“O Λαός αυτός πονά και αγωνίζεται, την τοπική μας Εκκλησία έχοντας συνοδίτη και συμπαραστάτη του” ανέφερε μεταξύ άλλων στην προσφώνησή του κατά την επίσημη τελετή υποδοχής του Αρχιεπισκόπου στη Σύρο ο Μητροπολίτης Δωρόθεος. Ο κ. Δωρόθεος έπλεξε το εγκώμιο του κ. Ιερώνυμου χαρακτηρίζοντάς τον μεταξύ άλλων “ακτίνα ηλίου εωθινή και πυξίδα, μέσα στη θύελλα”.
Ολόκληρη η προσφώνηση έχει ως εξής:
«Έτει τρίτω και δεκάτω και δισχιλιοστώ,
Ινδικτιώνος 6ης
τη ε΄ Δεκεμβρίου μηνός
νήσου Σύρου Κλήρος και Λαός
Ιερώνυμον Β΄
της καθ’ Ελλάδα παροικούσης Εκκλησίας
οιακοστρόφον ικανόν
υπεδέξαντ’ ομοθυμαδόν.»
«Ως ωραίοι οι πόδες των ευαγγελιζομένων ειρήνην,
των ευαγγελιζομένων τα αγαθά» (Ρωμ. ι΄15).
Μακαριώτατε Πάτερ και Δέσποτα,
Το τοπικόν Συναξάριον εμπλουτίζεται σήμερον, των Συρίων τα πλήθη ευφραίνονται, και μετ’ αυτών η φύσις αγάλλεται, και αντί χειμώνος εις άνοιξιν μεταβάλλεται, κατά την ιστορικήν ταύτην ημέραν, κατά την οποίαν διά πρώτην, από του συνοικισμού της Ερμουπόλεως φοράν, ο Προκαθήμενος της καθ’ Ελλάδα παροικούσης Αποστολικής και Αυτοκεφάλου Εκκλησίας, με την παρουσία Του τιμά την πάνδημον εορτήν του Αγίου Νικολάου, του Επισκόπου των Μυρέων και Εφόρου των Συρίων, του προστάτου των πτωχών, των Ναυτικών τον ακοίμητον φρουρόν, και των δογμάτων της Εκκλησίας θεματοφύλακα στερρόν, προς τιμήν του οποίου οι πρόγονοί μας «παμμέγιστον και θειότατον, θρόνον της δόξης του Θεού, χερουβικόν όχημα και στερέωμα δεύτερον, θέαμα και έργον άξιον, ωραίον και ωραίων ωραιότερον», Ναόν ανήγειραν, θεμελιωθέντα την 28ην Φεβρουαρίου 1848 υπό του αοιδίμου προκατόχου ημών Δανιήλ Κοντούδη, του Χίου και εγκαινιασθέντα την 13ην Σεπτεμβρίου 1870 υπό των τιμίων χειρών του επιφανούς προκατόχου ημών Αλεξάνδρου Λυκούργου, του Σαμίου, ένθα ο μακαριστός και άμεσος Προκάτοχός Σας, Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, απότμημα εκ των ιερών και μυροβλήτων λειψάνων του τον Μάιο του 2006 εναπέθεσεν.
