Του Χρυσοστόμου Παπαδάκη – Αρχιμανδρίτου του Οικουμενικού Θρόνου
Έλεγε ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός: «Ένας άνθρωπος να με υβρίσει, να φονεύσει τον πατέρα μου, την μητέρα μου, τον αδελφόν μου και ύστερα το μάτι να μου βγάλει, έχω χρέος σαν χριστιανός να τον συγχωρήσω. Το να υβρίσει τον Χριστόν μου και την Παναγία μου, δεν θέλω να τον βλέπω».
Η βλάσφημη ανάρτηση του κ. Μόσιαλου, δεν έχει καμιά ομοιότητα με τις συνήθεις βλασφημίες που λένε οι κακοσυνηθισμένοι πάνω στα νεύρα τους.
Ήταν μια ανάρτηση απίστευτα χυδαία στο είδος της. Πάνω στο γνωστό εικονογραφικό θέμα να μπαίνει μάσκα στο πρόσωπο της Παναγίας και αναίσχυντα να τοποθετείται ελεεινός διάλογος άκρως προσβλητικός και για τα τρία πρόσωπα· για τον κυοφορούμενο σαρκωθέντα Λόγον δηλ. το Θεάνθρωπο, για την αειπάρθενο Θεοτόκο, και για τον άγιο Ιωσήφ τον Μνήστορα, τον προστάτη και των δύο. Ανάρτηση απίστευτα προκλητική ως στοχευμένη, αφού αναρτήθηκε παραμονή της εορτής των Χριστουγέννων που τα μεν παιδιά έψαλαν τά κάλαντα ”…Χριστού τη θεία γέννηση” και οι πιστοί ετοιμάζονταν για τη λειτουργία της ”άγιας νύχτας”.
Ανάρτηση δηλωτική, ότι πίσω από την ευφράδεια λόγου αυτού του επιστήμονα, κρύβεται ένας προβληματικός άνθρωπος με συσσωρευμένα απωθημένα για τα οποία κάποιοι φταίνε ή μόνο ο ίδιος. Που δεν έχει μέσα του ειρήνη, αλλά σκληρά ένστικτα. Ένας προβληματικός χαρακτήρας που θέλησε με μια του εμπαθή κίνηση να πληγώσει τέτοια μέρα, τόσα εκατομμύρια ανθρώπους της Πατρίδας του και της ανά τον κόσμο ομογένειας.
Είναι η κλασσική περίπτωση εγωισμού, ναρκισσισμού και μαζί θρασυδειλίας, όπως αυτό φάνηκε στις βραδυνές ειδήσεις του ΣΚΑΙ ανήμερα των Χριστουγέννων. Αντί συγγνώμης, εγκωμίαζε τον εαυτό του και το έργο του…..! Στό πρόσωπό του φαινόταν η ταραχή, όσο κι αν προσπαθούσε να την κρύψει τό τρωθέν του ‘’εγώ’’. Αλλά θα έχει πλέον στην ιστορία του δύο Συνοδικές ανακοινώσεις (της Εκκλησίας της Ελλάδος και της Εκκλησίας της Κρήτης), τίς Χριστουγεννιάτικες ομιλίες επιφανών Μητροπολιτών, δημοσιεύματα και σχόλια ανθρώπων κάτω από αυτά και το χειρότερο τα πικρά αισθήματα εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων τα οποία θα συνοδεύουν κάθε φορά το άκουσμα του ονόματός του ή την από τηλοψίας θέα του προσώπου του.
Ένας νοσηρός νους που χρησιμοποίησε την αναγνωρισιμότητά του, την οποία ετερόκλητες πολιτικές ηγεσίες -του τότε και του σήμερα- του χάρισαν. Δηλαδή τότε που τον είχαν κάνει υπουργό και τώρα εκπρόσωπο της Χώρας μας στους διεθνείς οργανισμούς για τον κορωνοιό.
Πού είναι τώρα τα αντανακλαστικά της Κυβέρνησης; Πρίν λίγες μέρες ο κ. Πρωθυπουργός πῆγε στήν Ιερά Σύνοδο. Εκεί ειπώθηκαν καί αναγνωρίστηκαν όσα έχει κάνει η Εκκλησία κατά τήν πανδημία! Καί το θέμα δεν είναι μια ασεβής επίθεση του κ. Μόσιαλου στην Ιεραρχία και στα πρόσωπα της Εκκλησίας την οποία θα μπορούσαμε να αντιπαρέλθουμε ανεξίκακα ή και δικαιολογημένα περιφρονητικά, αλλά μια χυδαία βλασφημία και μάλιστα τέτοια μέρα, κατά του Χριστού, της Παναγίας και του αγίου Ιωσήφ του Μνήστορος. Αυτά τα Πρόσωπα που η παγκόσμια χριστιανική κοινότητα θα τιμούσε εκείνη τη βραδυά, αυτός παγκόσμια, δηλαδή από διαδικτύου τα καθύβριζε χυδαία.
Μεγάλο ανέκδοτο θα ήταν, αν η Κυβέρνηση θα θεωρούσε αυτόν τον άνθρωπο αναντικατάστατο για τη συγκεκριμένη θέση. Αν τον θεωρεί τέτοιον, ας τον χαίρεται. Αλλά θα πρέπει να γνωρίζει ότι αυτά γίνονται στον καιρό τους επιστρεφόμενα βέλη, γιατί ο λαός αυτής της Πατρίδας μπορεί ενίοτε να χολώνεται δικαίως ή αδίκως για τον Κλήρο, αλλά τέτοιου είδους υβριστές του Χριστού και της Παναγιάς δεν τους ανέχεται. Και φυσικά πληρώνει την ώρα που γίνεται ‘’ταμείο’’.
Αλλά υπάρχει και η θεία Δικαιοσύνη, η οποία εξάπαντος θα λειτουργήσει θεοπρεπώς στο δράστη και στους προστάτες του.
Για εμάς ισχύει ο λόγος του αγίου Κοσμά του Αιτωλού που πρέταξα του κειμένου: «Το να υβρίσει τον Χριστόν μου και την Παναγία μου, δεν θέλω να τον βλέπω».
