Εκκλησιαστική Λογοκρισία: Έχει εκτροχιασθή πλήρως η εκκλησιαστική κατάστασις! Όχι μόνον λαμβάνονται αποφάσεις πού αποτελούν ανατροπήν τής Ι. Παραδόσεως, αλλά επιχειρείται καί η «πάταξις» κάθε εναντιουμένης φωνής.
Γράφει ο κ. Παναγιώτης Κατραμάδος, Θεολόγος
Αρχικώς οι 12 Ιεράρχαι πού αποτελούν τήν ΔΙΣ είχαν απαγορεύσει εις τούς υπολοίπους 70 Μητροπολίτας νά έχουν δημοσίως γνώμην καί άποψιν περί τής σφραγίσεως τών ιερών ναών (άλλοτε παύσις τής Θ. Λειτουργίας, άλλοτε απαγόρευσις μετοχής τών πιστών, άλλοτε κλείσιμον τών ναών κ.λπ.)! Προσφάτως ήρχισαν αι διώξεις κατά τού κλήρου, όχι μόνον απλών ιερέων αλλά Αρχιερέων! Τώρα έγινε γνωστόν ότι οι 12 Ιεράρχαι τής ΔΙΣ επετίμησαν δι εγγράφου δύο Αρχιερείς ετέρας Εκκλησίας: τόν Προκαθήμενον τής Εκκλησίας τής Κύπρου καθώς καί τόν Πανιερώτατον Μητροπολίτην Μόρφου! Ιδού τί αναφέρει «philenews.com» τής 9ης Ιουνίου 2021:
«Διά τής επιστολής της η Ιερά Σύνοδος τής Εκκλησίας τής Ελλάδας εκφράζει παράπονα ότι ο Μόρφου Νεόφυτος μέ τίς ομιλίες καί τά κηρύγματά του επηρεάζει τό χριστεπώνυμο πλήρωμα τής Ελλάδας όχι μόνο μέ τίς προφητείες του αλλά καί στό θέμα τού εμβολιασμού κατά τού κορωνοϊού. Ζήτησε δέ νά γίνουν συστάσεις στόν Μόρφου εκφράστηκε επίσης καί παράπονο σέ αναφορές τού Μακαριωτάτου κ. Χρυσοστόμου γιά τά μέτρα πού θά ελαμβάνονταν στίς εκκλησίες τήν περίοδο τού Πάσχα καί συγκεκριμένα μέ τήν αναφορά του ότι δέν συμφωνεί μέ τήν Εκκλησία τής Ελλάδας γιά τέλεση τής αναστάσιμης ακολουθίας στίς 9:00 μ.μ.».
Μέ ποίον δικαίωμα οι 12 χωρίς νά ερωτήσουν τούς υπολοίπους 70 αποστέλλουν επιστολήν πρός ετέραν Εκκλησίαν; Διατί δέν δίδουν τήν επιστολήν εις τήν δημοσιότητα; Πώς ισχυρίζονται ότι δύνανται νά κρίνουν τήν συμπεριφοράν άλλων Αρχιερέων, ενώ οι ίδιοι δέν δέχονται κριτικήν; Μέ ποίον τρόπον εφεύρον αυτάς τάς ανεδαφικάς κατηγορίας περί «εισπηδήσεως», ως αναφέρει περαιτέρω τό ρεπορτάζ τού τηλεοπτικού διαύλου ΡΙΚ; Πώς είναι δυνατόν νά επηρεάζη τό πλήρωμα τής Ελλάδος ο Μητροπολίτης Μόρφου καί όχι π.χ. ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών ή ο κάθε Μητροπολίτης πού εμφανίζεται εις τά ΜΜΕ πανελλαδικής εμβελείας; Πώς η ΔΙΣ άλλοτε ισχυρίζεται ότι ο εμβολιασμός δέν είναι εκκλησιαστικόν ζήτημα, αλλά τώρα κόπτεται μήπως τά κηρύγματά του επηρεάσουν τόν ρυθμόν τού εμβολιασμού; Διατί ούτε εις τό ανακοινωθέν τής ΔΙΣ ούτε εις αυτό τής Συνόδου τής Κύπρου αναφέρεται οτιδήποτε;
Τάς απαντήσεις δίνουν εμμέσως δύο γεγονότα. Πρώτον, ότι τήν επομένην τής γνωστοποιήσεως τής επιστολής ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών μετέβη εις τήν Μεγαλόνησον, διά νά εγκαινιάση ομού μετά τού Κύπρου τόν νέον Καθεδρικόν. Αφού οι δύο Προκαθήμενοι έχουν αγαστάς σχέσεις, συμπεραίνει κανείς εύλογα ότι στόχος τής επιστολής ήτο ο Μητρ. Μόρφου.
