Μητροπολίτης Βεροίας: Ας κάνουμε το αίτημα της σωτη­ρίας μας καθημερινό μας αίτημα προς την Παναγία

Μητροπολίτης Βεροίας: Κατά την περίοδο του Δεκαπενταυγούστου ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, όπως κάθε χρόνο, επισκέπτεται ενορίες που εορτάζουν και πανηγυρίζουν κατά…

την θεομητορική εορτή της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου, καθώς δεν μπορεί να παρευρεθεί ανήμερα της πανηγύρεως εξαιτίας των λαμπρών λατρευτικών εκδηλώσεων που λαμβάνουν χώρα στο Πανελλήνιο Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας Σουμελά στο Βέρμιο με τη συμμετοχή και άλλων Αγίων Αρχιερέων.

Ως εκ τούτου, το εσπέρας της Τετάρτης 9ης Αυγούστου, ο Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Εσπερινό και στην Μικρή Παράκληση της Υπεραγίας Θεοτόκου και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου και Αγίων Αποστόλων Παλαιού Προδρόμου.

Ο Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων:

«Ψάλλομεν προθύμως σοι την ωδήν, νυν τη πανυμνήτω Θεοτόκω χαρμονικώς, μετά του Προδρόμου και πάντων των αγίων, δυσώπει Θεοτόκε του οικτειρήσαι ημάς».

Αυτό το ωραίο μεγαλυνάριο ψα­λαμε και απόψε μαζί με τον Μικρό Παρακλητικό κανόνα και με όλα τα τροπάρια τα οποία συνέθεσε η αγάπη και η ευλάβεια των ιερών υμνογράφων προς την Υπεραγία Θεοτόκο. Δανεισθήκαμε τους λο­γους αυτούς για να εκφράσουμε και εμείς τα αισθήματα των καρ­διών μας προς την Κυρία Θεοτόκο, προς τη γλυκυτάτη Μητέρα του Κυρίου μας και όλων των χριστια­νων, την οποία ιδιαιτέρως υμνού­με και τιμούμε αυτή την περίοδο, προετοιμαζόμενοι να εορτάσουμε τη μεγάλη εορτή της Κοιμήσεώς της, το Πάσχα του καλοκαιριού, όπως συνηθίζουμε να το λέμε.

Ψάλαμε, λοιπόν, και εμείς τους ύμνους μας προς την πανύμνητη Θεοτόκο, προς αυτήν δηλαδή η οποία υμνείται από όλους τους ανθρώπους αλλά και από τους αγίους αγγέλους.

Δεν αρκεί όμως να ψάλλουμε προς την Υπεραγία Θεοτόκο μόνο με τα χείλη μας. Δεν αρκεί να της ψάλλουμε από συνήθεια ή από υποχρέωση μόνο αυτή την περίοδο του Δεκαπενταυγούστου. Θα πρε­πει να της ψάλλουμε και όπως της είπαμε στο μεγαλυνάριο που προ­α­νέφερα και μας συστήνει και ο ιερός υμνο­γράφος της Εκκλησίας μας.

Τι της είπαμε; «Ψάλλομεν προθύ­μως σοι την ωδήν». Ψάλλουμε, είπαμε, με προθυμία τον ύμνο προς την Παναγία μας. Και αυτό θέλει από εμάς και η Παναγία. Να της ψάλλουμε με διάθεση. Να της ψάλλουμε με την καρδιά μας. Να λαχταρούμε να την υμνήσουμε, να την ευχαριστήσουμε και να την παρακαλέσουμε.

Ας σκεφθούμε για πόσα υλικά πραγ­ματα, για όσα πράγματα μας ενδιαφέ­ρουν, κάνουμε οτιδήποτε απαιτείται για να τα απολαύσουμε ή να τα αποκτήσουμε, χωρίς να υπολογίζουμε ούτε τον κόπο ούτε την προσπάθειά μας. Και ακόμη ας σκε­φθούμε με πόση προθυμία θυσιά­ζου­με τον χρόνο και τις δυνάμεις μας προκειμένου να ικανοποιή­σου­με τις επιθυμίες ή τις ανάγκες αγαπημένων προσώπων μας, σε τε­τοιον βαθμό μάλιστα, ώστε συ­χνα να αφήνουμε ακόμη και τις υπο­χρεώσεις μας και την ανά­παυ­ση μας για να τους εξυπηρετή­σου­με.

