Μητροπολίτης Δημητριάδος: Με αφορμή τη γιορτή των Χριστουγέννων, ο Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος, απευθύνει το καθιερωμένο του μήνυμα προς κληρικούς και πιστούς, υπενθυμίζοντας την ένσαρκη παρουσία του Χριστού στον κόσμο. Όπως σημειώνει, «Ο Χριστός, από τον ουρανό της απέραντης μεγαλοσύνης, αποκαλύπτεται στην τραγική πραγματικότητα. Εκείνος έρχεται κι εμείς Τον υποδεχόμαστε».
Ο Μητροπολίτης τονίζει ότι η υποδοχή του Σωτήρα γίνεται μέσα στις καθημερινές δυσκολίες της ζωής, «μέσα στους πολέμους και στην ένταση, μέσα στο άγχος για την απάτη των εφήμερων, μέσα στους διχασμούς και στις συγκρούσεις», αλλά και μέσω της προσφοράς στους συνανθρώπους, στα πρόσωπα των αδυνάτων και των μοναχικών. Παράλληλα καλεί τους πιστούς να ζήσουν τη χαρά των Χριστουγέννων μέσα στην Εκκλησία και στην προσευχή, υπογραμμίζοντας ότι «Μέσα στην Εκκλησία, μέσα στην προσευχή, μέσα στον πνευματικό αγώνα της αρετής, δεν θα συναντήσουμε τον Χριστό μόνον μία φορά. Θα Τον υποδεχόμαστε συνεχώς».
Το μήνυμα ολοκληρώνεται με ευχές για «Χρόνια πολλά και ευλογημένα», μεταφέροντας την πατρική αγάπη και την προσδοκία για μια ζωή γεμάτη νόημα και πνευματική πληρότητα.
ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ & ΑΛΜΥΡΟΥ κ. ΙΓΝΑΤΙΟΥ, ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ 2025
«Χριστός εξ ουρανών, απαντήσατε»!
Αγαπητοί μου πατέρες και αδελφοί, παιδιά μου εν Κυρίω αγαπημένα!
Σήμερα, αποκαλύπτεται ένσαρκα ο άσαρκος Λόγος του Θεού. Ο Χριστός, από τον ουρανό της απέραντης μεγαλοσύνης, από τον ουρανό της αδιανόητης δόξας, από τον ουρανό της απόλυτης τελειότητας, αποκαλύπτεται στην τραγική πραγματικότητα. Εκείνος αποκαλύπτεται και εμείς Τον ανακαλύπτουμε. Εκείνος έρχεται κι εμείς Τον υποδεχόμαστε.
Ποιος είναι αυτός ο Χριστός; Είναι ο «εξ ουρανών Χριστός» είναι ο υιός του ανθρώπου, ο υιός της Παρθένου. Είναι το φως του κόσμου, που ανατέλλει μέσα απ’ το σκοτάδι του σπηλαίου της κακίας. Είναι ο σπαργανωμένος Λυτρωτής, που από βρέφος σαβανώθηκε σαν μελλοθάνατος, για να μας δείξει ότι αποκαλύπτεται στον κόσμο, για να νικήσει τον θάνατο. Είναι ο Πλάστης, που αναπαύεται ανάμεσα στα άλογα ζώα, για να διδάξει τον λόγο των όντων στον παράλογο άνθρωπο. Είναι Εκείνος που προσκαλεί να Τον προσκυνήσουν όχι μόνον οι απλοί άνθρωποι αλλά και οι ερευνητές μαζί με τους επιστήμονες. Υποδέχεται όσους Τον αναζητούν, για να Τον ψηλαφήσουν, όσους Τον αμφισβητούν, όσους Τον διώκουν, ακόμη και όσους Τον υβρίζουν. Όλους τους ευλογεί, όλους τους αποδέχεται, όλους τους αγκαλιάζει. Σε όλους ποθεί να χαρίσει το Σώμα και το Αίμα Του, για να κοινωνήσουν με την αιώνια ζωή και σωτηρία.
