ΟΜΟΓΕΝΕΙΑ ΝΕΑ – Ο πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου αφίχθηκε στην Αθήνα λίγες ημέρες πριν τη διεξαγωγή του τέταρτου Διεθνούς Συνεδρίου των Αρχόντων του Οικουμενικού Πατριαρχείου για τη Θρησκευτική Ελευθερία.
Ο π. Αλέξανδρος είναι γιος των αειμνήστων π. Μιχαήλ και της πρεσβυτέρας Ολγας Καρλούτσου, οι οποίοι απόκτησαν επτά παιδιά. Τα δύο έγιναν ιερείς, αλλά η μητέρα του απεβίωσε όταν ήταν εννέα ετών. Είπε πως «η γιαγιά μου έπρεπε να έλθει από την Ελλάδα, βασικά είχε υιοθετήσει τον πατέρα μου διότι δεν μπορούσε να έχει παιδιά, ωστόσο κατέληξε να αναθρέψει έξι, ήμασταν πολύ ευλογημένοι που είχαμε τη γιαγιά Σταυρούλα».
Οταν τον ρωτήσαμε πώς θα περιέγραφε τον εαυτό του ως παιδί, ο π. Αλέξανδρος είπε πως «ήμουν ένα σκεπτικό παιδί… Πονούσα λόγω της απώλειας της μητέρας μου». Κι αυτό τον οδήγησε στην ιεροσύνη «διότι είχα μεγάλη αγάπη για τον Κύριο και γι’ αυτό που είπε: Αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν – το παίρνω αυτό πολύ σοβαρά».
Είναι πολύ δύσκολο για τον π. Αλέξανδρο να φαντασθεί τον εαυτό του χωρίς την πρεσβυτέρα Ξάνθη. Είπε πως «όταν ήμουν ιεροσπουδαστής είχα προσκληθεί σ’ έναν γάμο στην Ουάσιγκτον κι ήμασταν και οι δυο στη γαμήλια εκδήλωση. Είδαμε ο ένας τον άλλον και σκεφθήκαμε πως έπρεπε να βαδίσουμε μαζί κατά την είσοδο των μελλονύμφων στο ναό κι έτσι αφοσιωθήκαμε ο ένας στον άλλον. Η σύζυγός μου είναι μία όμορφη γυναίκα, αλλά η πίστη της είναι τόσο δυνατή κι αυτό για μένα ήταν ακόμα πιο όμορφο». Ερωτηθείς εάν θα είχε επιτύχει χωρίς την πρεσβυτέρα Ξάνθη, ο π. Αλέξανδρος έδωσε την πιο σύντομη απάντηση αυτής της συνέντευξης, «όχι».
Τα έτη 1992-1996 ήταν η εποχή «την οποία πολλοί θεωρούν ως εποχή της εξορίας μου» από τον κύκλο του μεγάλου εκκλησιαστικού ανδρός Αρχιεπισκόπου Ιακώβου διότι «υπερασπίστηκα τα δικαιώματα του Οικουμενικού Πατριάρχη – χωρίς τη σύζυγό μου δεν θα μπορούσα να το είχα κάνει αυτό».
Ο π. Αλέξανδρος ήταν παρών σε πολλές ιστορικές στιγμές της ιστορίας του Ελληνισμού στην Αμερική και της παγκόσμιας Ορθοδοξίας. Η συζήτηση ξεκίνησε από την ταπεινή επισήμανση πως «ήμουν παρών λόγω των αποστολών που μου είχαν ανατεθεί και οι οδοί οι οποίες μου εδόθησαν».
Μερικές από τις αποστολές ήταν στην αμερικανική σκηνή: συγκέντρωση των οικονομικών ποσών για το Προεδρικό Παρεκκλήσιο στο Camp David (Καμπ Ντέιβιντ). Ηταν τότε που ξεκινούσε τη συγκέντρωση χρημάτων για την Ηγεσία των 100, την οποία ανέπτυξε σε Κληροδότημα για την Κοινότητα και την Εκκλησία. Για το Παρεκκλήσιο στο Camp David μας είπαν ότι θα τοποθετηθούν πλάκες με τα ονόματα των δωρητών. Τους απάντησε πως «θα συγκεντρώσω το ποσό των $300.000 αλλά θέλω ένα πράγμα, το καμπαναριό να πάρει το όνομα του Αρχιεπισκόπου Ιακώβου» και συμπλήρωσε πως «ήθελα το Ορθόδοξο καμπαναριό να καλεί τον Πρόεδρο στην προσευχή».
