Βεροίας Παντελεήμων: «Αγάπησα το Μαρτύριο»

Βεροίας Παντελεήμων: Ο διαδικτυακός «Επισκοπικός Λόγος» αποτελεί μία ευκαιρία πνευματικής ωφέλειας και παρηγορίας στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε και μεταδίδεται κάθε Πέμπτη στις 7:00 μ.μ. στην…

ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως, στην αντίστοιχη σελίδα στο Facebook, στο κανάλι στο Youtube καθώς και στον ραδιοφωνικό σταθμό της Μητροπόλεως «Παύλειος Λόγος 90.2 FM».

Την Πέμπτη 16 Ιουνίου, το απόγευμα, ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων πραγματοποίησε διαδικτυακή ομιλία στη σειρά των εκπομπών «Επισκοπικός Λόγος» και ανέπτυξε το θέμα: «Αγάπησα το Μαρτύριο», με την ευκαιρία της πρόσφατης εορτής του Αγίου Λουκά του Ιατρού.

Ο διαδικτυακός «Επισκοπικός Λόγος» αποτελεί μία ευκαιρία πνευματικής ωφέλειας και παρηγορίας στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε και μεταδίδεται κάθε Πέμπτη στις 7:00 μ.μ. στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως, στην αντίστοιχη σελίδα στο Facebook, στο κανάλι στο Youtube καθώς και στον ραδιοφωνικό σταθμό της Μητροπόλεως «Παύλειος Λόγος 90.2 FM».

Ο Μητροπολίτης στην διαδικτυακή ομιλία του ανέφερε μεταξύ πολλών άλλων: «Εορτάσαμε πρίν από λίγες ημέρες τή μνήμη ενός συγχρόνου αγίου τής Εκκλησίας μας, ενός αγίου πού έγινε γνωστός τά τελευταία χρόνια στήν πατρίδα μας από τά πολλά θαύματά του, τού αγίου Λουκά, αρχιεπισκόπου Συμ­φε­ρουπόλεως, τού ιατρού καί θαυματουργού.

Σύζυγος, πατέρας, ιατρός, χει­ρουρ­­γός, μοναχός, ιερέας, αρχιε­ρέ­ας, στόν πόλεμο, στήν ειρήνη, στή φυλακή, στήν εξορία, στή φτώ­χεια, στά βασανιστήρια, στούς διωγμούς, στήν προδοσία, στά τρα­­πέζια τών συσιτίων, στίς αγίες Τράπεζες τών ιερών ναών, στά χει­­ρουργικά τρα­πέζα, ο άγιος Λου­κάς κήρυττε «Χρι­στόν εσταυ­ρω­μέ­νον καί ανα­στά­ντα», ομολογού­σε πίστη θαυμα­τουργό, αφοσίωση αγά­­πης, ελπίδα καί καρτερία, δί­δα­σκε τό ακατά­βλητο καί ακατα­νί­κητο ήθος τής χριστιανικής μεγαλοκαρδίας, τήν έναντι όλων τών πολιτευμάτων καί ιδεολο­γιών υπεροχή τού πολιτεύ­ματος τών αληθινών χριστιανών.

Ο άγιος Λουκάς, ο θαυμαστός καί θαυματουργός ιατρός, ο καλός ποι­­μένας τής Συμφερουπόλεως, ο νεο­φανής αστέρας τής Εκ­κλη­σίας, πού τόσα υπέμεινε καί τόσα υπέφερε καί τόσα άντεξε γιά τήν αγάπη τού Χριστού είναι γιά όλους πρότυπο αγωνιστού· καί γιά εγγά­μους καί γιά αγάμους, καί γιά κληρικούς καί γιά λαϊκούς, καί γιά ιερείς καί γιά αρχι­ε­ρείς.

Σεβάσμιος, γλυκύς, επιβλητικός, μάς καλεί νά μήν υποκύψουμε, νά μήν οπισθοδρομήσουμε, νά μήν γυ­­ρί­σουμε πίσω στά εύκολα τού κό­­σμου, στίς πλατείες οδούς, στίς λεω­φόρους τής χαλαρότητος πού οδηγούν στήν απώλεια. Οι ημέρες είναι πονηρές. Η αθεΐα δέν στα­μα­τά νά προκαλεί τό θρησκευτικό συ­ναί­σθημα τών χριστιανών. Άς κά­νου­με τό καθήκον μας, ο καθέ­νας μας εφ’ ώ ετάχθη.

Ο άγιος Λουκάς μάς ενισχύει μέ τά θαύματα πού επιτελεί καθημερινά, τόσο στήν Ιερά Μονή τής Πανα­γίας Δοβρά στή Βέροια, όσο καί σέ όλο τόν κόσμο, καί τά οποία μέ πολλή ευ­γνωμοσύνη μάς τά κά­νουν γνωστά οι αδελφοί μας, στή ζωή τών οποίων επενέβη θαυμα­τουργικά ο άγιος.

Άν κανείς θε­λήσει νά απαριθμή­σει τά θαύματα τά οποία επιτελεί καθημερινά ο άγιος Λουκάς, θά πρέπει νά γράψει βιβλία ολόκλη­ρα. Τά ανέφερα ό­μως ενδεικτικά, ώστε νά ενι­σχυόμεθα καί εμείς στήν πίστη μας καί νά ζητούμε τή χάρη καί τή βοήθειά του, αλλά καί νά μιλούμε γι’ αυτά καί στούς αδελφούς μας, γιά νά τούς ενισχύ­ουμε τήν πίστη καί νά τούς στηρί­ζου­με. Διότι είναι αλήθεια ότι πολ­λ­ές φορές απογοητευόμεθα καί αποθαρρυνόμεθα από όσα βλέ­πουμε νά συμβαίνουν γύρω μας, από τήν αμαρτία πού πλεονάζει, από τήν απιστία καί τήν αθεΐα πού ομολογείται δημόσια καί συχνά είναι καί προκλητική καί επιθε­τι­κή, ώστε νά αισθάνεται ο πιστός καί ο κληρικός υπό διωγμό. Όμως αυτά τά θαύματα, αυτή η ζωντανή παρουσία τών αγίων μας καί τού αγίου Λουκά, πού είναι ένας σύγ­χρονος άγιος, καί έζησε μέσα σέ ένα καθεστώς άθεο καί υπέμεινε διωγμούς καί μαρτύρια, μάς δί­δουν δύναμη καί μάς παρακινούν καί εμάς νά δίδουμε τή μαρτυρία τού Ιησού Χριστού στούς ανθρώ­πους, έστω καί εάν μερικές φορές γίνεται μαρτυρική, γιατί μάς υπεν­θυμίζουν ότι όπου πλεονάζει η αμαρ­τία υπερπερισσεύει η χάρη τού Θεού, καί περισσεύει καί στά αγνά παιδιά τά οποία μέ τά αγνά τους μάτια τόν βλέπουν τόν άγιο, αλλά καί σέ όποιον τόν επι­καλεί­ται μέ φόβο καί μέ ευλάβεια καί δέχεται τή χάρη τού αγίου πλού­σια.