Οι περιουσίες των κληρικών που πρέπει να ανήκουν;

Του Πρεσβυτέρου Διονυσίου Ταμπάκη
Ι.Ν.Γενεσίου Της Θεοτόκου Ναυπλίου

Είναι σύνηθες φαινόμενο στην πορεία της Εκκλησίας μας παλαιά αλλά και σύγχρονα ,πολλοί Κληρικοί διακονώντας  σε ζωντανές και πολυπληθείς  ενορίες  και εργαζόμενοι αόκνως και φιλοτίμως υπέρ του έργου της Εκκλησίας να  λαμβάνουν οικιοθελώς από τους  πιστούς οικονομικές η άλλες συνδρομές  με αποτέλεσμα κάποιοι Κληρικοί παντός βαθμού να προκόβουν σε περιουσιακά στοιχεία.

Πολλοί κακόβουλοι τότε τους κατηγορούν αβασάνιστα  ως «κλέπτες», «σφετεριστές» κ.α. δίχως να γνωρίζουν την ολοκληρωτική αφιέρωση πολλών Ιερέων και ότι «άξιος γαρ ο εργάτης του μισθού αυτού»(Λουκ ι΄-7) Όμως πως πρέπει η συγκεκριμένη αποκτηθείσα περιουσία να διαχειρίζεται και που να καταλήγει;

Ειδικά στην πονηρή και σκολιά εποχή μας όπου πρέπει να δίνουμε λόγο «παντί τω αιτούντι» (Α΄Πετρ.3 ,15);

Την απάντηση μας την έχει δώσει προ 16  αιώνων 419 μ.Χ η Αγία μας Εκκλησία από την εν Καρθαγένη Σύνοδο:

Κανών λβ’
Ομοίως ήρεσεν, ίνα επίσκοποι πρεσβύτεροι διάκονοι η και οιοιδήποτε κληρικοί, οι μηδέν έχοντες, εάν προκόψαντες τω καιρώ της επισκοπής η της κληρώσεως αυτών αγρούς η οιαδήποτε χωρία επ’ ονόματι αυτών αγοράσωσιν, ίνα ως κατά δεσποτικών πραγμάτων έφοδον πεποιηκότες ενέχωνται, ει μη άρα λοιπόν υπομνησθέντες τη εκκλησία ταύτα εισκομίσουσιν. Εάν δε εις αυτούς κυρίως φιλοτιμία τινός η διαδοχή συγγενείας περιέλθη, εξ αυτού ποιήσωσιν ο έχει η πρόθεσις αυτών. Ει δε και μετά το προθέσθαι εις τουπίσω μετατραπώσι, της εκκλησιαστικής τιμής ανάξιοι, ως αδόκιμοι, κριθώσιν.

Απλή ερμηνεία
Επίσκοποι, πρεσβύτεροι η Διάκονοι και οποιοδήποτε κληρικοί, όντας πενιχροί πρώτα, εάν προκόψουνε στον καιρό της Επισκοπής η Ιεροσύνης τους σε περιουσία ,αγρούς η σε οποιαδήποτε ακίνητη περιουσία στο όνομά τους  , να τα επιστρέφουνε στην Εκκλησία. Εάν όμως περιέλθει σε αυτούς περιουσία από συγκεκριμένη δωρεά κάποιου η κληρονομιά ας τα διαχειριστούν όπως θέλουν.

Η Αγία μας Εκκλησία λοιπόν, ως Θεοκίνητος, ορθοτομεί πάντα και σε όλες τις περιστάσεις την αλήθεια!