Του Μάνου Χατζηγιάννη
Με τη φράση «Ζούμε σε μια εποχή που τα αυτονόητα έγιναν ακατανόητα και τα ακατανόητα αυτονόητα» ξεκίνησε τη δική του ομιλία ο πατήρ Βασίλειος Βολουδάκης, προϊστάμενος του Ι.Ν. Αγ. Νικολάου Πευκακίων. Θέμα της εισήσγησής του «Εκκλησία και Πολιτεία, Ένας προτεσταντικός διαχωρισμός»
Ένα κρίσιμο ερώτημα , σύμφωνα με τον πατέρα Βασίλειο, που θέτουν πολλοί είναι: Μα είναι δυνατόν να μην ήταν ανέκαθεν χωρισμένη η θρησκευτικότητα από την καθημερινότητα και να έγινε από τους προτεστάντες που εμφανίστηκαν το 16 αιώνα ; Σε αυτό το ερώτημα έδωσε ο ίδιος την απάντηση.
Οπως είπε αρχίζοντας από την αρχαία Ελλάδα σε οποιοδήποτε πολίτευμα η θρησκευτικότητα ήταν συνυφασμένη με τη ζωή της πόλης-κράτους, ενώ οι Θεοί είχαν ολόκληρο…υπουργικό συμβούλιο.
Περικλης και Παυσανίας ήταν αρχιστρατηγοι και αρχιερείς σύμφωνα με τον Πλούταρχο.
Η Θρησκευτικότητα νοημάτιζε όλες τις πτυχές της καθημερινότητας. Ένας αρχοντας συγκέντρωνε και τη Θεία και την ανθρώπινη εξουσία
Σύμφωνα με τον πατέρα Βασίλειο η άρρηκτη συνδεση θρησκευτικότητας-καθημερινότητας έχει προφανή εξήγηση : τη θεοειδή καταγωγή και κατασκευή του ανθρώπου
Σημείωσε δε πως οι Άγιοι Πατέρες μας περιγράφουν επακριβώς ότι ο Χριστιανισμός εμφανίστηκε ως τρόπος ζωής , ενώ ο πατήρ Φλορόφσκυ αναφέρει ότι ο χριστιανισμός ήρθε σαν νέα κοινωνική τάξη.
Σύμφωνα με τον ομιλητή η διακυβέρνηση των πιστών γίνεται συστηματικά από τη γέννησή τους μεχρι την ταφή τους. Υπήρχε οργανωτική ιεραρχία παρά το γεγονός πως οι Χριστιανοί ζούσαν μέσα σε ένα κυρίαρχο λαό , τους Ρωμαίους.
Οι Χριστιανοί, είπε ο π. Βασίλειος, σέβονται τα καθεστωτα ακόμη και αν είναι απάνθρωπα και δεν τα ευλογεί ο Θεός. Δεν ανατρέπουν καθεστώτα, αλλά οργανώνονται. Δημιουργούν κατακόμβες. Δε συσχηματίζονται με την ειδωλολατρία. Εκλέγουν άρχοντες των κατακομβών.
Μετά τις κατακόμβες τι; Πολλοί ρωτούν: Οταν ανέβηκε ο Μέγας Κωνσταντίνος δε διαχωρίστηκε η Πολιτεία με την εκκλησία; Η απάντηση είναι Κατηγορηματικά ΟΧΙ. Ο αυτοκράτορας Ιωάννης Τσιμισκής κάνει λόγο για «Ιερωσύνη και Βασιλεία». Ο π.Φλορόφκυ από το 1957 είχε αποκαλύψει πως ο Ιουστινιανός μιλούσε για δύο εξουσίες που ήταν καθορισμένες από την ίδια θεία εξουσία.
Σύμφωνα με αυτά ο πατήρ Βολουδάκης διαπιστώνει πως η αυτοκρατορική εξουσία ήταν νόμιμη μόνο μέσα στην Εκκλησία! Είπε ακόμη πως αν ο άρχοντας είναι άπιστος η εξουσία του είναι καταχρηστική. «Φαίνεται στους ανθρώπους ως άρχοντες αλλά για το Θεό δεν είναι» είπε.
Ο π. Βολουδάκης έβαλε κατά όσων αποκλειουν τους κληρικους από τη δημόσια ζωή για να αλωνιζουν μόνοι τους πλανόντες και πλανόμενοι, όπως είπε χαρακτηριστικά. Υπενθύμισε πως στην Τουρκοκρατία οι Τούρκοι σκέφτονταν ως εξης: Αυτόν που σέβεται ο ελληνικός λαός είναι ο Πατριάρχης, άρα σε αυτόν θα δώσουμε την εξουσία και από αυτόν θα ζητάμε λόγο.
Επίσης αναφέρθηκε στην «πνευματική δουλεία», όπως τη χαρακτήρισε, που επήλθε με τη δολοφονία του Καποδίστρια. Σύμφωνα με τον πατέρα Βασίλειο η Δύση έφερε τους προτεστάντες Βαυαρούς που είχαν διώξει το Χριστό και τον είχαν αντικαταστήσει με την κοσμική εξουσία και ξεσπάθωσε λέγοντας «Δολοφόνησαν τον Καποδίστρια όταν επανέφερε τη σχέση Εκκλησίας κράτους»
Κατα τα λοιπά χαρακτήρισε ειδωλολοτρική την πρακτική του πάπα για το αλάθητο και είπε πως δε διαφέρει από την λογική των αυτοκρατόρων που αυτοαποκαλούνταν θεοι.
Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η αναφορά του στον Αμερικανό πρόεδρο Τζέφερσον. Οπως είπε η σημερινή πολιτική διεθνώς για τις σχέσεις Κράτους-Εκκλησίας οφείλεται σε κείμενο του 1802 του Τόμας Τζέφερσον. Αυτό έχτισε τοιχο διαχωρισμού Εκκλησίας -Κράτους.
Έστειλε μήνυμα και προς την ηγεσία της Ελλαδικής Εκκλησίας λέγοντας:
«Περιμένουμε από την Ιερωσύνη να δεχθεί και να επιβεβαιώσει την αλήθεια! Εκκλησία δεν είναι μόνο ο ναός αλλά ολόκληρη η ενοριακή ζωή. Αφού κηρύτουμε ενοριακή ζωή γιατί δεν κηρύτουμε συνεργασία των ενοριών με σκοπό να εισέλθουν πιστοί άνθρωποι στο κοινοβούλιο; Είναι αμαρτία η συνεργασία των ενοριών όπως γίνεται για εκλογή επισκόπων στην Κύπρο;»
Τέλος κάλεσε τους παρευρισκόμενους να γυρίσουν την πλάτη σε όλα τα κόμματα της Βουλής που, όπως είπε, είναι της λογικής του Τζέφερσον