Εν αισθήμασιν αγάπης απεριορίστου, συγκινήσεως και χαράς ανεκλαλήτου, η οποία «εστί καταθυμίων πλήρωσις, και ηδέων απόλαυσις, και ανιαρών λήθη», ομοθυμαδόν Σας υποδεχόμεθα σήμερα, Μακαριώτατε Αρχιεπίσκοπε Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμε, μετά της τιμίας Συνοδείας Σας, τους Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτες Κορίνθου κ. Διονύσιο, Θηβών κ. Γεώργιο, τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Διαυλείας κ. Γαβριήλ, και τους εξ Αθηνών ελθόντας, Κλήρος και Λαός, οι εργαζόμενοι των Ναυπηγείων του Νεωρίου, που διέκοψαν την εργασία τους, οι μαθήτριες και οι μαθητές των Σχολείων και οι Σπουδαστές της Ακαδημίας Εμπορικού Ναυτικού, που διέκοψαν τα μαθήματά τους, οι εκπρόσωποι των τοπικών Συλλόγων και φορέων, τα μέλη του Σώματος Ελλήνων Προσκόπων και του ιστορικού Λυκείου Ελληνίδων Σύρου και η Φιλαρμονική του Δήμου, με επικεφαλής τους τα πρώτα φέροντες στην Περιφέρεια και τον Δήμο, και τους του ενδόξου Στρατού και των Σωμάτων Ασφαλείας Εκπροσώπους, στην περιώνυμη, ναυσικλυτή και ναυκρατούσα Ερμούπολη, την οποίαν «η Ελληνική Επανάστασις, ως άλλη Λητώ περιπλανωμένη και ωδίνουσα εγέννησε φιλοξενηθείσα εν Σύρω», την πόλιν, οι οικιστές της οποίας εζύμωσαν τον πόνο και το δάκρυ της προσφυγιάς με τον ιδρώτα της αγωνιστικότητος και της δημιουργίας και «μεταλλείον χρυσού», «κοσμηματοθήκη του Αιγαίου πελάγους» και «τροφόν της Ελλάδος» κατέστησαν.
Σας καλωσορίζομε, Μακαριώτατε, στον ιστορικό αυτό Μητροπολιτικό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Ναό, τον οποίον ο πρόσφυγας εκ περάτων της Ελληνίδος γης λαός, φέρων επί του σώματός του τα στίγματα του πολέμου και τους μώλωπας του ξερριζωμού και της καταστροφής, επί δε των χειρών του τα ιερά και τα όσια του Γένους και της Θρησκείας του, πριν ακόμη ριζώσει στο φιλόξενο της Σύρου τόπο, το 1824, για τη σωτηρία του έθνους ευχαριστήριον ανήγειρε, στα προσκτίσματα του οποίου το πρώτο, υποτυπώδες έστω, Νοσοκομείο της αγωνιζομένης για ελευθερία και αξιοπρέπεια Ελλάδος ιδρύθηκε και πληγωμένους αγωνιστές περιέθαλψε, στο σκήνωμα του Διδασκάλου του Γένους Αρχιμ. Ανθίμου Γαζή τους θόλους του, ως τελευταίαν επί γης κατοικία προσέφερε, και στο περίτεχνο βοτσαλωτό προαύλιο του οποίου το 1826, η συνέλευση των κατοίκων της νεοφύτου πόλεως, με εισήγηση του Χίου την καταγωγή Λουκά Ράλλη, «Ερμούπολιν» αυτήν ωνόμασε.
Σας υποδεχόμεθα στην Καθέδρα της τοπικής μας Εκκλησίας, μιάς Δωδεκανήσου Εκκλησίας, με δύο ιεράς νήσους εκ των δώδεκα, με 128 Ενοριακές Κοινότητες, 117 Εφημερίους, δέκα περίπυστες Ιερές Μονές και Ιερά Προσκυνήματα, κορωνίδα των οποίων το Πανορθόδοξο Ιερό Προσκύνημα και Ίδρυμα Ευαγγελιστρίας Τήνου, ο ευγενής και πολιτισμένος Λαός της οποίας, πιστός τηρητής των παραδόσεων της Αγιωτάτης μας Εκκλησίας, προσβλέπει στο Σεπτό Σας Πρόσωπο με εμπιστοσύνη, παρακολουθώντας το αθόρυβο μεν και διακριτικό, αλλά πάντοτε αποτελεσματικό έργο που επιτελείτε, στον τομέα της φιλανθρωπίας και της κοινωνικής ευποΐας, αναγνωρίζοντας και εκτιμώντας τον αγώνα Σας για την προάσπιση των καλώς νοουμένων συμφερόντων της Εκκλησίας, με πνεύμα αγάπης, ειρήνης και προς πάντας καταλλαγής.
Γι’ αυτό και ως δρόσος Αερμών η ευλογημένη παρουσία Σας, Μακαριώτατε, ανακουφίζει τις ψυχές μας από τον αυχμό της πικρής καθημερινότητος και ως ακτίνα ηλίου εωθινή και ως πυξίδα, μέσα στη θύελλα τη σκοτεινή, στης ελπίδας και της υπομονής το δρόμο μας οδηγεί.