Δεύτερον, γνωστοί «Ηρακλείς» τού Φαναρίου π.χ. κ. Αν. Βαβούσκος, ο Σεβ. Κύριλλος (Κατερέλος), νύν τιτουλάριος τής ανυπάρκτου Μητροπόλεως Κρήνης καί πρώην Επίσκοπος τής ανυπάρκτου Επισκοπής Αβύδου κ.ά. δέν ησχολήθησαν μέ τήν παρούσαν υπόθεσιν, καίτοι μόλις πρό ολίγων ημερών ο πρώτος εδημοσίευσε μελέτην, διά νά επισημάνη «παρατυπίαν» τής ΔΙΣ σχετικώς μέ τήν υπόθεσιν τών Σεβ. Κυθήρων καί Αιτωλοακαρνανίας, διά νά καταθέση τήν επιθυμίαν του νά ορισθή άμεσα ανακριτής. Δέν ηνοχλήθησαν τώρα λόγω καμίας «παρατυπίας»; Αρκεί, προφανώς, ότι ετέθη εις τό στόχαστρον ο Μητρ. Μόρφου.
Έκαστος Επίσκοπος ελέγχει καί τήν Σύνοδον!
«Κατά τούς Ι. Κανόνας καί τήν Ορθόδοξον Εκκλησιολογίαν, ο Επίσκοπος έχει ευθύνας καί αρμοδιότητας ου μόνον διά τήν ήν ποιμαίνει Παροικίαν, αλλά καί διά τήν σύνολον τοπικήν Εκκλησίαν, εις ήν ανήκει, ακόμη δέ καί δι ολόκληρον τήν Ορθόδοξον Εκκλησίαν προκειμένου περί γενικών θεμάτων Ταύτα πάντα απορρέουσιν αμέσως εκ τού Επισκοπικού αξιώματος καί είνε συνυφασμένα μετ αυτού, προερχόμενα εκ «θείου δικαίου». Ακριβώς δι αυτό όχι η Σύνοδος τής Ιεραρχίας, αλλ ούτε η Οικουμενική Σύνοδος δέν δύναται νά καταργήση ή νά περιορίση τά δικαιώματα θά ηδύνατο νά είπη εις τόν Μητροπολίτην απαγορεύω τό κηρύσσειν;» (Άρθρα Μελέται Επιστολαί, τ. Γ, σ. 82-83).
Αυτά έγραφεν ο μακαριστός π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, ο άφθαστος γνώστης τής εκκλησιαστικής Παραδόσεως! Έχει, επομένως, ο κάθε Επίσκοπος ευθύνην έναντι ολοκλήρου τής Εκκλησίας καί δέν δύναται νά τού τό στερήση ουδείς! Μάρτυς αψευδής ο Ιερός Χρυσόστομος πού γράφει:
«ότι τόν Εκκλησίας προεστώτα ουκ εκείνης μόνης κήδεσθαι δεί τής παρά τού Πνεύματος εγχειρισθείσης αυτώ, αλλά καί πάσης τής κατά τήν οικουμένην κειμένης» (Λόγος εις «Ευστάθιον Αντιοχείας»).
