Του Μητροπολίτου Καστορίας κ.Σεραφείμ
Θυμάται η Εκκλησία, μνημονεύει και παρουσιάζει.
Θυμάται τα ένδοξα παιδιά της αυτά που κράτησαν την ομολογία του ονόματος του Θείου Iδρυτού της και την σφράγισαν με το αίμα τους.
Μνημονεύει η Εκκλησία τα ονόματα των ενδόξων παιδιών της κάθε φορά που τελεί το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας και ζητάει τις δικές τους προσευχές στο Θρόνο του Εσφαγμένου Αρνίου, όπου μετά παρησίας προσεδρεύουν, όπως «ευχές και πρεσβείες αυτών, οι πάντες ελεηθώμεν».
Παρουσιάζει η Εκκλησία αυτά τα παιδιά της ως πρότυπα αρετής, αγάπης προς το Θεό και θυσίας σε κάθε εποχή. Παρακινεί τον καθένα ξεχωριστά να μιμηθεί την πίστη αυτών των ανθρώπων, κατά την προτροπή του Αποστόλου Παύλου «μιμείσθε την πίστην».
21 Σεπτεμβρίου. Η Εκκλησία μας θυμάται, μνημονεύει και παρουσιάζει τον Άγιο νέο Ιερομάρτυρα Πλάτωνα Αϊβαζίδη, Πρωτοσύγκελλο των Ιερών Μητροπόλεων Καστορίας και Αμασείας, που κρεμάστηκε μαζί με 69 προκρίτους στην Αμάσεια του Πόντου, κατατροπώνοντας με την γενναία ομολογία του, «Ισμαήλ την αυθάδειαν» και συντρίβοντας συγχρόνως «την πλάνην του όφεως».
Πάτμιος στην καταγωγή, Μοναχός της Μονής του Θεολόγου, υπηρέτησε ως Πρωτοσύγκελλος στην Καστοριά κατ’ αρχάς τον Μητροπολίτη Αθανάσιο τον από Λήμνου και εν συνεχεία τον φωτισμένο εθνεγέρτη Γερμανό Καραβαγγέλη.
Στάθηκε πλάι του, όχι μόνο ως πολύτιμος συνεργάτης, αλλά και άγγελος φύλακας, συμπαραστάτης και βοηθός την δύσκολη εκείνη εποχή.
Λειτουργός άριστος, δεινός ιεροκήρυξ, πατέρας, φίλος και αδελφός του σκλαβωμένου εκείνου λαού.
Έφερε εις πέρας τις πιο δύσκολες αποστολές. Μαζί με τον Μητροπολίτη του Γερμανό, έγιναν «ο Ιωσήφ και ο Νικόδημος», οι κηδευτές του πρωτομάρτυρος του Μακεδονικού Αγώνος Παύλου Μελά. Κι όταν ο Γερμανός μετατίθεται στην Αμάσεια του Πόντου τον συνοδεύει και ο πολύτιμος συνεργάτης του και Πρωτοσύγκελλος Πλάτων.
Και στην Αμάσεια του Πόντου, η ίδια διακονία. Ο Θεός και ο άνθρωπος είναι οι δυο πόλοι που στρέφεται ολόκληρο το ενδιαφέρον του πνευματοφόρου αυτού Κληρικού.
Η διακονία του και η προσφορά του δεν μένει απαρατήρητος.
Γι’ αυτό και συλλαμβάνεται μαζί με άλλους 69 προκρίτους και επί επτά μήνες κλείνεται στις απαίσιες φυλακές της Αμασείας μαζί με τον μάρτυρα Επίσκοπο Ζήλων Ευθύμιο.
Και στις 21 Σεπτεμβρίου του έτους 1921 μετά ἀπό φρικτά βασανιστήρια, μαζί με τους υπόλοιπους φυλακισμένους ήρωες, απαγχονίζεται και παραδίδει την αγία του ψυχή στα χέρια του Θεού.
Χαίρεται, λοιπόν, η Πάτμος για τον ένδοξο γόνο της.
Χαίρεται η Καστοριά, που επί οκταετία τον είχε Πρωτοσύγκελλο.
Χαίρεται η Αμάσεια του Πόντου, που δέχτηκε το πολυβασανισμένο σώμα του.
Χαίρεται η Εκκλησία του Χριστού για το νεοφεγγές άστρο.
Χαιρόμεθα όλοι και ζητούμε τις πρεσβείες και τις μεσιτείες του στο Θρόνο του Θεού.
Σ’ αυτή τη δύσκολη εποχή που ζούμε και με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η πατρίδα μας και με το αίμα που χύνεται στον πλανήτη αυτό της γης, θα πρέπει να θυμόμαστε τα λόγια του Αρχιμανδρίτου Γερασίμου Σμυρνάκη στο μνημόσυνο του μακαριστού Πλάτωνος στις 14 Νοεμβρίου του 1921 στην Πάτμο:
«Φυλάξτε μια δάφνη για να στολίσετε τους τάφους των νέων ιερομαρτύρων και αγωνιστών της πατρίδος μας. Γίνετε θαρραλέοι αγωνιστές και σεις, όπως εκείνοι. Μη λησμονήσετε ποτέ το σκοινί του Πλάτωνος Αϊβαζίδη».
