π. Παντελεήμων Kρούσκος
Βρε άφρον νεοέλληνα! Τί δουλειά έχεις εσύ με αυτά τα καταθλιπτικά τέρατα πού λέγονται Ευρωπαίοι και δεν έχουν ούτε θεό, ούτε τσίπα, ούτε φιλοσοφία ζωής; Τί καλό είδες από την Ευρώπη;Είναι τόσο σημαντικό να μπορείς να πηγαίνεις στο Παρίσι και το Λονδίνο με ταυτότητα αντί για διαβατήριο;
Σου προσδίδει τέτοια αξία και πόντους πολιτισμού αυτή η πράξη; Η Ευρώπη νεοέλληνα σε γέμισε με ξίγκια και καρκινώματα κακίας. Αφού κυρίεψαν την σάρκα σου, έκαναν κατοχή και στην καρδιά σου. Γέμισε η ψυχή σου με κυνισμό, με αθεΐα, με απελπισία και στον αμερικάνικο καταναλωτισμό πόρνεψε η σάρκα σου. Φοβάσαι, λέει την πείνα και την στέρηση. Μα τα παιδιά σου και τα εγγόνια σου από τώρα έχουν πουληθεί στους δουλέμπορους τους φράγκους και το σπέρμα σου είναι υποθηκευμένο στους αφεντάδες της γής.
Δεν έμαθες, δεν διδάχτηκες πώς ο έλληνας όταν θράφηκε στην φιλοκαλική ευτέλεια και στην αμαλάκιστη φιλοσοφία, τότε μεγαλούργησε. Όταν στερήθηκε τότε θεολόγησε και μίλησε με το Πνεύμα ενώπιος ενωπίω. Ο έλληνας όταν πείνασε και πέταξε τα δεσμά της τεχνητής συβαρίτικης ευδαιμονίας από πάνω του , τότε μίλησε με την Αλήθεια, έγινε Αλήθεια, πέταξε φτερά, εξέπεμψε φως. Κακομοίρη νεοέλληνα πού βαυκαλίζεσαι για αρχαίους προγόνους και ιστορία κομμένη και ραμμένη στα γερμανικά σχολεία των αρείων. Κακομοίρη νεοέλληνα πού κάνεις τον σταυρό σου ορθόδοξα και είσαι παραδομένος στην προτεσταντική ηθική. Ποιοί είναι οι θεοί σου;
Τα είδωλα των φράγκων, Ποιά είναι η ζωή σου; Ο τρόπος των αγροίκων. Ποιό είναι το μέλλον σου; Τα δεσμά στους καννίβαλους του πολιτισμού. Η Ελλάδα στάθηκε ανά τους αιώνες καράβι μοναχικό. Πάλεψε με τα κύματα και με τους σκοπέλους και τέλος συμφιλιώθηκε τόσο πολύ με το πάλεμα και τον θάνατο, πού τους έκανε υποτακτικούς της να γράφουν ιστορία και φιλοσοφία για λογαριασμό της και να μιλάνε με το θείο κατάματα. Πετάξτε την φράγκικη βελάδα από πάνω σας γιατί θανατώνεστε. Το να είσαι έλληνας είναι ευθύνη. Κατάρα σε αυτούς πού θάβουν με ντροπή την ελληνικότητα τους, κάτω από την τιάρα της ύβρης και την ψευδοπορφύρα της φραγκιάς. Αυτοί είναι ήδη πεθαμένοι. Θεοσχωρέστους. Όμως όσοι απομείναμε όρθιοι θα χορεύουμε με την λύρα του Ομήρου και σχολείο μας θα είναι τα κοντάκια του Ρωμανού. Και όποιος επιζήσει χαλάλι του. Ο καθένας ας διαλέξει ζωή ή θάνατο.
