“Αυτή η Γυναίκα όμως, παρά το ότι είναι η μόνη Άξια νά δοξάζεται και να ευγνωμονείται, από όλες τις γενεές των ανθρώπων, δεν ζητά η ίδια ούτε επαίνους, ούτε δοξολογίες, ούτε τίποτα τέτοιο, από αυτά που αρέσκονται οι φιλόδοξοι άνθρωποι”.
Με αυτά τα λόγια ο Μητροπολίτης Γλυφάδας Παύλος αναφέρεται στην Παναγία στην εγκύκλιό του για την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
Συγκεκριμένα αναφέρει:
Προς
το Χριστεπώνυμον πλήρωμα
της Ιεράς Μητροπόλεως, Γλυφάδας, Ελληνικού,
Βούλας, Βουλιαγμένης και Βάρης
Αγαπητοί μου αδελφοί,
Σε όλες τις εποχές, όπως και στην εποχή μας, εμφανίστηκαν καίσυνεχίζουν να εμφανίζονται άνθρωποι, οι οποίοι τιμήθηκαν και δοξάστηκαν από τους ανθρώπους και τα κατορθώματά τους συζητήθηκαν επί μακρόν.
Κάποιοι ήταν μεγάλοι ηγέτες, άλλοι μεταρρυθμιστές, κάποιοι μεγάλοι εφευρέτες, οι οποίοι με τις εφευρέσεις τους διευκόλυναν την ζωή των ανθρώπων. Άλλοι, κυρίως γιατροί, ευγνωμονήθηκαν καίσυζητήθηκαν, γιατί με τις ανακαλύψεις τους στον τομέα της ιατρικής επιστήμης, έσωσαν τις ζωές πολλών ανθρώπων σε ολόκληρο τον κόσμο.
Όλοι αυτοί δικαίως έμειναν στη μνήμη των ανθρώπων καίδοξάστηκαν και τιμήθηκαν και ακόμα και τώρα η ανθρωπότητα τους θυμάται και τους ευγνωμονεί, για όλα αυτά που πρόσφεραν.
Άλλοι, έχοντας την υποστήριξη του κόσμου, δοξάζονται σαν θεοί για τα κατορθώματά τους και γίνονται το επίκεντρο του ενδιαφέροντος, για αρκετό καιρό μέσα στην κοινωνία, όπως αθλητές μετά από ένα μεγάλο αθλητικό γεγονός, γιατί έχουν καταφέρει κάτι σπουδαίο.
Υπάρχει όμως ένα πρόσωπο μέσα στην ιστορία του ανθρώπινου γένους, που από την εμφάνιση των πρώτων ανθρώπων, πάνω στη γη μέχρι το τέλος των αιώνων, όμοιό του δεν υπήρξε, ούτε πρόκειται νάυπάρξει. Ο Άγιος Γρηγόριος επίσκοπος Νύσσης λέει, ότι αδημονούσαν οι αιώνες για να έλθει στον κόσμο αυτό το πρόσωπο, που δεν είναι άλλο από την Παναγία μας, την γυναίκα αυτή, που έφερε στον κόσμο, ως άνθρωπο τον Υιό και Λόγο του Θεού.
Αυτή η γυναίκα, λοιπόν, η Παναγία μας, όπως λέει ο Άγιος Νικόλαος ο Καβάσιλας, «από τη στιγμή που γεννήθηκε, οικοδομούσε κατάλυμα για Εκείνον, που μπορούσε να σώσει τον άνθρωπο. Αγωνιζόταν να καταστήσει ωραία την κατοικία του Θεού, τον εαυτό της, τέτοια που να μπορεί να είναι άξια γι’ Αυτόν. Έτσι η Παρθένος, με το να δεχθεί μέσα της το Θεό, με το να Του δώσει τη σάρκα της, έκαμε να παρουσιασθεί ο Θεός μέσα στον κόσμο και να γίνει στους μεν εχθρούς, στον διάβολο δηλαδή, συμφορά ακαταμάχητη, στους δέφίλους σωτηρία και πηγή όλων των αγαθών».
Αυτή η Γυναίκα όμως, παρά το ότι είναι η μόνη Άξια νά δοξάζεται και να ευγνωμονείται, από όλες τις γενεές των ανθρώπων, δεν ζητά η ίδια ούτε επαίνους, ούτε δοξολογίες, ούτε τίποτα τέτοιο, από αυτά που αρέσκονται οι φιλόδοξοι άνθρωποι.
Τι είναι αυτό που ζητά; Είναι αυτό, που απαντά ο Υιός και Θεός της, όταν κάποια γυναίκα μακαρίζει την κοιλία, που τον εβάστασε καί τούς μαστούς που τον εθήλασαν. «Μακάριοι οι ακούοντες τον Λόγον του Θεού και φυλάσσοντες αυτόν».
Ο μεγαλύτερος έπαινος λοιπόν για την Παναγία μας, αδελφοί, και η μεγαλύτερη ευχαριστία, είναι να γινόμαστε άξιοι για αυτό τό μεγάλο δώρο που μας χάρισε, την ίδια μας την σωτηρία.
Με πατρικές εόρτιες ευχές, εν Κυρίω,
Χρόνια πολλά, ευλογημένα, δημιουργικά, ειρηνικά και Θεοσκέπαστα,
Ο Επίσκοπος και Ποιμενάρχης Σας.
† Ο ΓΛΥΦΑΔΑΣ,
ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ, ΒΟΥΛΑΣ, ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ ΚΑΙ ΒΑΡΗΣ
ΠΑΥΛΟΣ ο Α΄