Σε ένα δρόμο μαρτυρίας προς τον κόσμο αγαπητικής, τον οποίο και μετά των συνοίκων στη Σύρο και την ιερά νήσο Τήνο Ρωμαιοκαθολικών αδελφών πορευόμεθα, μηδέν εκ της πατρώας πίστεως αποκλίνοντες, εργαζόμενοι και κοπιώντες διά την εν ειρήνη και ομονοία συνεργασία των Χριστιανών μας.
Μακαριώτατε,
η ευλογητή έλευσή Σας στη Σύρο, η οποία ανακαλεί αυτή την ώρα έτι εναργέστερα στη μνήμη μας την πρώτη φορά, που οι οφθαλμοί μας υπερήσθησαν ιδόντες το Σεπτό Σας πρόσωπο, προ τεσσαρακονταετίας, όταν στην Εκκλησιαστική Κατασκήνωση του Παρνασσού, ως Υποψήφιος φοιτητής Θεολογίας, Πρωτοσύγκελλο της Ιεράς Μητροπόλεως Θηβών Σας εσυναντήσαμε, συμπίπτει με τον εορτασμό της 180ης επετείου από την ίδρυση του ιστορικού της Γυμνασίου, του πρώτου Γυμνασίου της νεωτέρας Ελλάδος, του εκπαιδευτικού ιδρύματος, που πρώτο ονομάσθηκε Γυμνάσιο, το οποίο οργάνωσε και διηύθυνε ένας άλλος Διδάσκαλος του Γένους μας, ο πολύς Αρχιμανδρίτης Νεόφυτος Βάμβας, για την προσωπικότητα και το έργο του οποίου αύριο το απόγευμα στον περικαλλή του Αγίου Νικολάου Ναό θα ομιλήσετε.
Η επέτειος αυτή επαναφέρει στη μνήμη μας το ένδοξο παρελθόν της Ερμουπόλεως και την καθόλου ιστορική της διαδρομή, με περιόδους ακμής και εποχές ανέχειας και παρακμής, από τις οποίες, όμως, σαν φοίνικας αναγεννάτο και διέφευγε, χάρη στην ακάματη εργατικότητα, τη σταθερή αποφασιστικότητα και την αδάμαστη αγωνιστικότητα του πολιτισμένου και αρχοντικού λαού της.
Καί σήμερα, Μακαριώτατε, ο Λαός αυτός πονά και αγωνίζεται, την τοπική μας Εκκλησία έχοντας, και αναγνωρίζοντας στο πρόσωπό Της, το συνοδίτη και συμπαραστάτη του, για να σταθεί όρθιος στη λαίλαπα των καιρών και διατηρήσει ζωντανό τον πνεύμονα της οικονομικής του δραστηριότητος και ζωής, το ονομαστό Ναυπηγείο «ΝΕΩΡΙΟΝ ΣΥΡΟΥ», η Διοίκηση και οι εργαζόμενοι του οποίου, καθώς τώρα Σας περιστοιχίζουν, αρύονται δύναμη και θάρρος από τις θεοφιλείς ευχές και ευλογίες Σας.
Αυτόν τον πληγωμένο σήμερα και ευγενικό Λαό, Σας παρακαλώ, Μακαριώτατε, να ευλογήσετε, τα νέα παιδιά, που αγωνιούν για το μέλλον τους, τον Ιερό μας Κλήρο, που ευόρκως και ευσυνειδήτως επιτελεί το έργο του, σύνολη την τοπική μας Εκκλησία, όλους μας, οι οποίοι μυριόστομη προς τον Κύριο αναπέμπουμε αυτήν την ώρα ευχή, υπό τη Σκέπη και την Προστασία Του, σώο και υγιή να Σας τηρεί, απείραστον κακών και άτρωτον πραγμάτων λυπηρών, υψιπετή του Πνεύματος και της Αληθείας Του αετόν, εις μακρότητα ημερών!
Αργότερα περισσότερο ρεπορτάζ και φωτογραφίες από την επίσηημ υποδοχή του Αρχιεπισκόπου