Αυτόν τον Χριστό «απαντήσατε» μας λέγει η Εκκλησία. Αυτόν τον Χριστό να Τον συναντήσουμε, να Τον υπαντήσουμε, να Τον υποδεχτούμε. Ο πολύς κόσμος υποδέχεται φέτος τον Χριστό μέσα στους πολέμους και στην ένταση, μέσα στο άγχος για την απάτη των εφήμερων, μέσα στους διχασμούς και στις συγκρούσεις. Υποδέχεται ο κόσμος τον ενσάρκως αποκαλυπτόμενο Χριστό μέσα από την τυραννία της σάρκας, μέσα από την αγωνία και το άγχος του δικαιωματισμού, μεσ’ από την άγνοια και το ψέμα της άτεχνης «τέχνης», μεσ’ από την απάτη της δύναμης και των προσόντων. Υποδέχεται ο κόσμος τον ενανθρωπήσαντα Χριστό, μεσ’ από τους θεατρινισμούς των σχέσεων, μεσ’ από τα δράματα των διαλυμένων οικογενειών και των ενδοοικογενειακών βιαιοτήτων. Υποδέχεται ο κόσμος τον Σαρκωμένο Λυτρωτή μέσα στην ομίχλη της άγνοιας, της αδιαφορίας, της επιπολαιότητας, της νωθρότητας, της εξάρτησης από τα φτηνά και τα πρόσκαιρα.
Όμως το: «Χριστός εξ ουρανών, απαντήσατε» αντηχεί στις ψυχές μας. Μας ξυπνάει. Μας εγείρει σε μία κατάνυξη, σε μία πορεία μετάνοιας. Σήμερα, που ο Χριστός αποκαλύπτεται, να σηκωθούμε από τα λάθη μας και να τρέξουμε κοντά Του. Να γονατίσουμε μπροστά στην απέραντη συγκατάβασή Του. Να Του ανοίξουμε την πόρτα της καρδιάς, για να εισέλθει θριαμβευτικά στην ύπαρξή μας. Δεν σαρκώθηκε για να Τον θαυμάζουμε. Σαρκώθηκε για να Τον κοινωνάμε. Να τρώμε το Σώμα και να πίνουμε το Αίμα Του, για να γίνονται Χριστούγεννα όλες οι ημέρες της ζωής μας. Θα υποδεχτούμε τον Χριστό στα πρόσωπα των διπλανών μας, εφόσον τους αγαπήσουμε σαν αδέλφια μας.
Θα συναντήσουμε τον Χριστό στα νοσοκομεία, στις κλινικές, στις φυλακές, στα γηροκομεία, στα πεζοδρόμια, στα σκοτεινά δωμάτια των μοναχικών συνανθρώπων μας. Θα συναντήσουμε τον Χριστό στα απλωμένα χέρια, στα ματωμένα χέρια, στα δακρυσμένα μάτια, στα κάθιδρα πρόσωπα, στα κουρελιασμένα κορμιά, στις τσακισμένες ψυχές, στις σιωπηλές κραυγές όλων όσοι ζουν και κινούνται γύρω μας σαν αόρατοι κομπάρσοι στη δική μας παράσταση. Θα υποδεχτούμε τον Χριστό, όταν χαρίσουμε ένα χαμόγελο, ένα χάδι, ένα λόγο παρηγοριάς, ένα μικρό βοήθημα, ένα κέρασμα, ένα «ευχαριστώ», έναν έπαινο σε όλους εκείνους που τα έχουν ανάγκη, που έχουν ανάγκη να μη χάσουν τα τελευταία απομεινάρια της αξιοπρέπειας, τα τελευταία ίχνη της ανθρωπιάς. Θα υποδεχτούμε τον Χριστό μέσα στην ιλαρή και κατανυκτική ατμόσφαιρα των Ναών, μέσα στη μυστική χαρά της προσευχής, μέσα στη λυτρωτική διαγραφή των ενοχών κατά την εξομολόγηση στον πνευματικό μας.
Αγαπητοί μου πατέρες και αδελφοί, παιδιά μου εν Κυρίω αγαπημένα!
Μέσα στην Εκκλησία, μέσα στην προσευχή, μέσα στον πνευματικό αγώνα της αρετής, δεν θα συναντήσουμε τον Χριστό μόνον μία φορά. Θα Τον υποδεχόμαστε συνεχώς. Θα συνοδοιπορούμε μαζί Του σε μία πορεία χαράς, ελπίδας και προσφοράς όλες τις ημέρες της παρούσας ζωής και της μέλλουσας, γιατί μόνον τότε η ζωή έχει νόημα και σκοπό. Σας το εύχομαι αυτό με όλη τη δύναμη της πατρικής μου αγάπης.
Χρόνια πολλά και ευλογημένα!
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΣ
† Ο ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ
