Ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης για τον μακαριστό Κισσάμου Ειρηναίο

“Υπήρξε πατέρας, φίλος και άνθρωπος” δηλώνει στη «δημοκρατία»

Του Βασίλη Σπυρόπουλου

(από το Σαββατιάτικο ένθετο της δημοκρατίας για την ορθοδοξία)

Εζησε για περισσότερο από έναν αιώνα, βοηθώντας τους συνανθρώπους του σαν να ήταν αδέλφια του. Ο μακαριστός μητροπολίτης Κισσάμου και Σελίνου κυρός Ειρηναίος εκοιμήθη στις 30 Απριλίου και αύριο, στον Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κισσάμου, θα τελεσθούν συνοδική θεία λειτουργία και μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του.  
Ο μακαριστός γέροντας «ήταν ο άνθρωπος του Θεού με πολλά χαρίσματα, αλλά και ο άνθρωπος των αδελφών συνανθρώπων του, ιδιαιτέρως δε του ποιμνίου του. Το ενδιαφέρον, η στοργή και η μέριμνά του γι’ αυτούς ήταν χωρίς όρια» δηλώνει αποκλειστικά στη «δημοκρατία» ο σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ. Ειρηναίος, ο οποίος είχε ως δάσκαλο στην Εκκλησιαστική Σχολή Κρήτης τον μακαριστό κυρό Ειρηναίο Γαλανάκη. 

  Ο αοίδιμος ιεράρχης γεννήθηκε στο Νεροχώρι Αποκορώνου της Κρήτης το 1911. Σπούδασε στο Ιεροδιδασκαλείο Κρήτης και στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ παρακολούθησε, ως μετεκπαιδευόμενος, μαθήματα Θεολογίας και Κοινωνιολογίας σε πανεπιστήμια της Γαλλίας. Το 1946 χειροτονήθηκε διάκονος και αρχιμανδρίτης, ενώ το 1957 εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Κρήτης επίσκοπος Κισσάμου και Σελίνου. Ο μακαριστός ιεράρχης συνέβαλε στη δημιουργία υποδομών για ανθρώπους με προβλήματα υγείας, ενώ ίδρυσε και την Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης στο Κολυμπάρι Χανίων.

  «Πλησίαζε τους ανθρώπους ανθρώπινα και θα έλεγα θεανθρώπινα. Με ανθρωπιά, σεβασμό και πολλή αγάπη, κατανόηση και καλοσύνη. Αγαπούσε όλους και τον αγαπούσαν όλοι» τονίζει ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ. Ειρηναίος, φανερώνοντάς μας τον τρόπο με τον οποίο ο μακαριστός πρώην μητροπολίτης Κισσάμου και Σελίνου πλησίαζε τους νέους. «Είχε πάντοτε τη διάθεση, την καλοσύνη και την αγάπη να τους προσεγγίζει ως πατέρας και φίλος και άνθρωπος. Οι νέοι έβλεπαν στο πρόσωπό του έναν ξεχωριστό άνθρωπο και πολύ εύκολα σχετίζονταν μαζί του, τον αγαπούσαν και τον θαύμαζαν». Ο κ. Ειρηναίος θυμάται την πρώτη φορά που τον γνώρισε. «Εκείνο το οποίο, σε εμένα προσωπικά, έκανε εντύπωση ήταν το ευλογημένο πρόσωπό του, ο λόγος του ο χαριτωμένος, το φως το οποίο εξέπεμπε, η ελευθερία και η χαρά την οποία είχε ως κληρικός, δάσκαλος και άνθρωπος».

  Το 1971, ο μακαριστός κυρός Ειρηναίος Γαλανάκης ανέλαβε τη διαποίμανση της νεοσύστατης Ελληνορθόδοξης Μητρόπολης Γερμανίας. Επί αρχιερατείας του, η Μητρόπολη αναγνωρίστηκε ως τρίτη επίσημη Εκκλησία στη Γερμανία. Χάρη στη μέριμνά του, οικοδομήθηκαν ο Καθεδρικός Ναός της Αγίας Τριάδος στη Βόνη και ο Ναός της Αναλήψεως του Κυρίου στο Βερολίνο, που αποτελούν και τους δύο πρώτους νεόκτιστους ναούς της Μητρόπολης. Το 1982 επανήλθε στη Μητρόπολη Κισσάμου και Σελίνου και το 2005 υπέβαλε την παραίτησή του στην Ιερά Επαρχιακή Σύνοδο της Εκκλησίας της Κρήτης.

  «Υπήρξε ένας πάντα νέος δάσκαλος και όσοι τον συναναστρέφονταν ένιωθαν μια συνεχή μαθητεία κοντά του. Μπορώ να καταθέσω προσωπικά ότι ο λόγος του, οι συμβουλές του, μα κυρίως το παράδειγμά του έχουν σηματοδοτήσει και οριοθετήσει και τη δική μου ταπεινή διακονία, ως ελάχιστος διάδοχός του» μας λέει ο σεβασμιότατος μητροπολίτης Κισσάμου και Σελίνου κ. Αμφιλόχιος. Ο κ. Αμφιλόχιος μοιράζεται μαζί μας την έγνοια που είχε για τις ανάγκες του συνανθρώπου του ο μακαριστός κυρός Ειρηναίος.

«Πάντα τον κάθε άνθρωπο που χτυπούσε την πόρτα της Μητρόπολης τον θεωρούσε ως ιδιαίτερο και ξεχωριστό, χωρίς διακρίσεις καταγωγής και θρησκεύματος, και ενθυμούμαι πάντοτε μου έλεγε σε τέτοιες περιπτώσεις ότι «και αυτός άνθρωπος είναι και χρειάζεται να τον βοηθήσουμε».