Σε απείρους εμπιστεύεσθε; Για την ιερωσύνη χρειάζονται «σπουδές» (Β’ Τιμ. β’ 15). Δεν χρειάζεται «σπουδή»!

Του Αρχιμ. Δανιήλ Αεράκη

ΙΕΡΩΣΥΝΗ: Αφορμή γιά τό παρόν σχόλιο έδωσε επεισόδιο (κατά δημοσιογραφικές πληροφορίες) σέ κουρά νεαρού.

Ο κείρων τόν νεαρό, διαβάζοντας τίς σχετικές ευχές, τού έδωσε τό καινούργιο όνομα. Αλλ’ ο νεαρός σηκώθηκε (ήταν γονατιστός γιά τήν κουρά) καί διαμαρτυρήθηκε στόν κείροντα: «Είπαμε ότι θά μού αφήσετε τό βαπτιστικό μου όνομα». Η κουρά διεκόπη…

Θυμηθήκαμε τό «Χείρας ταχέως μηδενί επιτίθει» (Α’ Τιμ. ε’ 22). Άραγε τά θεόπνευστα αυτά λόγια, πού απευθύνει ο απόστολος Παύλος στό μαθητή του Τιμόθεο, επίσκοπο Εφέσου, δέν έχουν φτάσει στά αυτιά μερικών λειτουργών; Πότε πρόλαβε νά ωριμάση ένας νέος 20-22 ετών, ώστε νά θέση στήν κεφαλή του ο επίσκοπος τά χέρια του καί νά τόν χειροτόνηση;

Καί άν μέν ο υποψήφιος γιά χειροτονία νεαρός επιθυμή νά γίνη έγγαμος κληρικός, πότε πρόλαβε νά μορφωθή καταλλήλως; Πότε πρόλαβε νά μελετήση τίς Γραφές καί βιβλία πατερικά καί πνευματικά; Πότε πρόλαβε νά προκόψη στοιχειωδώς στήν πνευματική ζωή; Πότε έγινε ταπεινός υιός πνευματικού, ώστε νά καταστή καί ο ίδιος πατέρας λογικών προβάτων; Πώς ένα παιδί 20-22 χρονών βρήκε κοπέλλα, πού νά έχη μεστώσει γιά τό βαρύ έργο τής πρεσβυτέρας καί νά έχη συνειδητοποιήσει τίς προϋποθέσεις γιά τό ειδικό χάρισμα;

Τά ερωτήματα είναι βαρύτερα γιά τόν υποψήφιο, πού λέει ότι επιθυμεί νά γίνη άγαμος κληρικός. Πότε ένα παιδί 21 ετών ζύγισε ενώπιον τού Κυρίου τόν εαυτό του καί διεπίστωσε, ότι αντέχει στήν ισόβιο παρθενία; Πότε μαθήτευσε στήν υπακοή σέ συγκεκριμένο Μοναστήρι ή σέ ιεραποστολική αδελφότητα; Καί γιατί μερικοί λειτουργοί προαναγγέλλουν τήν κουρά νέου μοναχού, καί δημοσιεύουν μάλιστα πλήθος φωτογραφιών; Είναι δυνατόν σέ ένα εικοσάχρονο παιδί νά τού κρεμούν τό μοναχικό σχήμα, πού σημαίνει, ότι τόν έκειραν… μεγαλόσχημο μοναχό;

Πότε παρέμεινε στό στάδιο τής μοναχικής δοκιμασίας, η οποία βέβαια δέν γίνεται σέ λίγες… ημέρες, αλλά διαρκεί έτη πολλά, τουλάχιστον πέντε; Καί γιατί τόν κάνουν μοναχό, αφού τήν επομένη τής λεγομένης κούρας τόν χειροτονούν διάκονο; Καί γιατί τού αναθέτουν έργο σέ ενορίες τού κόσμου, αφού ως μοναχός δέν έκανε υπακοή στόν ηγούμενο ούτε μία ημέρα;

Θεοφωτίστως οι άγιοι Πατέρες έχουν ορίσει γιά μέν τήν χειροτονία διακόνου κατώτατο όριο τό 25ον έτος, γιά δέ τήν χειροτονία πρεσβυτέρου τό 30όν έτος τής ηλικίας (ιδέ καί 14ον κανόνα τής Πενθέκτης Συνόδου καί τόν llov τής Συνόδου τής Νεοκαισαρείας).

Όταν ερωτάτο ο μακαριστός πατήρ Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος γιά αλλαγή τού καθιερωμένου ορίου ηλικίας πρός χειροτονία, έλεγε: «Ναί! Αλλαγή, αλλά πρός τά πάνω, όχι πρός τά κάτω»!

Άς σεβαστούμε τά Πατερικά όρια καί τούς Πατερικούς όρους, καί άς λυπηθούμε τήν Εκκλησία, πού κάποτε εκπίπτει στά μάτια τών ανθρώπων εξ αιτίας καί δικών μας λαθών. Γιά τήν ιερωσύνη χρειάζονται «σπουδές» (Β’ Τιμ. β’ 15). Δέν χρειάζεται «σπουδή»!

Αντί αγιασμού… βιτριόλι!

