Μαρωνείας Παντελεήμων: Ο Μαρωνείας Παντελεήμων για την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως
Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή περιγράφεται ένα θαύμα του Χριστού μας για να αναδείξει πόση ευλογία προσπορίζει η προσευχή, η μέριμνα, η ενέργεια, όχι υπέρ του εαυτού μας, αλλά υπέρ του άλλου.
Αφορμή λαμβάνει ο Χριστός από τέσσερις φίλους, οι οποίοι όταν άκουσαν ότι ο Διδάσκαλος βρισκόταν σ΄ ένα σπίτι στην πόλη τους, την Καπερναούμ, αμέσως σκέφτηκαν τον πέμπτο φίλο τους, ο οποίος ήταν τελείως παράλυτος και ανίκανος να κινηθεί. Έσπευσαν λοιπόν να τον φορτωθούν με ένα κρεβάτι στους ώμους τους, για να προσεγγίσουν τον Διδάσκαλο, πιστεύοντας στο θαύμα. Φτάνοντας στο σπίτι όπου φιλοξενούνταν ο Χριστός, είδαν πλήθους λαού, τόσο ώστε δεν μπορούσε κανείς ούτε στην πόρτα να σταθεί, όχι να περάσει. Δεν απογοητεύονται, ούτε παραιτούνται από τον στόχο τους. Αναζητούν λύση και την βρίσκουν. Σκαρφαλώνουν στις στέγες των γειτονικών σπιτιών, πάντα με τον παράλυτο στους ώμους, ξηλώνουν ένα σημείο της στέγης και κατεβάζουν τον φίλο τους με το κρεβάτι, ακριβώς μπροστά στον Χριστό ο οποίος δίδασκε τον λαό. Ποιά η αντίδραση του Χριστού μας; Βλέποντας ο Κύριος την τόση πίστη, των τεσσάρων ανδρών που τόσα υπέμειναν και κοπίασαν χάριν του φίλου τους, αλλά και του ίδιου του παραλυτικού, ο οποίος συμφώνησε σε αυτή την παράξενη μεταφορά, χαρίζει δώρημα θαυμαστό στον παραλυτικό, χάριν του οποίου όλοι ενήργησαν. Δεν τον θεραπεύει μόνο σωματικά, αλλά κάνει κάτι πολύ ανώτερο. Τον διαβεβαιώνει: «τέκνο, αφέωνται σοι αι αμαρτίαι σου»! Μια ομάδα Φαρισαίων που βρίσκονταν μέσα στο οίκημα, όχι για να ωφεληθούν, αλλά για να βρούν αφορμή, άρχισε ενδόμυχα να σκέφτεται ότι ο λόγος του Χριστού περί αφέσεως αμαρτιών είναι βλασφημία, καθώς μόνο ο θεός μπορεί να συγχωρεί αμαρτίες.Και ο Κύριος τι κάνει; Όχι υποχρεωμένος από τον λογισμό τους, αλλά για να αποφύγει την οποιαδήποτε παρανόηση και παραποίηση των διαμειφθέντων, θεραπεύει τον παραλυτικό, αφού, πρώτα εξηγήσει ότι σπουδαιότερο είναι η άφεση των αμαρτιών παρά η θεραπεία του σώματος!
Γιά να καταδείξει ότι αιτία της ασθένειας και της φθοράς είναι η αμαρτία, η οποία πρέπει προηγουμένως να εξαλειφθεί για να καταστεί ο όλος άνθρωπος υγιής. Η αισοδοξία του χριστιανικού μηνύματος συνίσταται στο ότι είναι στραμμένο όχι στο παρελθόν αλλά στο μέλλον, όχι στο κακό που κυριάρχησε μέσα στον κόσμο αλλά στη σωτηρία που προσφέρεται από τον Χριστό.
