“Nα συμπαρασταθούμε θεάρεστα η ηθικά και πνευματικά, αλλά και υλικά, όσον ημπορούμε, εις τους προσερχομένους και διερχομένους από την χώρα μας εμπερίστατους μετανάστες και πρόσφυγες μη λησμονούντες ότι ο μέγας μετανάστης και πρόσφυγας ήταν ο Θείος Λυτρωτής μας εις την βρεφικήν Του ηλικία” αναφέρει μεταξύ άλλων ο Μητρ. Κυθήρων Σεραφείμ στο Χριστουγεννιάτικο μήνυμά του. Αναλυτικά:
ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
(υπ’ αριθ. 138/2015)
Προς
Τον Ιερόν Κλήρον και
τον Χριστώνυμον Λαόν
της καθ΄ημάς Ιεράς Μητροπόλεως
Κυθήρων και Αντικυθήρων
«Μυστήριον ξένον και παράδοξον βλέπω˙ ποιμένες μου περιηχούσι τα ώτα…, Άγγελοι αδουσιν , Αρχάγγελοι μέλπουσιν, υμνεί τα Χερουβείμ, δοξολογεί τα Σεραφείμ, πάντες εορτάζουσι, Θεόν επί γης ορώντες και άνθρωπον εν ουρανοίς…»
(Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)
Αγαπητοί μου Αδελφοί και Συλλειτουργοί,
Αδελφοί μου Χριστιανοί, Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,
Ολόκληρος ο Χριστιανικός κόσμος, η γη και ο Ουρανός, Άγγελοι και άνθρωποι, κατά την άγια αυτή νύκτα των Χριστουγέννων, όλοι εμείς οι οποίοι συγκροτούμε τον φιλόχριστο λαό του Θεού, θαυμάζουμε και μένουμε έκθαμβοι και εκστατικοί ενώπιον του «ξένου και παράδοξου Μυστηρίου» της Θείας Ενανθρωπήσεως, της κατά σάρκα Γεννήσεως του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.
«Μυστήριο ξένο και παράδοξο βλέπω, μας είπε μόλις προηγουμένως ο ιερός Χρυσόστομος. Οι βοσκοί,συνεχίζει, παραγεμίζουν τα αυτιά μου, συρίζοντες όχι ένα άσκοπο μέλος, αλλά ψάλλοντας ουράνιο ύμνο. Άγγελοι αδουν τον αγγελικόν ύμνον˙ «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία». Αρχάγγελοι μελωδούν, υμνούν τα Χερουβείμ, δοξολογούν τα Σεραφείμ. Όλοι εορτάζουν βλέποντες Θεόν επί της γης και άνθρωπον εις τους ουρανούς.
Τον Θεόν να κατέρχεται εις την γην δι΄άκραν οικονομίαν και διά την σωτηρίαν της ανθρωπότητος και τον άνθρωπο, την ανθρώπινη φύσι, να ανυψώνεται από την γην εις τον ουρανόν δι΄άφατον φιλανθρωπίαν. Σήμερον η Βηθλεέμ εμιμήθη τον ουρανό, αφού εδέχθη αντί μεν αστέρων Αγγέλους υμνούντας, αντί δε ηλίου τον Ήλιον της δικαιοσύνης, τον οποίον εφιλοξένησε κατά τρόπον απερίγραπτον. Καί μη ζητείς εξήγησιν,σημειώνει ο ιερός αυτός Πατήρ. Διότι όπου θέλει ο Θεός, νικάται η τάξις της φύσεως».
Καί εις άλλο σημείον της περιφήμου αυτής ομιλίας του εις το Γενέλιον του Κυρίου μας διερωτάται: «Τι να ειπώ ή τι να ομολογήσω; Βλέπω την τεκούσαν Παρθένον Μαρίαν, βλέπω τον τεχθέντα Σωτήρα Χριστόν, το Θείον Βρέφος, αλλά δεν ημπορώ να κατανοήσω με τον νούν μου τον τρόπον της Γεννήσεως. Γιατί νικάται η τάξις της φύσεως, νικάται και ο όρος της τάξεως, όπου βούλεται ο Θεός. Διότι το γεγονός αυτό είναι υπέρ την φύσιν, υπερφυσικό. Γιατί εδώ αδράνησε η φύσις και ενήργησε το βούλημα, η θεία βουλή του Δεσπότου. Ω χάριτος αφράστου και ανεκδιηγήτου ! ο προ αιώνων Μονογενής Υιός και Λόγος του Θεού, ο άπιαστος και απλούς και ασώματος έλαβε το φθαρτό και ορατό ανθρώπινο σώμα. Διατί; Διά να διδάξη βλεπόμενος και αφού διδάξη να χειραγωγήση εις το μη βλεπόμενον, εις το Θείον και άρρητον κάλλος και εις την άκτιστον χάριν και την θείαν δόξαν του Τρισαγίου Τριαδικού Θεού».