Αρχιμ. Δανιήλ Αεράκη

Ο παπάς συνήθως ραντίζει μέ αγιασμό. Έτσι έχουν συνηθίσει οι πιστοί νά βλέπουν τόν ορθόδοξο ιερέα. Τελεί τήν ακολουθία τού αγιασμού καί ραντίζει ψάλλοντας τό «Σώσον, Κύριε, τόν λαόν σου…». Πού νά φαντάζονταν οι πιστοί, τί θά βρεθή τταττάς, ττού θά ράντιζε μέ… βιτριόλι! Καί δέν ράντισε μέ τό καυστικό xrypo άττλους χριστιανούς, αλλά ράντισε έττισκοττους! Δέν ήθελε φυσικά νά τούς άγιαση. Ήθελε νά τούς… τύφλωση!

Απίστευτο; Καί όμως γεγονός. Συνέβη στίς 24 Ιουνίου στήν αίθουσα τού Συνοδικού Μεγάρου (στή Μονή Πετράκη). Στόχος τού μαύρου ρασοφόρου οι Σέβ. Μητροπολίτες, πού αποτελούν κατά τήν περίοδο αυτή τό Δευτεροβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο. Όταν ο κατηγορούμενος «παπάς» είδε, ότι τελεσίδικα καθαιρείται, έβγαλε από τά ράσα του δύο μπουκάλια μέ βιτριόλι καί τό εξεσφενδόνισε σέ όλους τούς συνέδρους Επισκόπους, στόν γραμματέα τού δικαστηρίου καί σέ τρείς λαϊκούς.

Αποτέλεσμα; Επτά Μητροπολίτες μετεφέρθησαν σέ νοσοκομεία. Ευτυχώς τά εγκαύματα δέν ήσαν τόσο επικίνδυνα. Άλλο ήταν τό πιό σκληρό αποτέλεσμα: Οι ποικίλες κρίσεις τού κόσμου.

Πρωτόγνωρο τό γεγονός: «Τί παπάς είναι αυτός, πού ήθελε νά τυφλώση τούς Μητροπολίτες; Δέν μπορούσε μέ άλλο τρόπο νά δείξη τήν αντίδρασι του; Δέν μπορούσαν οι συνήγοροί του νά τόν υπερασπιστούν; Καί δέν καταλάβαινε, ότι η εγκληματική του ενέργεια επιβεβαίωνε τήν ενοχή του καί γιά όσα κατηγορείτο;».

Γιά λούς τούς καλούς βέβαια λειτουργούς τής Εκκλησίας, αλλά καί γιά τούς ευσεβείς χριστιανούς τό ερώτημα είναι άλλο: Πώς βρέθηκε ο παρ’ ολίγον ανθρωποκτόνος στά ενδότερα τού ιερού θυσιαστηρίου; Ο επίσκοπος, πού τόν χειροτόνησε, τίποτε δέν εξέτασε; Εξετέλεσε μέ κλειστά τά μάτια απλώς μία εντολή ως Μητροπολίτης τής Αλεξανδρινής Εκκλησίας καί χωρίς κάν νά τόν γνωρίζη (έστω καί «φατσικά») τόν χειροτόνησε καί τόν φόρτωσε στήν Εκκλησία; Ούτε κάν κατάλαβε ο χειροτονήσας, ότι πρόκειται γιά σπουδαρχίδη μέ ποιόν άγνωστο;

Οι πληγέντες από τό βιτριόλι τού καθαιρεθέντος πρώην ρασοφόρου οπωσδήποτε είναι μακρόθυμοι. Αλλ’ αυτό δέν σημαίνει, ότι δέν θλίβεται τό πλήρωμα τής Εκκλησίας από σκανδαλώδεις χειροτονίες. Έλεγε μακαριστός ευλαβέστατος Μητροπολίτης: «Άς προσέχουμε! Εύκολα τού βάζεις τού τυχοδιώκτη τά ράσα, δύσκολα όμως τού τά βγάζεις»!

Απαιτείται μεγάλη προσοχή, πολλή προσευχή, έρευνα καί εξονυχιστική εξέτασις, προκειμένου ένας ενάρετος Επίσκοπος νά θέση τά χέρια του πρός χειροτονία κάποιου. Υπάρχει κίνδυνος, η ανοχή νά καταστή συνενοχή.

Σέ επισκόπους καί πρεσβυτέρους απηύθυνε ο απόστολος Παύλος (Πράξ. κ’28) τό «προσέχετε» καί τήν προειδοποίησι, ότι «λύκοι βαρείς» θά εισέλθουν στό ποίμνιο (Πράξ. κ’ 29). Καί μάλιστα τονίζει ο Απόστολος, ότι «οι βαρείς λύκοι», οι άγριοι λύκοι, δέν θά προέρχωνται απ’ έξω, από τούς κοσμικούς. Θά προέρχωνται από μέσα, «εξ υμών αυτών».

Οι άγριοι λύκοι βγάζουν μάτια. Δέν φωτίζουν, αλλά τυφλώνουν τό ποίμνιο. Εν προκειμένω ο εκτραπείς ήθελε νά… τυφλώση ποιμένες τής Εκκλησίας μέ… βιτριόλι! Άραγε θά ζητηθούν ευθύνες από τόν Επίσκοπο, πού χειροτόνησε λυκοποιμένα;