Του Ζιμπάμπουε Σεραφείμ
Σε πρόσφατον κείμενο μου με τίτλο «Αγία και Μεγάλη Σύνοδος και αδιέξοδα στο Θεολογικό Διάλογο Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών» έκανα αναφορά για την απουσία του Μακαριωτάτου Προκαθημένου της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου.
Πρόθεση μου δεν ήταν να θίξω το Σεβάσμιον πρόσωπον του Μακαριωτάτου, ή το συνολικό τεράστιο και πολυσήμαντο ποιμαντικό του έργον, αλλά να τονίσω πόσο φτωχή ήταν η Σύναξη των Προκαθημένων χωρίς τη παρουσία του.
Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ναυκράτιδος κ. Μελέτιος επικοινώνησε μαζί μου επειγώντως για να με ενημερώσει εκ μέρους του Αλεξανδρινού Προκαθημένου κ.Θεοδώρου ότι επέστρεψε στη Αίγυπτο πολύ κουρασμένος και πολύ στενοχωρημένος μαζί μου γιατί διαμαρτυρήθηκε εντόνως ο Άγιος Αθηνών κ. Ιερώνυμος για την αναφορά μου για την απουσία του στο Σαμπεζύ και μου ζήτησε να απολογηθώ δημοσίως και να ζητήσω συγνώμη από τον Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπον Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμον για την αναφορά μου αυτή. Μάλιστα μου επεσήμανε ότι ο Άγιος Αθηνών είναι έτοιμος να μας αποκόψει ακόμη και τις αποσπάσεις κληρικών μας στο Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο μας στην Αφρικανική Ήπειρο. Ο Αλεξανδρινός Προκαθήμενος κ. Θεόδωρος μου διεμήνυσε ότι έχω δημιουργήσει πρόβλημα στις σχέσεις των δύο Εκκλησιών κι αν συνεχίσω θα μου επιβάλει εκκλησιαστικές κυρώσεις.
Πρώτον, θέλω να πιστεύω ότι είμαι ο τελευταίος άνθρωπος, και το λέω ειλικρινά, που θέλω να στενοχωρώ τον Πατριάρχη μου, που συνέχεια έχει μπροστά του καθημερινά τεράστια και σοβαρά ποιμαντικά προβλήματα για το Ιεραποστολικό μας έργο στην Αφρικανική Ήπειρο που με πολύ προσευχή και επιμέλεια προσπαθεί να λύσει με το καλύτερο δυνατό τρόπο.
Δεύτερον, όπως λέει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος που σήμερα την αγία ανακομιδή των αγίων του Λειψάνων εορτάζομεν «το πίπτειν ανθρώπινον, το εμμένειν εωσφορικόν, το μετανοείν θείον», απολογούμαι δημοσίως και ζητώ συγνώμη από τον Μακαριώτατον Προκαθήμενο της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμο για την αναφορά μου για την απουσία του από τη Σύναξη των Προκαθημένων στη Γενεύη, ως επίσης και για την αναφορά μου στην επίσκεψη του στα Ιωάννινα.
Τρίτο, δεν εκμηδενίζεται το κορυφαίο θρησκευτικό και εθνικό έργο του Προκαθημένου Μακαριωτάτου της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, επειδή έγινε μια καλοπροαίρετη κριτική για να τονισθεί η μεγάλη σημασία της απουσίας του, γιατί εν πολλοίς οι μισές από τις Τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες κι ακόμη περισσότερες πολλά οφείλουν για την ομαλή λειτουργία τους στην προσφορά της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος. Οι περισσότεροι από εμάς σπουδάσαμε και γαλουχηθήκαμε στους κόλπους της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος και πάντοτε θάμαστε ευγνώμονες σ’ Αυτήν και στον εκάστοτε Προκαθήμενον της.
Τέταρτον, οι προσωπικές απόψεις ενός ατόμου δεν εκφράζουν τις θέσεις ενός ολόκληρου Πατριαρχείου το οποίο εκφράζεται διά του Προκαθημένου του και διά της Ιεράς Συνόδου του.
Προσωπικά, μόνο θετικές εικόνες έχω για τον Άγιον Αθηνών, τόσο για την Θεολογία του, όσο και για την αγάπη του για το Έθνος και την Ορθοδοξία, και τους Αποδήμους, όχι μόνο τώρα ως Προκαθήμενος, αλλά κι ως Μητροπολίτης Θηβών. Θυμάμαι όταν ο πρώην Αττικής κρατούσε τους μισθούς αποσπασμένων κληρικών μας και το παρακάλεσα να διορίσει και να αποσπάσει κάποιο εξ αυτών επειδή είχε ανάπηρη ορφανή θυγατέρα μετά που η πρεσβυτέρα του πέθανε και έπρεπε να κοιτάζει και τα υπόλοιπα παιδιά της οικογένειας, αμέσως με πολύ αγάπη και κατανόηση μας βοήθησε.
Όταν επίσης είχαμε τις μεγάλες καταστροφικές πυρκαγιές στην Ελλάδα και κάναμε εράνους στην Νότιο Αφρική να βοηθήσουμε τους πυρόπληκτους αδελφούς μας, μας υπέδειξε να τα αξιοποιήσουμε με ένα πρόγραμμα αναδάσωσης και την αγορά πυροσβεστικών οχημάτων για να ποτίζουν και τα μικρά δεντρύλλια μέχρι να μεγαλώσουν.
