Ηλείας Αθανάσιος: Ο κ. Αθανάσιος αναφέρεται στις νεανικές και ποιμαντικές δραστηριότητες στη μητρόπολή του, στις σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας και στους διακριτούς ρόλους μεταξύ τους, αλλά υπογραμμίζει και την ευθύνη των Ποιμένων να παρεμβαίνουν στα δημόσια ζητήματα προς το συμφέρον της ψυχής των πιστών και του λαού του Θεού.
«Για να κατανοήσουμε τις αλήθειες του Ευαγγελίου, πρέπει να αποβάλουμε το κοσμικό φρόνημα, που μας εμποδίζει να εισέλθη το φως της αλήθειας εντός μας, για να αποκαλύψη σε μας πάσαν την αλήθειαν. Αυτή η αλήθεια μας ελευθερώνει από τα σκοτάδια της απιστίας και αμφιβολίας και έτσι πλησιάζουμε τον Χριστόν, κατανοούμε τους λόγους του και τις συμβουλές του, επιτυγχάνεται έτσι ο «εκσυγχρονισμός» της Εκκλησίας μας, γινόμεθα αληθινά και πιστά τέκνα της, συμπορευόμεθα με αυτόν που μας οδηγεί στην σωτηρία και τον αγιασμόν», αναφέρει, μεταξύ άλλων ο μητροπολίτης Ηλείας κ. Αθανάσιος στην «Κιβωτό της Ορθοδοξίας».
Ο κ. Αθανάσιος αναφέρεται στις νεανικές και ποιμαντικές δραστηριότητες στη μητρόπολή του, στις σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας και στους διακριτούς ρόλους μεταξύ τους, αλλά υπογραμμίζει και την ευθύνη των Ποιμένων να παρεμβαίνουν στα δημόσια ζητήματα προς το συμφέρον της ψυχής των πιστών και του λαού του Θεού.
– Κ.τ.Ο.: Ποιες είναι οι νεανικές δραστηριότητες στην Μητρόπολή σας;
– κ. Αθανάσιος: Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας και ειδικότερα η Ιερά Μητρόπολις Ηλείας είναι μητέρα και αγκαλιάζει όλα τα παιδιά της. Θέλει να τα προστατεύση από τις σύγχρονες σειρήνες που τορπιλλίζουν την νεολαία και την αποπροσανατολίζουν με απώτερο σκοπό να την κάνουν όργανόν τους. Καλούμε τους νέους να έχουν εμπιστοσύνη στους ταγούς της Εκκλησίας μας, να απευθύνονται προς αυτούς και να επιλύουν όλα τα προβλήματά τους.
Η Ιερά Μητρόπολις έχει ιδρύσει Γραφείον Ψυχολογικής υποστηρίξεως και καλούμε τους νέους να έχουν επικοινωνία με την Ι. Μητρόπολιν, να λαμβάνουν απαντήσεις στα ζωτικά τους προβλήματα και να μην προσπαθούν μόνοι τους να τα επιλύσουν, διότι όπως βλέπουμε έχουμε αστοχίες, οδηγούνται οι νέοι μας σε απονενοημένες πράξεις, χάνουν την ελπίδα τους και δεν εμπιστεύονται τον εαυτόν τους στον Θεόν.
Η Ιερά Μητρόπολις έχει ιδρύσει Σχολή Βυζαντινής Μουσικής, η οποία είναι ανεγνωρισμένη από το Υπουργείον Πολιτισμού και οι σπουδαστές παίρνουν πτυχίον. Έχουμε επίσης τμήμα Παραδοσιακών Οργάνων και έρχεται ο νέος και δένεται με την παράδοση και στηρίζεται στην ζωή του. Λειτουργούν πολλά τμήματα στις μεγάλες Πόλεις και φοιτούν περίπου 150 παιδιά.
