Του Μητροπολίτη Ζιμπάμπουε Σεραφείμ Κυκκώτη
Σε μια κρίσιμη πορεία του Έθνους που όλοι γνωρίζουν και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό ότι η πολιτική σταθερότητα είναι μονόδρομος για να μη γίνουν τα πράγματα χειρότερα για την Χώρα μας, η εκλογή Προέδρου αποτελεί αυτονόητη επιλογή.
Ταυτόχρονα όμως, χωρίς να αμφισβητούμε την πρόταση του Πρωθυπουργού μας κ. Σαμαρά για το πρόσωπο του κ. Δήμα, ως ενός καταξιωμένου ανθρώπου που αξίζει καθ’ όλα για το ανώτατο αξίωμα της Ελληνικής Πολιτείας, πρέπει να γίνουν κάποιοι πολιτικοί συμβιβασμοί έτσι ώστε όχι μόνο η Βουλή των Ελλήνων να εκλέξει Πρόεδρο, αλλά να τον εκλέξει και με μεγάλη μάλιστα πλειοψηφία για να αισθάνεται κι ο ίδιος ότι είναι Πρόεδρος όλων των Ελλήνων.
Κατά συνέπεια η ταπεινή μου πρόταση ως Απόδημος είναι να εισάγουμε στη σκέψη μας για προβληματισμό υποψήφια πρόσωπα για τον Ανώτατο θεσμό του Προέδρου της Χώρας, που θα μπορούσαν να στηριχθούν από τις πολιτικές δυνάμεις, που στις πρώτες δύο ψηφοφορίες, αν και παρούσες, μας έδωσαν την εντύπωση ότι είναι έτοιμες να αφήσουν τα πράγματα να πάνε κατά διαβόλου για όλους μας.
Υπάρχει η άποψή ότι αυτοί που θέλουν καθαρές λύσεις με άμεσες εκλογές ρισκάρουν το μέλλον της χώρας γιατί πιστεύουν ότι είναι μια μοναδική ευκαιρία για αυτούς να ανέβουν στην εξουσία. Οι ίδιοι πιστεύον ότι έτσι θα σώσουν την Χώρα.
Υπάρχει η άποψη ότι αυτοί που επιμένουν στο ένα πρόσωπο για την εκλογή Προέδρου θέλουν να οδηγήσουν τα πράγματα σε άμεσες εκλογές, αλλά να τις κερδίσουν, λόγω του μεγάλου πανικού που θα δημιουργήσει η οικονομική κρίση στην Χώρα στις λίγες ημέρες που θα μεσολαβήσουν μέχρι να γίνουν οι εκλογές. Οι ίδιοι πιστεύουν ότι μόνο η πρόταση αυτή είναι η ιδανική επιλογή για το καλό του Λαού μας.
Το ερώτημα που προβάλλει μπροστά μας είναι πολύ απλό. Οι πολιτικές επιλογές που έχουμε μέχρι τώρα μπροστά μας για την εκλογή Προέδρου, είναι να γίνει το καλύτερο για το μέλλον της Χώρας μας ή ακόμη ένα κομματικό παιχνίδι ποιος θα πάρει την εξουσία; Προσωπικά θέλω να πιστεύω ότι ισχύει το πρώτον, όλοι μας αγαπούμε την Χώρα μας και μάλιστα πρώτοι οι Πολιτικοί μας
Αρχηγοί ή τουλάχιστον όχι ολιγώτερον από τον καθένα μας, γι’ αυτό άλλωστε εκλέγησαν και Πολιτικοί Αρχηγοί.
Για χρόνια τώρα από τον καιρό της πτώσης της Κωνσταντινούπολης, μεταγενέστερα με τη δολοφονία του Καποδίστρια, και στον προηγούμενο αιώνα με τις εθνικές περιπέτειες ντροπής και εξευτελισμού, της Μικρασιατικής καταστροφής και της βάρβαρης τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, το ανεκπλείρωτον όνειρον των Αποδήμων μας, αλλά και του Λαού μας στην Ελλάδα και στην Κύπρο είναι η Πολιτική Ενότητα όλων των Πολιτικών Δυνάμεων στις κρίσιμές στιγμές της πορείας του Έθνους.Τα πικρά λόγια του Εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολομού «κι αν μισούνται ανάμεσα τους δεν τους πρέπει λευτεριά» ισχύουν και σήμερα. Το όνειρο μας για την Πατρίδα είναι οι Πολιτικές Δυνάμεις της Χώρας σε κρίσιμες στιγμές να ξεπερνούν τις κομματικές τους αντιπαραθέσεις και να βρίσκονται μαζί ενωμένες στην πρώτη γραμμή για εθνική αξιοπρέπεια.
Το επόμενο ερώτημα είναι αν υπάρχουν κι άλλα αξιόλογα κορυφαία πρόσωπα που χαίρουν ευρύτερης εκτίμησης και εμπιστοσύνης από τον Ελληνικό Λαό και που θα μπορούσαν να ψηφισθούν με μεγάλη πλειοψηφία για να έχουμε πολιτική σταθερότητα για να μη καταρρεύσουμε οικονομικά και κοινωνικά. Ο καθένας μας μπορεί να προτείνει πρόσωπα, την κοινή επιλογή οφείλουν όμως να την κάνουν από κοινού οι Πολιτικοί μας αρχηγοί με συντονιστή τον Πρωθυπουργό μας. Όλες οι καλές χορωδίες για να έχουν αρμονία χρειάζονται ένα καλό μαέστρο κι ο Πρωθυπουργός μας έχει αυτό το εθνικό ταλέντο.
Η ταπεινή μου γνώμη είναι πολύ απλή. Θέλουμε και παπά να μας το πει; Aνάμεσα στα κορυφαία αυτά πρόσωπα πρέπει να περιλιφθούν όπως είπαμε εκείνοι που θα είναι δύσκολο να μη τους ψηφίσουν όσοι στις πρώτες δύο ψηφοφορίες ήσαν αρνητικοί.
Τέτοια πρόσωπα είναι οι προηγούμενοι Πολιτκοί Αρχηγοί του παλαιού Συνασμπισμού όπως ο κ. Αλαβάνος, η κ. Δαμανάκη και ο κ. Κωνσταντόπουλος, και γιατί όχι κι ο κ. Κουβέλης που ήδη συνεργάστηκε στην αρχή της υφιστάμενης Κυβέρνησης τόσο με τον Πρωθυπουργό μας κ. Σαμαρά όσο και με τον Αναπληρωτή Πρωθυπουργό μας κ. Βενιζέλο.
Το θέμα πλέον είναι να δούμε αν τα προτεινόμενα παραπάνω πρόσωπα αποδέχονται να είναι υποψήφιοι. Το λέω αυτό γιατί κάποτε κάποιος απόδημος μας που έφυγε από μικρός από την Πατρίδα στην μακρινή Νότιο Αφρική για να δουλέψει να πατρέψει τις ορφανές αδελφές του, όταν ήρθε η ώρα να πατρευτεί, μετά από τριάντα χρόνια ξενητιά, οι συγγενείς του τον πήραν και του έδειξαν μια όμορφή κοπελιά από το χωριό του για να δούν αν του αρέσει να γίνει η γυναίκα του. Κι όταν αυτός την είδε, του άρεσε, έθεσε όμως και το ερώτημα στους συγγενείς του, «εμείς τη θέλουμε, αυτή μας θέλει;».
Οι προσευχές μου στο Θεό και όλων μας είναι να γίνει το καλύτερο για τη Χώρα μας.
*** το περιεχόμενο του παραπάνω κειμένου είναι προσωπικές σκέψεις.