Από αυτήν τήν «θείω δικαίω» εξουσίαν τής Αρχιερωσύνης του δύναται όχι μόνον νά εκφέρη άποψιν, αλλά ακόμη καί νά ελέγχη τούς Συνεπισκόπους του, ακόμα καί διά ελάσσονα ζητήματα, όπως π.χ. αναφαίνεται από τόν ΚΑ΄ Ι. Κανόνα τής Σαρδικής:
«εάν έκαστος ημών τών Επισκόπων θεασάμενος Επίσκοπον, επιζητοίη τήν αιτίαν τής παρόδου».
Έχει όμως δικαίωμα νά κρίνη καί ολόκληρον Σύνοδον! Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης, καίτοι απλούς μοναχός(!), όχι μόνον ήλεγξε δριμύτατα τήν ΣΥΝΟΔΟΝ τού 809 μ.Χ. τού Οικουμενικού Πατριάρχου Νικηφόρου, διά κανονικόν μάλιστα καί όχι δογματικόν ζήτημα, αλλά επιπλέον παρώτρυνε θερμώς τόν πάπαν Ρώμης Λέοντα (Επιστολαί ΛΓ΄ ΛΔ΄) νά συγκροτήση αντισύνοδον(!), ώστε:
«μητ αύ ορμητήριον ανομίας τήν ΜΟΙΧΟΣΥΝΟΔΟΝ ευρίσκοντες οι βουλόμενοι κατολισθαίνωσιν ευπετώς πρός τήν αμαρτίαν η λεγομένη παρ αυτοίς υπό τού Σατανά ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, προσαγορευθήσεται Αντίχριστη προδρομία».
Οφείλουν νά αντιληφθούν οι Συνοδικοί Ιεράρχαι ότι αι αποφάσεις των δέν υπερισχύουν, επειδή συνεκεντρώθησαν πολλοί, επομένως προσθέτομεν τήν Αρχιερωσύνην καθενός καί καταλήγομεν εις δύναμιν 12 «Αρχιερωσυνών»! Μία είναι η Αρχιερωσύνη αυτή τού Κυρίου! Όποιος μετέχει εις αυτήν αληθεύει καί όχι τό πλήθος! Κάθε Επίσκοπος δύναται καί οφείλει νά κρίνη τούς πάντας καί τάς Συνόδους ακόμη, επειδή ο ίδιος φέρων τήν Αρχιερωσύνην πού φέρουν όλοι οι Συνεπίσκοποί του υπόκειται εις όσα γράφει τό Ι. Ευαγγέλιον καί απεφάσισαν αι Οικουμενικαί Σύνοδοι καί όχι εις όσα αποφασίζει μέ επίνευσιν τού Καίσαρος μία ολιγομελής ΔΙΣ! Η Συνοδική Επιστολή τού Οικουμενικού Πατριαρχείου τό 1895 είναι εναργής ως πρός αυτό:
«πάς Επίσκοπός εστι κεφαλή καί πρόεδρος τής εαυτού κατά μέρος Εκκλησίας, υποκείμενος μόνον ταίς συνοδικαίς τής καθόλου Εκκλησίας διατάξεσί τε καί αποφάσεσιν ως μόναις αλανθάστοις».
