Φέτος, στις 9 Ιουλίου συμπληρώνονται δέκα χρόνια από την κόιμηση του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Παντελεήμονος Β Χρυσοφάκη.
Ο Παντελεήμων απεβίωσε στις 9/7/2003 συνεπεία καρδιακής ανακοπής στο Κάθισμα της Πορταΐτισσας της Μονής Ιβήρων του Αγίου Όρους, όπου συνήθιζε να ξεκουράζεται τα καλοκαίρια, σε ηλικία 78 ετών και ενταφιάστηκε, σε κλίμα πάνδημης συγκίνησης, το Σάββατο 12 Ιουλίου σε παλαιοχριστιανικό τάφο, στον αύλειο χώρο του Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης.
Ο μητροπολίτης Παντελεήμων, σφράγισε με τη ζωή και το έργο του την ιστορία της μεταπολιτευτικής Θεσσαλονίκης. Υπήρξε αναμφίβολα, ένας από τους σπουδαιότερους Ιεράρχες της Εκκλησιας της Ελλάδος και του Πατριαρχικού Θρόνου της Κωνσταντινούπολης, αν και υπήρξε αυστηρός – πολλές φορές χάνοντας το μέτρο.
Χαρακτηριστική έμεινε στην ιστορία η κόντρα του με τον Μητροπολίτη Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς Προκόπιο (Γεωργαντόπουλο), για την πρωτοκαθεδρία στην υποδοχή ενός υπουργού στο αεροδρόμιο (σε περιοχή όπου τυχγάνει κανονικό έδαφος της Μητροπόλεως Ν. Κρήνης και Καλαμαριάς), τον οποίο και χαστούκισε δημοσίως στον αερολιμένα της Θεσσαλονίκης.
Επίσης, ήρθε σε δημόσια αντιπαράθεση με τον τότε Μητροπολίτη Φιλαδελφείας (νυν Οικουμενικό Πατριαρχη) Βαρθολομαίο για την εκπροσώπηση στα εγκαίνια της ΔΕΘ του 1988 του μακαριστού Πατριάρχη Δημητρίου.
Χρόνια ήταν η διαμάχη του και με τον τότε Ηγούμενο της Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Βλατάδων, Μητροπολίτη τότε Τυάνων (νυν Τυρολόης και Σερεντίου) Παντελεήμονα (Ροδόπουλο), για το καθεστώς του Ιερού Ναού Παναγίας Λαοδηγητρίας, ο οποίος είναι μεν Μετόχι της Μονής, έχει όμως από αρκετά χρόνια δοθεί στην Μητρόπολη ως ενοριακός Ναός, ώστε να εξυπηρετεί τις ανάγκες του ποιμνίου της περιοχής.
Ήταν γνωστές οι φιλικές του σχέσεις με τον Μακαριστό Μητροπολίτη Λαγκαδά κυρό Σπυρίδωνα (Τραντέλλη), με τον οποίο είχαν συνυπηρετήσει ως ιεροκήρυκες της Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης επί αρχιερατείας Παντελεήμονος Α’ (Παπαγεωργίου) και τον Τιτουλάριο Μητροπολίτη Δωδώνης Χρυσόστομο (Συνετό), στον οποίο – κατά δήλωση του ιδίου του Μητροπολίτου Δωδώνης – είχε προτείνει τη θέση Βοηθού Επισκόπου της Μητροπόλεως, αμέσως μετά την ενθρόνισή του στην Αποστολική Εκκλησία των Θεσσαλονικέων.
Πνευματικά του αναστήματα τυγχάνουν – μεταξύ άλλων – οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας Παντελεήμων (Καλπακίδης) και Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης Ιωάννης (Τασσιάς), οι οποίοι επί σειρά ετών υπηρέτησαν ως Πρωτοσύγκελλοί του.
Ως Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης μερίμνησε για την επαναφορά των λειψάνων του Πολιούχου Αγίου Δημητρίου από το Σαν Λορέντζο ιν Κάμπο της Ιταλίας, καθώς και για τη μεταφορά από τη Βιέννη, τμήματος του λειψάνου του Αποστόλου Παύλου. Επίσης, καθιέρωσε την τέλεση των Θείων Λειτουργιών του Ιακώβου του Αδελφοθέου και του Γρηγορίου του Θεολόγου.
Με την πρόνοιά του, απέκτησε η πόλη της Θεσσαλονίκης πολλούς νέους Ναούς, όπως οι Ιεροί Ναοί Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου, Μεταμορφώσεως – Γεννήσεως του Σωτήρος, Αγίας Μαρίνης, Αγίου Παντελεήμονος (ν. 751), Αποστόλου Παύλου, Οσίας Ξένης, Αγίου Νεκταρίου, Κοιμήσεως Θεοτόκου, Μεγάλου Φωτίου, και Πάντων των Θεσσαλονικέων Αγίων. Ανακαίνισε τις Ιερές Μονές Κοιμήσεως Θεοτόκου Πανοράματος και Αγίας Θεοδώρας, η οποία με απόφασή του από το 1974 λειτουργεί ως Ανδρώα Μονή με εγγεγραμμένους ιερομονάχους τους αγάμους εφημερίους της Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης.
Αναβίωσε τη λατρευτική εβδομάδα του Πολιούχου, Αγίου Δημητρίου και με ενέργειές του κατατάχθηκαν στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας πολλοί σύγχρονοι άγιοι, όπως οι Συμεών και Ευστάθιος, Αρχιεπίσκοποι Θεσσαλονίκης, Νικόλαος Καβάσιλας και Γρηγόριος Καλλίδης, Μητροπολίτης Γέρων Ηρακλείας ο από Θεσσαλονίκης.