Έχουμε επίσης Σχολή Βυζαντινής Αγιογραφίας, που στεγάζεται σε ένα άνετο χώρο, με τέσσερα Τμήματα, στα οποία φοιτούν περίπου 100 παιδιά.
Εκτός αυτών των δραστηριοτήτων έχουμε Κατασκηνώσεις στην παραλία της Σκαφιδιάς και εις την ορεινήν Ηλεία εις την Λαμπεία.
Κάτω από την πνευματική καθοδήγηση των άξιων συνεργατών μας, περνούν οι μέρες σε ένα κλίμα ευχάριστο, πνευματικό και τροφοδοτείται η ψυχή του νέου με τα νάματα της Ορθοδοξίας. Λειτουργεί επίσης Γραφείον Αθλητισμού, όπου κάθε χρόνον, την ημέρα των Ελληνικών Γραμμάτων, στην Εορτή των Τριών Ιεραρχών, η Ιερά Μητρόπολις βραβεύει τους Αθλητές και Αθλήτριες της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Ν.Ηλείας.
Λειτουργεί τέλος και ένας Βρεφονηπιακός Σταθμός, με έξοδα της Ιεράς Μητροπόλεως, σε μια περιοχή που κατοικούν κυρίως Ρομά, με απώτερον σκοπόν να ενταχθούν στην κοινωνία μας και να καταστούν ωφέλιμοι και όχι παράσιτα.
– Κ.τ.Ο.: Πως βλέπετε την επόμενη μέρα στις σχέσεις Κράτους και Εκκλησίας;
– κ. Αθανάσιος: Η Εκκλησία γνωρίζει τον ρόλον της μέσα στην κοινωνία, τις αρμοδιότητές της και τα όρια δράσης της. Οι ρόλοι Εκκλησίας και Πολιτείας είναι διακριτοί. Η Εκκλησία ουδέποτε εισήλθε εις τον χώρον της Πολιτείας. Αντίθετα όμως το Κράτος πολλάκις έχει επέμβη εις τα θέματα της Εκκλησίας, κατά το παρελθόν.
Εις την Ελλάδα υπάρχει μεγάλη πλειοψηφία που ανήκουν στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Θα έλεγα ότι το ποίμνιον της Εκκλησίας ταυτίζεται με τους κατοίκους του Κράτους. Η Εκκλησία ως πνευματικός Ταγός, έχει λόγο να επεμβαίνει και να κατηχή τον πιστόν λαόν της, αλλά και να ενδιαφέρεται για την πνευματικήν του πορείαν και να τον οδηγεί στην πραγμάτωση του σκοπού του, που είναι η σωτηρία του και η λύτρωσις του. Η Εκκλησία οφείλει και έχει υποχρέωση να προστατεύη το ποίμνιόν της από τους προβατόσχημους λύκους, να αποκαλύπτη την αλήθεια και να πολεμά τις ενέργειες της Πολιτείας, που υποβαθμίζουν την ποιότητα ζωής του ανθρώπου, όπως καυτηρίαζε την ζωή του Ηρώδη ο Πρόδρομος και Βαπτισθής Ιωάννης.
Η Εκκλησία ως Θεανθρώπινος οργανισμός δεν προβληματίζεται από την οποιανδήποτε στάση και συμπεριφορά της Πολιτείας, γιατί Καπετάνιος στο πλοίον της Εκκλησίας μας είναι ο Χριστός, την οποίαν στηρίζει και κατευθύνει.
Η Εκκλησία 2000 και πλέον χρόνια πορεύεται αταλάντευτη, τα Κράτη έχουν εξαφανισθή ή έχουν εμφανισθή άλλα και με διαφορετικές φιλοσοφίες και προοπτικές.
– Κ.τ.Ο.: Έχει λόγο η Εκκλησία στα δημόσια θέματα της καθημερινότητας των πολιτών και έως ποίο σημείο.
