Αναφορικά με την καταλυτική του Ορθοδόξου Δόγματος και σαφώς βλάσφημη, αθηναγόρειο θεωρία περί “επανιδρύσεως της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας”
Του Λυκούργου Νάνη, ιατρού
Στο μνημειώδες σύγγραμμα του μακαριστού, λογίου και ομολογητού κληρικού, π.Σπυρίδωνος Μπιλάλη με τίτλο ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΠΑΠΙΣΜΟΣ, εκδόσεις Ορθοδόξου Τύπου, 1969, τόμος Β σελ 507, περιλαμβάνεται απόσπασμα από βιβλίο του μακαριστού μητροπολίτου πρώην Ζιχνών και είτα Πατρών Νικοδήμου Βαλληνδρά στο οποίο ασκείται κριτική της απαραδέκτου, από Ορθοδόξου σκοπιάς, ενωτικής θεωρίας περί “δογματικής συνυπάρξεως” την οποία, δυστυχώς για την Ορθοδοξία, φέρεται να είχε υιοθετήσει και ο πατριάρχης Αθηναγόρας.
Γράφει, λοιπόν, ο μακαριστός επίσκοπος: “Εθεωρήθη πάντοτε αυτονόητον, ότι άνευ ενιαίας και αδιαμφισβητήτου δογματικής βάσεως δεν είναι δυνατόν να υπάρξη ένωσις Εκκλησιών. Η Α.Π. ο Οικουμενικός Πατριάρχης υιοθέτησεν, εν τούτοις, διάφορον άποψιν, την οποίαν σημειωτέον και εις ημάς αυτοπροσώπως εξέθεσε, κατά την επίσκεψιν ημών εις το Οικουμενικόν Πατριαρχείον (1961), προς της αναλήψεως ημών ως διευθυντού της εν Βοστώνη Θεολογικής Σχολής. ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΨΙΝ ΤΑΥΤΗΝ ΔΕΝ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΑ Η ΕΚ ΠΡΟΤΕΡΩΝ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΣ ΤΩΝ ΕΠΙ ΜΕΡΟΥΣ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ. Αλλ είναι δυνατόν-ως υποστηρίζεται- να ενωθούν αι Εκκλησίαι, κρατούσαι ότι έχει εκάστη ως πίστιν και δόγμα και ούτως “ηνωμέναι” να αναθέσωσιν εις την Θεολογίαν να επιλύση και εναρμονίση εν καιρώ τας δογματικάς αυτών διαφοράς. Αν αναμένομεν, λέγουσι, να εκκαθαρισθώσι πρώτον αι περί το δόγμα διαφοραί, η περιπόθητος ένωσις απομακρύνεται αφ ημών και δεν επιτυγχάνεται, εφ όσον την επιζητούμεν παραμένοντες διηρημένοι και εχθρικώς πολλάκις προς αλλήλους διακείμενοι. Ενώ, αν ενωθώμεν πρώτον, και ηνωμένοι επιδιώξομεν την δογματικήν ακρίβειαν, θα φθάσωμεν αισιώτερον προς το ευτυχές τούτο τέρμα. Αρχίζοντες με μίαν τοιαύτην “ενότητα” και σύμπραξιν, θα φθάσωμεν κάποτε εις την πλήρη “ένωσιν”.
Αναφορικά δε με την καταλυτική του Ορθοδόξου Δόγματος και σαφώς βλάσφημη, αθηναγόρειο θεωρία περί “επανιδρύσεως της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας” ο π.Σπυρίδων καταθέτει τα εξής βαρυσήμαντα: “Ο Οικουμενικός Πατριάρχης οραματίζεται την επανίδρυσιν της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας. Ο πατριάρχης, οσάκις απαγγέλει το ιερόν Σύμβολον της Πίστεως , δεν ομολογεί την ύπαρξιν της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας; ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ, ΟΤΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΟΡΓΑΝΙΚΗΝ ΚΑΙ ΔΙΑΣΠΑΣΤΟΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑΝ ΤΗΣ ΜΙΑΣ, ΑΓΙΑΣ, ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ; ΕΝ ΤΟΙΑΥΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙ, ΠΟΙΑΣ ΑΛΛΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΝ ΕΠΑΝΙΔΡΥΣΙΝ ΑΝΑΜΕΝΕΙ;ΔΙΟΤΙ ΕΠΑΝΙΔΡΥΕΤΑΙ ΜΟΝΟΝ ΕΚΕΙΝΟ, ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΕΠΑΥΣΕ ΝΑ ΥΠΑΡΧΗ. ΠΟΤΕ ΟΜΩΣ ΕΠΑΥΣΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΣΑ Η ΜΙΑ, ΑΓΙΑ, ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ;”
Επιτρέπεται, λοιπόν, κατόπιν τούτων αλλά και πολλών άλλων ντοκουμέντων ,αναφορικά με την πολιτεία και τις δηλώσεις του μακαριστού Αθηναγόρα,που αφθονούν στο διαδίκτυο, καθιστάμενα, τοιουτοτρόπως,προσιτά σε κάθε ενδιαφερόμενο, να εκθειάζουν κάποιοι, γνωστοί και μη εξαιρετέοι, την προσωπικότητα και το έργο του μακαριστού αποκαλώντας τον “μεγάλο” ενώ μεγάλη, μεγίστη ήταν η πνευματική ζημία που προκλήθηκε στην παγκόσμια Ορθοδοξία απ την ολέθρια εκκλησιαστική του πολιτική όπως και των ομοτρόπων και ομοφρόνων του, μακαριστών, Θυατείρων Αθηναγόρα, Χαλκηδόνος Μελίτωνος, Αμερικής Ιακώβου και τινων άλλων τους οποίους κάποιοι, παντελώς άκριτα, θαυμάζουν και εκθειάζουν;
