του Σεβ. Μητροπολίτου Ζιμπάμπουε κ. Σεραφείμ Κυκκώτη
Ως ένας εκ των αμαρτωλών μελών της Ορθοδόξου Εκκλησίας θα αναφερθώ με το φτωχό μου λόγο και τη βοήθεια του Θεού στο σύγχρονο θέμα της Οικολογικής Κρίσης που βιώνει η Ανθρωπότητα και ο Πλανήτης μας στο επίσημο σχέδιο κειμένου της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, το εγκριθέν υπό της εν Σαμεπζύ-Γενεύης από 21 έως 28 Ιανουαρίου 2016 Συνάξεως των Ορθοδόξων Προκαθημένων το οποίο δημοσιεύεται συμφώνως προς την απόφασιν της Συνάξεων των Προκαθημένων και το οποίο περιλαμβάνεται στο κείμενο του θέματος «Η συμβολή της Ορθοδόξου Εκκλησίας εις επικράτησιν της ειρήνης, της δικαιοσύνης, της ελευθερίας, της αδελφοσύνης και της αγάπης μεταξύ των λαών, και άρσιν των φυλετικών και λοιπών διακρίσεων».
«Ο πόθος της συνεχούς αυξήσεως της ευημερίας και η άμετρος κατανάλωσις αναποφεύκτως οδηγούν εις την δυσανάλογον χρήσιν και την εξάντλησιν των φυσικών πόρων. Η δημιουργηθείσα υπό του Θεού κτίσις, η οποία εδόθη εις τον άνθρωπον ᾽εργάζεσθαι και φυλάσσειν᾽ αυτήν (πρβλ. Γεν. 2.15), υφίσταται τας συνεπείας της αμαρτίας του ανθρώπου: «Τη γαρ ματαιότητι η κτίσις υπετάγη, ουχ εκούσα, αλλά διά τον υποτάξαντα, επ᾿ ελπίδι ότι και αυτή η κτίσις ελευθερωθήσεται από της δουλείας της φθοράς εις την ελευθερίαν της δόξης των τέκνων του Θεού. Οίδαμεν γαρ ότι πάσα η κτίσις συστενάζει και συνωδίνει άχρι του νυν» (Ρωμ. 8.20-22).
Η οικολογική κρίσις, η οποία συνδέεται προς τας κλιματολογικάς αλλαγάς και την υπερθέρμανσιν του πλανήτου, καθιστά επιτακτικόν το χρέος της Εκκλησίας όπως συμβάλη, διά των εις την διάθεσιν αυτής πνευματικών μέσων, εις την προστασίαν της δημιουργίας του Θεού εκ των συνεπειών της ανθρωπίνης απληστίας. Η απληστία διά την ικανοποίησιν των υλικών αναγκών οδηγεί εις την πνευματικήν πτώχευσιν του ανθρώπου και εις την καταστροφήν του περιβάλλοντος. Δεν πρέπει να λησμονήται ότι ο φυσικός πλούτος της γης δεν είναι περιουσία του ανθρώπου, αλλά του Δημιουργού : «Του Κυρίου η γη και το πλήρωμα αυτής, η οικουμένη και πάντες οι κατοικούντες εν αυτή» (Ψαλμ. 23,1). Ούτως, η Ορθόδοξος Εκκλησία τονίζει την προστασίαν της δημιουργίας του Θεού διά της καλλιεργείας της ευθύνης του ανθρώπου έναντι του θεοσδότου περιβάλλοντος και διά της προβολής των αρετών της ολιγαρκείας και της εγκρατείας. Οφείλομεν να ενθυμώμεθα ότι όχι μόνον αι σημεριναί, αλλά και αι μελλοντικαί γενεαί έχουν δικαίωμα επί των φυσικών αγαθών, τα οποία μας εχάρισεν ο Δημιουργός».
Η ιστορική αυτή διακήρυξη στην Ιστορία της Ορθοδόξου Εκκλησίας θα καταστεί περισσότερο σημαντική όταν αρχίσει και η συνεργασία σε όλα τα επίπεδα της ζωής των Ορθοδόξων Εκκλησιών για πρωτοβουλίες και προγράμματα να προστατευθεί η Ανθρωπότητα και ο Πλανήτης μας από τις υφιστάμενες οικολογικές καταστροφές και τους κινδύνους της αυτοκαταστροφής από τις ορατές απειλές της κρίσης των προβλημάτων της κλιματολογικής αλλαγής, όπως η Ανθρωπότητα με πολύ αγωνία αναμένει αν θα υλοποιηθεί η ιστορική συμφωνία για τη Κλιματολογική Αλλαγή που επιτεύχθηκε στο Παρίσι πριν μερικές εβδομάδες (COP21) με τη συμμετοχή 196 Εθνών. Η δημιουργία Διορθόδοξης Επιτροπής για το συντονισμό μιας κοινής Οικολογικής Δράσης είναι πλέον ποιμαντική αναγκαιότητα για το καλό της Ανθρωπότητας και τη προστασία του Πλανήτη μας.
Η πλούσια κα πρωτοποριακή ποιμαντική εμπειρία και προσφορά του Πράσινου Οικουμενικού Παναγιωτάτου Πατριάρχου μας κ.κ. Βαρθολομαίου σε θέματα Οικολογίας είναι ακόμη ένας επιπλέον λόγος για τα πνευματικά οφέλη που μπορεί να προσφέρει η Ορθοδοξία στα οικολογικά αδιέξοδα του σύγχρονου ταραγμένου κόσμου μας.