Ο π. Αλέξανδρος έλαβε μία ανεκτίμητης αξίας τιμή, το Μετάλλιο Ελευθερίας, στις 7 Ιουλίου του 2022. Είπε πως «ήταν συγκινητικό διότι δεν μου αξίζει, αλλά το αποδέχθηκα για έναν λόγο, επειδή προσπάθησα να υπηρετήσω την Εκκλησία μου, την Κοινότητά μου και τη χώρα μου».
Κατά την εορτή της εκατονταετηρίδας για το άγαλμα της Ελευθερίας στις 4 Ιουλίου του 1986, ήθελε να είναι σίγουρος πως ο Αρχιεπίσκοπος Ιάκωβος θα ανέπεμπε την προσευχή. Είπε πως «η ευθύνη μου ήταν να βεβαιωθώ πως η Εκκλησία μας μίλησε για την Αμερική σ’ αυτή την εκδήλωση».
Οταν ο Μιχάλης Δουκάκης έθεσε υποψηφιότητα για την Προεδρία η εκστρατεία του πλησίασε τον π. Αλέξανδρο για βοήθεια. «Ο Πίτερ Μπάσετ ο οποίος συγκέντρωνε χρήματα για τον Δουκάκη ήλθε σε μένα… είχα τον μοναδικό κατάλογο των πλούσιων Ελλήνων και είπα στον Πίτερ θα σου τον δώσω».
Ο π. Αλέξανδρος έπαιξε σπουδαίο ρόλο στην ιστορική επίσκεψη του πρώην προέδρου Τζίμι Κάρτερ στην Κωνσταντινούπολη, το 1985.
Ηταν η πρώτη επίσκεψη του π. Αλεξάνδρου στην Κωνσταντινούπολη. Είπε πως «ήμουν πολύ συγκινημένος… Κατάλαβα πόσο τραγική ήταν η πραγματικότητα της Μητέρας Εκκλησίας. Ολα είχαν καταστραφεί». Οταν πέρασε από την πύλη, ρώτησε τι μέρος είναι εδώ και του είπαν πως «αυτό είναι το Πατριαρχείο… η τουρκική κυβέρνηση δεν δίνει άδεια για επιδιορθώσεις από την πυρκαγιά του 1941.
Και είπα, θα πρέπει να αστειεύεστε και διακήρυξα πως χρειαζόμαστε βοήθεια». Και το έκανε. Κατόρθωσε και επέκτεινε την επίσκεψη του Κάρτερ στην Ελλάδα και στην Κωνσταντινούπολη όπου «ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος και ο Τζίμι Κάρτερ κατέστρωσαν την στρατηγική για την επανοικοδόμηση του Πατριαρχικού Οίκου».
Εχουν δημοσιευθεί εκτενώς τα σκαμπανεβάσματα της ανοικοδόμησης του Αγίου Νικολάου στο Σημείο Μηδέν και υπογράμμισε πως «οφείλουμε τον Ναό και το Εθνικό Προσκύνημα του Αγίου Νικολάου στον Αντριου Κουόμο – είχαμε μόνο τρεις εβδομάδες πριν μας αποπέμψουν».
Ο π. Αλέξανδρος πάντοτε εγκωμιάζει ολόκληρη την ομάδα της ανοικοδόμησης, αλλά τόνισε «δεν θα μπορούσαμε να είχαμε συγκεντρώσει το χρηματικό ποσό χωρίς τον Μιχάλη Ψαρό».
Ως ο πνευματικός σύμβουλος του Τάγματος του Αγίου Ανδρέα των Αρχόντων, είναι αφοσιωμένος στην αποστολή τους. Μιλώντας για το Διεθνές Συνέδριο των Αρχόντων στην Αθήνα, 26 με 29 Μαΐου, είπε πως «θέλαμε να φέρουμε τους Αρχοντες στην καρδιά της δημοκρατίας και σε κάθε τόπο της στον Καθεδρικό Ναό των Αθηνών, στη Στοά του Αττάλου, στο Ζάππειο Μέγαρο, που σημαίνει να επικαλεστούμε μνήμη και έμπνευση και τους ελληνοαμερικανικούς δεσμούς. Ο πρώην υπουργός των Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών θα μιλήσει στο συνέδριο».
Επίσης, εξήγησε γιατί ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος δεν παρευρίσκεται. Είπε πως «ο Πατριάρχης ήθελε όλους να μιλήσουν ελεύθερα σε όλα τα συνέδρια στο Βερολίνο, στις Βρυξέλλες, και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι πολύ χαρούμενος που το συνέδριο γίνεται στην Ελλάδα και συνέχισε την ίδια τακτική που εφάρμοσε στο Βερολίνο, στις Βρυξέλλες και τις Ηνωμένες Πολιτείες».
ekirikas.com/Του Κωνσταντίνου Σ. Συρίγου