«Όπως ο τεχνίτης, παρατηρεί εις την συνέχειαν ο Χρυσορρήμων Πατήρ, όταν εύρη ύλη χρησιμώτατη κατασκευάζει ένα κάλλιστο σκεύος, έτσι και ο Χριστός, αφού εύρε άγιο και το σώμα και την ψυχήν της Παρθένου Μαρίας, κατεκόσμησε διά τον εαυτόν Του έμψυχο ναό, με τον τρόπο που ηθέλησε πλάσας τον άνθρωπον, την ανθρώπινη φύσι, μέσα εις την γαστέρα της Παρθένου και αφού την εφόρεσε εγεννήθη σήμερον, χωρίς να εντραπή και να αποστραφή την ασχήμια που είχε λόγω της αμαρτίας η φύσις του ανθρώπου. Ούτε και εθεώρησε ύβριν ή ατιμίαν το να φορέση την ανθρώπινη σάρκα που είναι πλαστούργημά Του. Καί το ανθρώπινο πλάσμα δε εκαρπούτο πολύ μεγάλη δόξα, καθώς έγινε ένδυμα του Τεχνίτου και Πλαστουργού Θεού».
Καί σε άλλο σημείο προσθέτει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος : «Τι να ειπώ ή τι να ομολογήσω; Βλέπω ξυλουργόν, τον δίκαιον Ιωσήφ, και φάτνην των ζώων και Θείο Βρέφος και σπάργανα. Λοχεία Παρθένου χωρίς να υπάρχουν τα αναγκαία διά την γέννησιν ενός παιδιού. Όλα αυτά ωσάν επακόλουθα της φτώχειας, όλα γεμάτα πενία. Είδες πλούτο μέσα σε μεγάλη πενία και ανέχεια! Πως ενώ ήτο πλούσιος, επτώχευσε χάριν ημών; πως ούτε κλίνη, ούτε στρώμα είχε, αλλά τοποθετήθηκε σε μια ξερή φάτνη; Ω φτώχεια, η οποία είναι πηγή πλούτου! Ω πλούτε πνευματικέ αμέτρητε, που φέρνεις το πρόσχημα της πενίας!»
Αγαπητοί μου Αδελφοί,
Ο Θείος Χρυσόστομος μας εμύησε κατά το δυνατόν εις το μέγα και παράδοξον Μυστήριον της Θείας ενανθρωπήσεως. Εις την πτωχείαν του πλουσίου εν ελέει και δι΄ημάς τους ανθρώπους και διά την ημετέραν σωτηρίαν πτωχεύσαντος Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.
Η πτωχεία, η άκρα ταπείνωσις και η κένωσις Εκείνου είθε να μας διδάξη συνετίση και φωτίση, άπαντας, Κληρικούς, Μοναχούς και λαικούς, μέσα εις τον κυκεώνα της ηθικοπνευματικής, αλλά και μεγάλης οικονομικής κρίσεως, εις το να γνωρίσωμε και να επιτελέσωμε το «αγαθόν και ευάρεστον και τέλειον θέλημα» του Κυρίου μας. Να ταπεινωθούμε αληθινά, να πτωχεύσουμε ως προς την κακία, την ευτέλεια και την αμαρτία∙ «ίνα τη Εκείνου πτωχεία πλουτήσωμεν». Να αξιωθούμε της Θείας χάριτος και ευλογίας του σαρκί νηπιάσαντος Κυρίου και Θεού ημών «νηπιάζοντες τη κακία, ταίς δε φρεσί τέλειοι γινόμενοι».
Με αυτόν τον τρόπο και με αυτήν την θεοφιλή στάσιν μας ενώπιον του Θείου Βρέφους να δυνηθούμε να αγαπήσωμε τον πλησίον μας ως εαυτόν και να συμπαρασταθούμε θεάρεστα η ηθικά και πνευματικά, αλλά και υλικά, όσον ημπορούμε, εις τους προσερχομένους και διερχομένους από την χώρα μας εμπερίστατους μετανάστες και πρόσφυγες μη λησμονούντες ότι ο μέγας μετανάστης και πρόσφυγας ήταν ο Θείος Λυτρωτής μας εις την βρεφικήν Του ηλικία, όταν διά τον φόβον και την απειλήν του φοβερού Ηρώδη μετανάστευσε εις την Αίγυπτο .
Όθεν, αδελφοί μου, ευχόμενος από καρδίας ειρηνικά, ευλογημένα, χαριτοφόρα και δωροφόρα κατά Θεόν Χριστούγεννα εις όλους σας και εις τους απανταχού της γης διαβιούντας και εργαζομένους ομογενείς αδελφούς μας, και ιδιαίτερα εις τους εγγύς και μακράν ναυτιλλομένους αγαπητούς μας ναυτικούς, διατελώ,
Μετά πατρικών εορτίων ευχών
Ο Μητροπολίτης
†Ο Κυθήρων Σεραφείμ
