Συνέντευξη στη Θάλεια Χούντα
Έχοντας την χαρά να βρεθώ και στην ακριτική Μυτιλήνη, είχα την ευκαιρία να συνομιλήσω με τον ποιμενάρχη Ιάκωβο, με τον οποίο μοιραστήκαμε τις απόψεις του πάνω σε θέματα που αφορούν τη Μυτιλήνη.
– Η Μυτιλήνη είναι ξακουστή για τον θρησκευτικό τουρισμό που έλκει, λόγω των ιερών προσκυνημάτων που διαθέτει. Σεβασμιώτατε, ποιά είναι η άποψη σας γι αυτό;
Σας ευχαριστώ για την τόσο τιμητική πρόσκληση να κουβεντιάσουμε αυτά τα θέματα που άπτονται του νησιού μας. Ευθύς εξ αρχής θα πρέπει να πούμε ότι το νησί της Μυτιλήνης είναι και ακριτικό και αγιοτόκο διότι έχουμε 48 επωνύμους αγίους, χώρια όλων αυτών που δεν είναι γνωστοί παρά στους κατοίκους του νησιού μας.
Αλλά εκείνο που χαρακτηρίζει ακόμη περισσότερο το νησί μας είναι τα μεγάλα προσκυνήματά του όπως το αρχαιότερο η Παναγία της Αγιάσου, το ιερό λείψανο του Αγίου Θεοδώρου του Βυζαντίου, του πολιούχου του νησιού μας, πολλοί τάφοι αγίων μας, όπως και οι θαυματουργοί Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη καθώς επίσης και ο Ταξιάρχης του Μανταμάδου.
Είναι όντως ένα αγιοτόκο νησί. Βέβαια αυτό δεν είναι κάτι πρόσφατο αλλά αρχίζει από την εποχή του 3ου και 4ου αιώνα όπου έχουν καταγραφεί όλα αυτά τα προσκυνήματα.
Επιπλέον το γεγονός ότι το νησί διαθέτει πολύ ωραίες εκκλησίες σε όλα τα χωριά, φανερώνει το γεγονός, ότι όταν κάποιος έρθει στη Μυτιλήνη έχει τη δυνατότητα να επισκεφθεί και αυτά τα προσκυνήματα όσο και τις εκκλησίες, από τις οποίες η μία είναι καλύτερη από την άλλη.
‘Όσοι έρχονται συνήθως μένουν μόνο 2-3 ημέρες αλλά εάν παραμείνουν περισσότερες θα έχουν τη δυνατότητα να γευτούν όλα αυτά τα μέρη.
– Η οικονομική κρίση πόσο έχει επηρεάσει την Μητρόπολή σας και πως αντιπαρέρχεστε αυτή την κατάσταση;
Θα πρέπει να τονίσουμε, ότι όταν μιλάμε για οικονομική κρίση θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε το πως προήρθε αυτή η κρίση, Όπως πολλές φορές έχει επισημανθεί και απο εμάς τους ίδιους, η οικονομική κρίση είναι προτίστως κρίση πνευματική και ηθική.
Άρα θα πρέπει οι Έλληνες να κατανοήσουν για το πως προήρθε αυτή η κρίση και πως έχει επηρεάσει την Πατρίδα μας .
Βέβαια θα ήταν χρήσιμο να επισημάνουμε ότι στην επαρχία τα πράγματα είναι λίγο καλύτερα, διότι ο άνθρωπος εάν και εφόσον το θέλει μπορεί να χρησιμοποήσει την εγκαταλλελειμένη γη και να παράγει τα πάντα για να μην έχει την ανάγκη συνεχώς να πληρώνει για να αγοράζει.
Το έχω πει χιλιάδες φορές και θα το πω και σήμερα ότι μου έχει κάνει τεράστια εντύπωση όταν διάβασα σε ένα άρθρο του καθηγητή κ. Καργάκου, ότι οι Έλληνες αγοράζουμε από τη Γερμανία ένα τσάι του βουνού το οποίο στην πατρίδα μας υπάρχει παντού και αναρωτήθηκα γιατί να το αγοράσω από κάπου αλλού όταν το διαθέτω εγώ.
Τα πάντα πλέον τα αγοράζει ο άνθρωπος συντελώντας με αρνητικό τρόπο στην επιδείνωση της κρίσης. Βεβαίως η κρίση αυτή μας έχει αγγίξει όλους και την εκκλησία και έχω τονίσει ότι εάν αυτή η κατάσταση συνεχιστεί, οι εκκλησίες δεν θα έχουν να πληρώσουν ούτε το ηλεκτρικό ρεύμα.
– Κρίνω αναγκαίο σε αυτό το σημείο να επισημάνω ότι υπάρχει διάχυτη η εντύπωση ότι η εκκκλησία έχει “κάνουλα που ρέει το χρήμα σαν νερό.“
Το γνωρίζω αυτό και επειδή εντέχνως χρησιμοποιείται, στον κόσμο, θα πρέπει να τονίσω σήμερα, ότι η εκκλησία από την στιγμή που δημιουργήθηκε το ελληνικό έθνος έχει συνεισφέρει το 97% της περιουσίας της. Και αυτά δεν μπορούμε να τα επαναλαμβάνουμε συνεχώς, όμως επειδή είναι θέμα ενημερώσεως και το 3% το οποίο έχει απομείνει είναι δεσμευμένο και δεν μπορούμε να το αξιοποιήσουμε.