– κ. Αθανάσιος: Όπως σας είπα προηγουμένως η Εκκλησία ποιμαίνει τον λαόν του Θεού που ταυτίζεται με τον λαόν της Πολιτείας. Είναι η μητέρα που πρέπει να ενδιαφέρεται για τα παιδιά της. Ο άνθρωπος επλάσθη από τον Θεόν για κάποιον σκοπόν και αυτός είναι η θέωσις, η επιστροφή του κοντά στον Θεόν και η κατάκτηση του Παραδείσου, που διά της παρακοής τον έχασε.
Έχει λοιπόν λόγον η Εκκλησία να επεμβαίνει σε θέματα δημοσίου ενδιαφέροντος, κυρίως όταν αυτά οδηγούν τον άνθρωπον στον θάνατον.
Οι Μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας μας, όπως ο Ιερός Χρυσόστομος με την Αυτοκράτειρα Ειρήνη, καυτηρίαζαν τις παράνομες ενέργειες των Αρχόντων που έβλαπταν ανεπανόρθωτα τον λαόν. Οι Κληρικοί είναι ποιμένες και ως πνευματικοί Ηγέτες, οφείλουν να υπερασπίζονται το ποίμνιον, όταν αδικείται.
Οι ρόλοι της Εκκλησίας και της Πολιτείας είναι διακριτοί. Πρέπει ο ένας να σέβεται τον άλλον και να υπάρχη αγαστή συνεργασία, προς όφελος του λαού.
Ο Μ. Βασίλειος καυτηρίαζε τις ενέργειες του Αυτοκράτωρος Ουάλεντος που υπερασπιζόταν τον Αρειανισμόν. Αποτέλεσμα των ενεργειών του Μ. Βασιλείου ήτο να απειληθή από τον Αυτοκράτορα με εξορίες, δεσμεύσεις περιουσίας και θάνατον. Δηλαδή όταν απειλείται η πνευματική υπόσταση του λαού, οφείλει η Εκκλησία να τον υπερασπίζεται. Ο άνθρωπος επλάσθη από τον Θεόν «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν» και η Εκκλησία οφείλει να του υποδεικνύει τον τρόπον της πνευματικής του πορείας από το «κατ’ εικόνα» στο «καθ’ ομοίωσιν». Όταν θίγονται τα ιερά και τα όσια της φυλής μας, θα αδιαφορήση η Εκκλησία; Ασφαλώς όχι. Ο Χριστός στην έρημο κατήχησε τον κόσμον και εν συνεχεία τους έδωκε υλική τροφή. Αυτό κάνει εις το διάβα της Ιστορίας η Εκκλησία μας.
– Κ.τ.Ο.: Ποιες είναι οι προτεραιότητες μέσα στο νέον έτος;
– κ. Αθανάσιος: Η Εκκλησία, ως πνευματικό καθίδρυμα, σκοπόν έχει να ενημερώνη το ποίμνιό της γιατί ζη, ποίος είναι ο σκοπός της υπάρξεώς του.
Προς τούτο λειτουργούν τα Κατηχητικά Σχολεία για να καλλιεργήσουν πνευματικά τους νέους μας, την ελπίδα του μέλλοντος, που είναι η άμεση διαδοχή μας. Μέλημά μου είναι να δραστηριοποιηθούν έτι περισσότερον τα Κατηχητικά Σχολεία και οι Κατασκηνώσεις, οι παιδικές χαρές πλησίον των Ιερών Ναών, για να γίνωνται οι συναντήσεις των νέων μας με την επίβλεψιν των Ιερέων μας.
Για να έχουμε θετικό αποτέλεσμα, πρέπει πρώτα να καταρτίσουμε τα στελέχη για να μεταφέρουν το μήνυμα της Εκκλησίας μας στη νέα γενιά. Βλέπουμε τι γίνεται δίπλα μας; Η παραβατικότητα των νέων μας σε μεγάλο βαθμό, που δημιουργεί μεγάλα προβλήματα.