Τούς ενοχλούν, όπως τόν Σουλτάνον, τά Ψαρά
Οι Μητροπολίται πού τό προηγούμενον διάστημα έκριναν αποφάσεις τών 12 μελών τής ΔΙΣ όχι μόνον είχον τό δικαίωμα αλλά καί τήν υποχρέωσιν νά τό πράξουν. Διατί τότε αντέδρασεν η ΔΙΣ; Διατί διά κληρικούς ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ παντός βαθμού απόλυτος αδράνεια, αλλά διώκουν όσους εκφράζουν τήν γνώμην των; Ήτο ζήτημα τιμής, διότι εθίγη; Είδε κανείς τόν Αρχιεπίσκοπον Αθηνών κ. Ιερώνυμον νά θίγεται τόσον, ώστε νά μή μεταβή εις τήν Κύπρον;
Οφείλει κανείς νά ατενίζη πρός τό μέλλον, έχων γνώσιν τού παρελθόντος, διά νά λάβη απάντησιν. Ουδέποτε εις τά κέντρα εξουσίας δέν ήρεσεν η κριτική, διά τούτο προσφάτως Ιεράρχαι πού είχον ανάστημα εστέλλοντο εις «εξορίαν» (Αυγουστίνος Καντιώτης εις Φλώρινα, ο Αττικής Νικόδημος εξεθρονίσθη, ο Ν. Ιερσέης μετετέθη, ο Χαλκηδόνος έκπτωτος κ.λπ.). Ωστόσον, η διαφορά μέ τό πρόσφατον παρελθόν είναι ότι τά τελευταία έτη παρατηρείται η απόπειρα ΘΕΣΜΙΚΗΣ κατοχυρώσεως τής απαγορεύσεως τού λόγου: Εις τό Κολυμβάριον απεφάνθησαν κατά τών πάσης φύσεως «φονταμενταλιστών», επειδή αντέδρον, η διοριζομένη Σύνοδος τού Φαναρίου επέβαλεν επιτίμια εις τόν Επίσκοπον Ειρηνουπόλεως καί εις τόν πρ. Αρχιγραμματέα τής Ι. Κοινότητος, επειδή επέκριναν τόν Αρχιεπίσκοπον Αυστραλίας, η ΔΙΣ απηγόρευσεν εις τούς Επισκόπους νά κάνουν δημοσίας δηλώσεις καί «κυνηγά» μέχρι καί τόν Παν. Μόρφου κ.ά.
Τί νά συμπεράνη κανείς εξ όλων αυτών; Επιδιώκεται νά τεθή «Συνοδικόν Φίμωτρον», ώστε νά είναι αδιαμφισβήτητον, αφού προέρχεται από Σύνοδον! Εις τάς προηγουμένας δεκαετίας, επειδή η κατάστασις τού Οικουμενισμού, δηλ. τής δικτατορικής πορείας ενώσεως, ήτο εις τάς αρχάς της, ανέσυρον κάθε είδους ψευδοεπιχείρημα, διά νά καλύψουν τά επερχόμενα (π.χ. δίδομεν ορθόδοξον μαρτυρίαν εις τούς παπικούς κ.ά.). Πλέον εσώθησαν τά επιχειρήματα διότι η κατάστασις έχει φθάσει εις τό απροχώρητον. Μή έχοντες άλλα επίπλαστα επιχειρήματα, διά νά καλύψουν τήν αυθαιρεσίαν, πού «ζή καί βασιλεύει», μετέρχονται πλέον άλλα μέσα: εκφοβισμός διά καθαίρεσιν, απειλή εκθρονίσεως, δηλ. ΒΙΑ!
Δέν είναι η πρώτη φορά πού συμβαίνει εις τά 2.000 έτη εκκλησιαστικής ιστορίας. Άν εξετάση κανείς πότε συνέβαινον τοιαύτα, θά διαπιστώση ότι αι καταστάσεις ελάμβανον αυτήν τήν τροπήν οσάκις προητοιμάζετο μία απόπειρα βιαίας ενώσεως τών Ορθοδόξων μέ τούς αιρετικούς. Τά παλαιά «κόλπα» τού διαβόλου παραμένουν ίδια καί ευτυχώς έτσι πλέον τά αναγνωρίζομεν. Επιθυμούν, λοιπόν, τήν σιωπήν κάθε εναντιουμένου, διότι ευρισκόμεθα εις τά πρόθυρα μιάς παγκοσμίου πολιτικής δικτατορίας καί θρησκευτικής ενώσεως Όμως «Ο λόγος τού Θεού ου δέδεται» καί μάλιστα εις τήν σημερινήν εποχήν, όπου ακόμη είναι κατοχυρωμένη η ελευθερία τού λόγου.
Ορθόδοξος Τύπος
