Ο Μητροπολίτης Ιταλίας Γεννάδιος, σε κείμενο του με τίτλο “Η εορτή της Μεταμορφώσεως και οι αλάθητοι ψευδο-κριται” αναφέρει μεταξύ άλλων ” Ελάτε, ψευδο-κριταί να γίνετε αληθινοί αγωνισταί, να μάθετε να αγωνίζεσθε και να μάχεσθε διά την Ορθοδοξίαν. Ελάτε, ψευδο-κριταί να διαδώσητε την σωτήριον Ορθόδοξον Πίστιν, όχι μόνον να κολλάτε ουσιαστικά και επίθετα”. Σε άλλο σημείο του κειμένου του λέει “δεν φοβούμεθα, διότι το Φως της Ορθοδοξίας έχομεν αναμμένον και μεταδίδομεν το οποίον φωτίζει, σώζει και οδηγεί εις τον Θρόνον του Ευεργέτου και Πανοικτίρμονος Θεού μας“. Αναλυτικά το κείμενo του Μητρ. Ιταλίας Γενναδιου:
Μητροπολίτης Ιταλίας και Μελίτης Γεννάδιος: «Υπάρχουν ωρισμένοι, δυστυχώς, οι οποίοι κατηγορούν και συκοφαντούν το έργον των άλλων, των συναθρώπων αυτών, με τα αστειώδη λεγόμενά των και με την ανώμαλον κριτικήν των. Από τώρα παρουσιάζονται θεοκίνητοι, φαίνονται ωσάν να ευρίσκωνται μέσα εις τον Παράδεισον. Όμως, μισούν τον επίμοχθον αγώνα και τας τιμίας προσπαθείας του πλησίον των. Είναι ψευδο-κριταί των άρθρων και λόγων των άλλων»
Ο Νόμος και οι Προφήται, (αντιπρόσωποι αυτών ο Μωϋσής και ο Ηλίας), θέλοντες να επιβεβαιώσουν μόνον την Αλήθειαν, γίνονται άφαντοι, μένει μόνον ο Ιησούς Χριστός.
Η Μεταμόρφωσις του Ιησού είναι η κορωνίς της δημοσίας ζωής του, όπως η Βάπτισις είναι η αρχή αυτής. Διά δευτέραν φοράν ο Πατήρ Θεός γνωρίζει τον μονογενή και ηγαπημένον υιόν Του. Βλέπομεν, από την άλλην πλευράν, ότι, ενώ ο ψευδο-Ιουδαισμός τον απορρίπτει, ο αληθινός Ιουδαισμός εις τα πρόσωπα του Μωϋσέως και του Ηλία, οι οποίοι εκπροσωπούν τον Νόμον και τους Προφήτας, τον αναγνωρίζει και τον λατρεύει.
Βλέπομεν ακόμη ότι η παλαιά και νέα Alleanza αγκαλιάζονται εις το Όρος Θαβώρ, εις το Όρος της δόξης, όπως συμβαίνη και εις τον Γολγοθά μεταξύ της δικαιοσύνης και της αγάπης. Υπάρχουν, λοιπόν, ωρισμένοι δίκαιοι ψευδο-Κριταί οι οποίοι γνωρίζουν τα πάντα, και πιστεύουν εις την εγωιστικήν και αλάθητον παντογνωσίαν των. Όμως, αντί να είναι ένας, παρατηρούμεν ότι τώρα είναι περισσότεροι, και μάλιστα, ήλθον γρηγορώτερον, προ του ερχομού εισέτι του Παντοκράτορος Σωτήρος μας Χριστού. Διατί, άραγε, αυτοί igiusti-ψευδοκριταί- υβρίζουν και ποδοπατούν τον συνάνθρωπόν των, με την ανάδελφον συμπεριφοράν των;
Αυτοί οι έκπαγλοι ψευδο-κριταί δεν κοπιάζουν οι καϋμένοι διά να εύρουν τα αξιόλογα επίθετα-ουσιαστικά, και να τα κολλήσουν. Είναι εύκολον! Ας έλθωσιν οι ψευδο-κριταί εις τα μέρη μας, εδώ, μέσα εις το κέντρον της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, ένθα ανεγεννήθη η Ορθοδοξία, η δε Ορθόδοξος Μητρόπολις μεταδίδει εις την ξένην το Φως της Αναστάσεως, το οποίον είναι το Φως της Ορθοδοξίας και της σωτηρίας.
Ελάτε, ψευδο-κριταί να γίνετε αληθινοί αγωνισταί, να μάθετε να αγωνίζεσθε και να μάχεσθε διά την Ορθοδοξίαν. Ελάτε, ψευδο-κριταί να διαδώσητε την σωτήριον Ορθόδοξον Πίστιν, όχι μόνον να κολλάτε ουσιαστικά και επίθετα. Ποίος υπέδειξεν εις ημάς την ωραίαν αυτήν τέχνην; Να υβρίζετε, να κρίνετε, να κολλάτε… Ποία είναι η μάχη των ψευδο-κριτών διά την Ορθοδοξίαν, ο αγών αυτών;
Αν οι μαθηταί του Κυρίου, οι Άγιοι και οι αληθινοί πιστοί, ήσαν όπως οι σημερινοί ψευδο-κριταί, δεν θα υπήρχεν Ορθόδοξος Εκκλησία. Ελάτε, διά να μην επαναλάβω τους λόγους του Κυρίου δι’ αυτούς. Εάν δεν έχητε αγάπην, τουλάχιστον, να είσθε δίκαιοι, αλλά αυτό είναι αδύνατον: Όποιος είναι δίκαιος έχει αγάπην και όποιος έχει αγάπην είναι και δίκαιος. Λυπούμαι βαθύτατα, διότι με την συμπεριφοράν αυτήν προσβάλλουν και ονειδίζουν την Μητέρα μας Εκκλησίαν δεν έχουν αγάπην, δεν έχουν υπομονήν, είναι κακώς πληροφορημένοι, επηρεάζονται και το αλάθητον αυτών δεν θα τους σώση.
Ημείς, φίλτατοι, δεν φοβούμεθα, διότι το Φως της Ορθοδοξίας έχομεν αναμμένον και μεταδίδομεν, το οποίον φωτίζει, σώζει και οδηγεί εις τον Θρόνον του Ευεργέτου και Πανοικτίρμονος Θεού μας. Ημείς δεν φοβούμεθα τους προσωρινούς αλάθητους Κριτάς, αλλά βασιζόμεθα εις τον λόγον του Λυτρωτού Χριστού μας, ακούομεν, πιστοί και αφωσιωμένοι, τον Ιδρυτήν και Αρχηγόν της Πίστεώς μας Ιησούν Χριστόν, ακολουθούμεν Αυτόν, ο Οποίος, με την Ευαγγελικήν περικοπήν του Αποστόλου και Ευαγγελιστού Ματθαίου (17,1-9), η οποία ανεγνώσθη εις την Θείαν Λειτουργίαν της μεγάλης και χαρμοσύνου εορτής της Μεταμορφώσεως, επιβεβαιώνει την Αλήθειαν και μας προτρέπει να προχωρήσωμεν προς τα πρόσσω με τόλμην, δυνατά και άφοβα: «Εγέρθητε, μη φοβείσθε».