Άρα ποιά είναι η κολοσσιαία και αμύθητη περιουσία της Εκκλησίας, χωρίς να παραγνωρίσουμε και θα πρέπει να το λέμε αυτό ότι στην Ελλάδα υπάρχουν 750 ιδρύματα τα οποία λειτουργεί η εκκλησία και μάλιστα κατά τρόπο άψογο.
Συγχρόνως έχοντας και την γνώση του τι συμβαίνει και στον τόπο το δικό μας, θα ήθελα να τονίσω ότι κάποιες χιλιάδες μερίδες φαγητού δίνονται στον κόσμο. Θέλοντας να βοηθήσουμε τον κόσμο έχουμε δημιουργήσει τα λεγόμενα κονωνικά παντοπωλεία,ένα στη Μυτιλήνη και ένα στο Πλωμάρι τα οποία προσφέρουν στους έχοντας ανάγκη και αυτό πρέπει να το τονίσουμε, ρούχα τρόφιμα, πράγματα, ακόμα και παιχνίδια για τα παιδιά, τα οποία τα χρειάζονται και δεν μπορούν να τα αγοράσουν οι άνθρωποι. Αυτές οι πράξεις βοηθούν τον τόπο μας ο οποίος σήμερα υποφέρει από αυτή την οικτρή οικονομική κατάσταση.
– Θα ήθελα να μοιραστείτε μαζί μας το δικό σας φιλανθρωπικό έργο, αφού είναι γνωστό ότι έχετε ανοίξει την αγκαλιά σας και εκτός συνόρων.
Αυτό που θα ήθελα να πω είναι ότι η Μυτιλήνη είναι κατάσπαρτη από ιδρύματα, τα οποία έχει δημιουργήσει σε πολλές δύσκολες στιγμές και καταστάσεις, όπως π.χ.την εποχή του ΄30, το νοσοκομείο της Μυτιλήνης, παλιότερα το σανατόριο στην Αγιάσο το γηροκομείο, το ορφανοτροφείο θηλέων το οποίο έχει μετατραπεί σήμερα σε οικοτροφείο, το οποίο φιλοξενεί κορίτσια τα οποία έρχονται από όλη την Ελλάδα για να φοιτήσουν και να αποκτήσουν όλες τις απαιτούμενες γνώσεις και να επιβιώσουν.
Πέρα από αυτό η εκκλησία δίνει πάρα πολλές υποτροφίες με τα ιδρύματα τα οποία διαθέτει και πάρα πολλά χρήματα δίνονται σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη από το φιλόπτωχο ταμείο της μητροπόλεως και τα ενοριακά φιλόπτωχα ταμεία. Όλα αυτά παρουσιάζουν έργο που έχει γίνει στον τόπο μας ,το οποίο είναι πολύ παλαιό και όχι μόνο σύγχρονο και προσπαθούμε να το επεκτείνουμε και στο εξωτερικό.
Ένα παράδειγμα είναι ότι όταν έγινε ο πόλεμος στη Βοσνία εμείς ήμασταν οι πρώτοι από τη Μυτιλήνη που τους επισκεφθήκαμε διαρκούντος του πολέμου, πήγαμε στην πόλη, όπου βρήκαμε ερείπια, και αυτό που δεν μπορώ να λησμονήσω ανάμεσα στα φριχτά που αντίκρισα, είναι ότι ακόμα και την εκκλησία την κατεδάφισαν και πέταξαν ακόμα και αυτές τις πέτρες.
Στο Μπρόντ της Βοσνίας το οποίο έχει αδερφοποιηθεί με το Δήμο της Μυτιλήνης και η μητρόπολη μας με την εκκλησία εκεί προσπαθήσαμε να βοηθήσουμε τους ανθρώπους μεταφέροντας από την Μυτιλήνη περίπου 300 τόνους ανθρωπιστική βοήθεια και φιλοξενώντας περίπου 300 παιδιά είτε σε σπίτια είτε στο προσκύνημα της Αγιάσου είτε σε άλλους χώρους μας. Η φιλανθρωπική δραστηριότητα της εκκλησίας οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στους ανθρώπους της για να μπορέσουν να πραγματοποιηθούν όλες αυτές οι αγαθοεργίες.
Σήμερα φιλοξενούμε ακόμα παιδιά τα οποία έρχονται με τα παιδιά τους αφού τα περισσότερα έχουν παντρευτεί και αποκατασταθεί και επισκέπτονται με τα παιδιά τους τη Μυτιλήνη.
Η αδερφοποίηση των δύο δήμων και των δύο μητροπόλεων έχει συνεισφέρει θετικά με αποτέλεσμα να γίνονται επισκέψεις εκατέρωθεν και να ενισχύεται η πολιτιστική εκπαίδευση και σχέση που έχει αναπτυχθεί μεταξύ μας.