Και εάν δείχνουμε τόση προθυμία για τους ανθρώπους και για τα υλικά πράγματα, καταλαβαίνουμε πόση προθυμία θα πρέπει να δεί­χνουμε για να υμνήσουμε και να ικετεύσουμε την Παναγία μας, η οποία είναι για μας η πνευματική μητέρα, είναι η πρέσβειρα και η μεσίτριά μας στον θρόνο του Θεού, είναι Εκείνη στην οποία προσφεύγουμε σε κάθε μας ανάγκη και της οποίας το όνομα επικα­λούμεθα σε κάθε δυσκολία. Από μικροί, μόλις κινδυνεύουμε, τι φωνάζουμε; «Παναγία μου», σε κάθε πρόβλημά μας και σε κάθε πόνο μας.

Η προθυμία μας αυτή να ψαλ­λου­με προς την Υπεραγία Θεοτόκο θα μας κάνει να της ψάλλουμε και με χαρά, «χαρμονικώς», όπως λέγει ο ιερός υμνογράφος. Θα κάνει την πνευματική αυτή επικοινωνία μας με την Παναγία αιτία χαράς για τον καθένα μας, χαράς πολύ μεγαλύ­τε­ρης από αυτήν την οποία αισθανό­μα­στε, όταν συναντούμε και συνο­μιλούμε με αγαπημένα μας προ­σωπα. Διότι η Παναγία μας δεν είναι μόνο ως μητέρα μας πνευμα­τική το προσφιλέστερο πρόσωπο που έχουμε, αλλά και διότι μας προσφέρει σε κάθε συνάντησή μας, κάθε φορά δηλαδή που την υμνού­με, που ψάλλουμε την Παράκλησή της, που διαβάζουμε τους Χαιρετι­σμούς της, που επικαλούμεθα τη βοήθειά της και προσευχόμαστε σ᾽ Αυτήν, μας προσφέρει και τη δική της χαρά.

Και η χαρά αυτή είναι χαρά πνευ­ματική, και ισχύει και γι᾽ αυτήν αυτό που είπε ο Κύριός μας στους μαθητές του «και την χαράν υμών ουδείς αίρει αφ᾽ υμών».

Αυτή την πνευματική χαρά μας προσφέρει η Υπεραγία Θεοτόκος κάθε φορά που της ψάλλουμε. Σαν να μας παρακινεί να την υμνούμε και να την δοξολογούμε διαρκώς, αλλά και σαν να μας παρακινεί να την παρακαλούμε και να ζητούμε τη βοήθειά της για ο,τι έχουμε ανάγκη και κυρίως για τη σωτηρία της ψυχής μας.

Και το αίτημα αυτό προς την Πα­ναγία μας δεν το απευθύνουμε μο­νοι μας. Ζητούμε, όπως ψάλαμε προηγουμένως, και τις πρεσβείες και τη βοήθεια του τιμίου Προδρό­μου, των αγίων Αποστόλων και όλων των αγίων, ώστε η Υπεραγία Θεοτόκος να πρεσβεύει στον Υιό της για τη σωτηρία μας και να την επιτύχει για χάρη μας.

Ας κάνουμε το αίτημα της σωτη­ρίας μας καθημερινό μας αίτημα προς την Παναγία μητέρα μας. Και εάν προστρέχουμε προς Αυτήν με προθυμία και χαρά, όπως προστρέ­χουν τα παιδιά προς τη φυσική τους μητέρα, τότε θα έχουμε και τη συμπαράσταση και του τιμίου Προ­δρόμου και πάντων των αγίων, για να βρούμε έλεος και χάρη και να κερδίσουμε τη σωτηρία μας διά πρεσβειών της Υπεραγίας Θεοτό­κου.