Διχασμένη η Εκκλησία για τις μεταμοσχεύσεις και τη δωρεά οργάνων
Του Μάνου Χατζηγιάννη
Διχασμένη εμφανίζεται η Εκκλησία αναφορικά με το φλέγον ζήτημα των μεταμοσχεύσεων και της δωρεάς οργάνων. Από τη μία η κατα τα φαινόμενα συνηθέστερη θέση είναι πως η Εκκλησία δεν αντιτίθεται. Αυτό εξέφρασε άλλωστε και πρόσφατα, όπως το “Αγιορείτικο βήμα” είχε αναφέρει, ο Μητροπολίτης Ρόδου Κύριλλος λέγοντας σε ραδιοφωνική του συνέντευξη προ δεκαπενθημέρου ότι επίσημη θέση επί του θέματος δεν έχει πάρει η εκκλησία, ωστόσο δεν αντιτίθεται σε μια τέτοια ενέργεια.
Την ίδια γραμμή ακολούθησε λίγο έως πολύ πριν λίγες μέρες και ο Μητροπολίτης Μεσογαίας κ.Νικόλαος στην εκπομπή της ΝΕΤ “Ειδική έκδοση”. “Στην απόφαση να χαθούν και οι δύο η Εκκλησία λέει να δώσουμε ζωή από το θάνατο” σχολίασε ο κ. Νικόλαος χαρακτηριστικά.
Από ό,τι φαίνεται όμως δεν έχουν όλοι οι Μητροπολίτες την ίδια άποψη. Για παράδειγμα ο Μητροπολίτης Γλυφάδος πρόσφατα εξέδωσε ανακοίνωση αναφορικά με τη μη συναίνεση στη δωρεά οργάνων σε περίπτωση “εγκεφαλικού θανάτου” και προτρέπει να συμπληρώσουν όσοι θέλουν και σχετική υπεύθυνη δήλωση άρνησης και να την αποστείλουν στον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχέυσεων (ΕΟΜ).
Μεσογαίας Νικόλαος: Η χριστιανική διδασκαλία έχει μεταμοσχευθεί στη δική μου καρδιά
Στην παρέμβασή του στην εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης πάντως ο κ. Νικόλαος έθεσε εμμέσως το θέμα του “εγκεφαλικού θανάτου” και των αντιδράσεων κάποιων Χριστιανών δίνοντας ένα παράδειγμα:
“Μια κοπέλα 21 ετών” είπε “είχε εγκεφαλική αιμορραγία. Μου τηλεφώνησε λοιπόν ο δ/ντης της κλινικής να πάω εκεί γιατί οι γονείς ήθελαν την άποψη της Εκκλησίας για τη δωρεά οργάνων. Με ρώτησαν λοιπόν οι άνθρωποι αν υπάρχει αντίρρηση από την Εκκλησία να προχωρήσουν. Ο γιατρός χαρακτήρισε την κοπέλα “εγκεφαλικά νεκρή”. Εγώ τον ρώτησα γιατί την χαρακτήρισε έτσι. Εκείνος απάντησε πως μόνο με ένα θαύμα μπορεί να γλιτώσει. Τότε εγώ ρώτησα αν εννοεί θεραπεία ασθενούς ή ανάσταση νεκρού κι εκείνος απήντησε “Ανάσταση νεκρού”. Τότε κι εγώ είπα στους γονείς να πάμε να διαβάσουμε μια ευχή. Έκανα όντως μια ευχή και η μάνα είχε πέσει ολόκληρη πάνω στο κορίτσι κρατώντας εικονούλες. Κατόπιν γύρισε στον πατέρα και του είπε “να τα δώσουμε”. Εγώ ήθελα να σεβαστώ τη δική τους απόφαση. Μετά από 3 μέρες οι γονείς ήλθαν και με βρήκαν. Είχαν κρίση συνειδήσεως γιατί η καθυστέρηση στην απόφασή τους κατέστησε τα όργανα μη μεταμοσχεύσιμα.”
Κλείνοντας την ιστορία ο Μητοπολίτης Μεσογαίας επισήμανε πως “Εκκλησία σημαίνει αγάπη , αλλά σημαίνει και σεβασμό στην ιερότητα του θανάτου”.
Σε άλλο σημείο της παρέμβασής του ο κ. Νικόλαος χαρακτήρισε “αγαπητική” την απόφαση εκείνων των οικογενειών που επιλέγουν να δωρίσουν τα όργανα του θανόντος συγγενή τους. Σχολίασε πως “η χριστιανική διδασκαλία έχει μεταμοσχευθεί στη δική μου καρδιά” και τόνισε ότι “στην δική μας παράδοση είναι πολύ σημαντικη΄η καρδιακή κοινωνία των ανθρώπων”.
Ιδιαίτερα σημαντικό και κατατοπιστικό ήταν το σχόλιό του αναφορικά με το δότη και το λήπτη. “Η Εκκλησία είναι σαν να έχει δύο παιδιά. Σεβασμό, λοιπόν, στο δότη και αγάπη στο δυνητικό λήπτη. Στην απόφαση να χαθούν και οι δύο η Εκκλησία λέει να δώσουμε ζωή από το θάνατο”
Επίσης ο κ. Νικόλαος ρώτησε τον επίσης συμμετέχοντα στην εκπομπή πρόεδρο του ΕΟΜ, Αν, Χατζή, αν θα ήταν σωστό να ορίζουμε έναν οργανισμό ως νεκρό με ζώντα όργανα. Ο κ. Χατζής απήντησε σε γενικές γραμμές είναι σωστός ο ορισμός, αλλά ακόμη πιο σωστός θα ήταν ο ορισμός “βιώσιμα όργανα”. Βέβαια όπως διευκρίνισε ο κ. Χατζής ένας τέτοιος οργανισμός δε θα μπορούσε να ζήσει πολύ αφού τα υπόλοιπα όργανα δε θα αντέξουν.
Ο κ. Νικόλαος επισήμανε ακόμη πως στην Ελλάδα για πολλά χρόνια οι ζώσες μεταμοσχεύσεις νεφρού ήταν πολύ περισσότερες από τις πτωματικές, δηλαδή συγγενείς προσέφεραν το νεφρό τους στους δικούς τους ανθρώπους.
