αλλάξει δεδομένα στο Αιγαίο. Και πρώτα απ΄ όλα να δημιουργήσει αυτή την αίσθηση ότι “άλλος κάνει κουμάντο”. Δεν είναι έτσι αλλά αυτή την εικόνα προσπαθεί να παγιώσει.
Έχοντας όλα αυτά ως δεδομένα προκαλείται το εύλογο ερώτημα τι κάνουμε. Κανείς δεν ζητά …πόλεμο αλλά και κανείς δεν μπορεί να κατανοήσει τι νόημα έχουν οι επαφές με την τουρκική πλευρά ,όταν η Άγκυρα εξακολουθεί να έχει επικίνδυνα παραβατική συμπεριφορά. Τι νόημα έχει να βγάζει στην Νέα Υόρκη φωτογραφία ο Έλληνας ΥΠΕΞ με τον Τούρκο και ο κ.Βενιζέλος να μιλά για “φιλική και ουσιαστική συνομιλία”, όταν λίγες ώρες μετά ,κατασκοπευτικό αεροσκάφος των Τούρκων πετά 150 μέτρα πάνω από το Φαρμακονήσι; Και τέλος πάντων ας γίνονται οι συναντήσεις, οι συζητήσεις ποτέ δεν βλάπτουν. Αλλά όλο αυτό το “τεχνητό φιλικό κλίμα” που έχουμε το άγχος να μεταδώσουμε προς τα έξω σε τι ακριβώς ωφελεί; Δεν το προσέξατε ίσως αλλά ο Τούρκος ΥΠΕΞ Μεβλούτ Τσαβούσογλου δεν έκανε καν δηλώσεις μετά από την συνάντηση με τον Βενιζέλο. Ακόμη κι αυτές οι “λεπτομέρειες” κάτι δείχνουν.
Η Άγκυρα έχει σκληρύνει τη στάση της. Φάνηκε στο ραντεβού Σαμαρά – Ερντογάν. Προκύπτει από την ανεξέλεγκτη συμπεριφορά της στο Αιγαίο. Και όσο οι Τούρκοι αισθάνονται ισχυροί τόσο θα αποθρασύνονται. Και είναι βέβαιο ότι όταν αισθανθούν απολύτως σίγουροι θα θέσουν στο τραπέζι όλα όσα για να “αναχαιτιστούν” θα χρειαστούν όχι τους “ανοικτούς διπλωματικούς διαύλους” που επικαλείται ο κ.Βενιζέλος αλλά και στρατιωτική ισχύ. Και για να μην παρεξηγηθούμε επαναλαμβάνουμε ότι κανείς λογικός άνθρωπος δεν “εύχεται” και δεν επιδιώκει πολεμική σύγκρουση. Η απλή λογική όμως επίσης λέει ότι όταν κάθεσαι σ΄ ένα τραπέζι διαπραγμάτευσης μπορείς να κερδίσεις μόνο όταν είσαι βέβαιος ότι μπορείς να κρατήσεις τις “κόκκινες γραμμές” σου. Αν δεν πείσεις τον απέναντί σου ότι είσαι έτοιμος να κάνεις τα πάντα για να μην περάσεις αυτές τις “κόκκινες γραμμές” τότε κερδίζεις. Δυστυχώς οι διπλωμάτες από μόνοι τους δεν μπορούν να τα καταφέρουν κι αυτή είναι μια πραγματικότητα που την ζήσαμε με πολύ πικρό τρόπο. Η …θεωρία Πάγκαλου που δημόσια έχει πει ότι θα προτιμούσε μερικούς καλούς διπλωμάτες από ένα καλά εξοπλισμένο Σύνταγμα ηττήθηκε.
Τι κάνουμε λοιπόν; Προετοιμαζόμαστε για τα χειρότερα που δεν μπορούν να αποκλειστούν; Έχουμε αποφασίσει να κλείσουμε με γρήγορο και αποτελεσματικό τρόπο τις “τρύπες” στον φράχτη μας; Έχουμε καταλάβει ότι η Τουρκία θα κλιμακώσει μεθοδικά την ένταση μέχρι να μας βάλει στην γωνία;
Φοβόμαστε πως η απάντηση σ΄ όλα είναι όχι! Ακόμη και η προσπάθεια που εκδηλώθηκε τους τελευταίους μήνες για να “συμμαζέψουμε τα ασυμμάζευτα” σαμποτάρετε λόγω συμφερόντων!