Καλούμεθα όλοι οι φορείς της Κοινωνίας να συμβάλουμε σ’ αυτήν την προσπάθεια αλλαγής νοοτροπίας των νέων μας και βελτιώσεως της ποιότητας ζωής. Πάντοτε υπήρχαν οι σειρήνες, ιδιαίτερα τώρα με την εξάπλωση και χρήσιν των ηλεκτρονικών μέσων, η διάβρωσις είναι εύκολη. Ιδού το χρέος όλων μας και η ευθύνη έναντι της νέας γενιάς.
– Κ.τ.Ο.: Τι θα απαντούσατε σε όσους σήμερα λέγουν πως η Εκκλησία πρέπει να εκσυγχρονησθή για να έλθη πιο κοντά στους ανθρώπους;
– κ. Αθανάσιος: Πρέπει να γνωρίζουμε ότι ο Χριστός, ο Αρχηγός της ζωής και του θανάτου, ο χορηγός της αιωνίου και μακαρίας ζωής, είναι ο αυτός, χθες και σήμερον και παρατεινόμενος εις τους αιώνας. Η αλήθεια δεν αλλάζει, είναι η αυτή, που δίνει ζωή στον άνθρωπον. Θα ενθυμείσθε, ο Χριστός απευθυνόμενος στους Ιουδαίους τους είπε ότι∙ «εγώ ειμί ο άρτος της ζωής∙ ο ερχόμενος προς με ου μη πεινάση και ο πιστεύων εις εμέ ου διψήση πώποτε, εγώ ειμί ο άρτος ο ζων ο εκ του ουρανού καταβάς∙ εάν τις φάγη εκ τούτου του άρτου, ζήσεται εις τον αιώνα και ο άρτος δε ον εγώ δώσω, η σαρξ μου εστιν, ην εγώ δώσω υπέρ του κόσμου ζωής» (Ιωάννου ΣΤ΄ 35-51).
Όταν άκουσαν τον λόγον αυτόν οι Ιουδαίοι έφυγον. Εκείνο που πρέπει να εκσυγχρονίση η Εκκλησία είναι ο τρόπος μεταδόσεως της αληθείας και όχι η αλλοίωσης αυτής. Όσοι προσπάθησαν να αλλοιώσουν την αλήθεια έπεσαν στην αίρεση.
Βλέπετε, η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία προσπάθησε με τα κοσμικά μέσα δήθεν να πλησιάση τους νέους και απέτυχε. Ο άνθρωπος θέλει το γνήσιο, το αληθινό, που γεμίζη την ψυχήν, την ξεκουράζει και την μεταμορφώνει.
Όσοι διαμαρτύρονται ότι η Εκκλησία θέτει όρους και νόμους δυσβάσταχτους, σφάλλουν οικτρά, διότι οι νόμοι θεσπίσθησαν από τον Χριστόν. Ο ίδιος μας βεβαιώνει ότι «ο γαρ ζυγός μου χρηστός και το φορτίον μου ελαφρόν εστιν» (Ματθ. ΙΒ, 30).
Για να κατανοήσουμε τις αλήθειες του Ευαγγελίου, πρέπει να αποβάλουμε το κοσμικό φρόνημα, που μας εμποδίζει να εισέλθη το φως της αλήθειας εντός μας, για να αποκαλύψη σε μας πάσαν την αλήθειαν. Αυτή η αλήθεια μας ελευθερώνει από τα σκοτάδια της απιστίας και αμφιβολίας και έτσι πλησιάζουμε τον Χριστόν, κατανοούμε τους λόγους του και τις συμβουλές του, επιτυγχάνεται έτσι ο «εκσυγχρονισμός» της Εκκλησίας μας, γινόμεθα αληθινά και πιστά τέκνα της, συμπορευόμεθα με αυτόν που μας οδηγεί στην σωτηρία και τον αγιασμό.
