Με αφορμή πρόσφατη προσφώνηση του πάπα Φραγκίσκου, το Γραφείο επί των Αιρέσεων και των Παραθρησκειών της Μητρόπολης Πειραιώς εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία σχολιάζει τα λεγόμενα του πάπα.
Μεταξύ άλλων τονίζεται πως ο «ο Παπισμός παραμένει περιχαρακωμένος και αμετακίνητος στις περί πρωτείου μεσαιωνικές κακοδοξίες του» και συμπερασματικά λέγει η ανακοίνωση, πως «διαλαλεί με τον πλέον επίσημο και κατηγορηματικό τρόπο πως η ‘ένωση των εκκλησιών’ δεν θα ‘επέλθει επί ζημία της καθολικής εκκλησίας’».
Αναλυτικά η ανακοίνωση της Μητρόπολης αναφέρει: «Τη στιγμή που οι θιασώτες του Οικουμενισμού, Ορθόδοξοι επίσκοποι ,αναζητούν στα πλαίσια των Διαλόγων με τους παπικούς, την «ερμηνεία» του επάρατου «παπικού πρωτείου» σύμφωνα «με την παράδοση της πρώτης χιλιετίας», οι ίδιοι οι παπικοί, με προεξάρχοντα τον πάπα Φραγκίσκο τον Α΄, διακηρύσσουν τοις πάσι, ότι η μοναδική«ενότητα», που δέχεται ο Παπισμός, είναι η «ενότητα με τον διάδοχο του αποστόλου Πέτρου», δηλαδή με τον πάπα!
Αφορμή για την παρούσα ανακοίνωσή μας πήραμε από πρόσφατη προσφώνηση του πάπα Φραγκίσκου του Α΄, προς τους έλληνες «καθολικούς ιεράρχες», οι οποίοι επισκέφτηκαν το Βατικανό στις 5 Φεβρουαρίου ε. ε. η οποία δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα«Καθολική», (φυλ.16.2.2015). Στην εν λόγω επίσκεψη συμμετείχαν εκτός από τους παπικούς «επισκόπους» και οι εν Ελλάδι Ουνίτες «επίσκοποι», πράγμα που σημαίνει ότι η Ουνία στην Ελλάδα κατέχει κυρίαρχη θέση στην προσηλυτιστική δράση του Βατικανού, μέσω τη οποίας προσπαθεί να αλώσει και να εκπορθήσει την Ορθοδοξία. Διαπιστώνουμε πως, παρά τις επανειλημμένες δυναμικές αντιδράσεις από μέρους των Ορθοδόξων, ο Παπισμός, όχι μόνο δεν περιστέλλει και περιορίζει τη δράση της Ουνίας, αλλά την καλλιεργεί και την προάγει ως τον κύριο τρόπο διείσδυσης του Παπισμού στην Ορθοδοξία. Ως τον πιο πρόσφορο τρόπο «ένωσης των εκκλησιών», σύμφωνα με τις αποφάσεις της ληστρικής ψευδοσυνόδου Φεράρας – Φλωρεντίας, η οποία για τους παπικούς συγκαταλέγεται στις «οικουμενικές» της «συνόδους» και άρα οι αποφάσεις της είναι εφαρμοστέες.
Ο πάπας Φραγκίσκος ο Α΄, κατά την προσλαλιά του προς τους έλληνες «καθολικούς επισκόπους» είπε μεταξύ άλλων τα εξής: «Αγαπητοί αδελφοί στην Αρχιεροσύνη, Σας χαιρετώ όλους με αγάπη επ’ ευκαιρία του προσκυνήματός σας ad Limina Apostolorum. Το προσκύνημά σας αυτό στους τάφους των Αποστόλων, είναι πάντοτε μια προνομιακή ευκαιρία για να δυναμώσετε τους δεσμούς κοινωνίας με τον Διάδοχο του Πέτρου και με το σύνολο του διεσπαρμένου σε όλο τον κόσμο Επισκοπικού Συλλόγου. Η ενότητα αυτή, διευκολύνει την μεταξύ σας αδελφική κοινωνία, αλλά είναι και απαραίτητη για την ανάπτυξη της Εκκλησίας».
Από τους παρά πάνω λόγους του πάπα καθίσταται σαφές, ότι ο Παπισμός παραμένει περιχαρακωμένος και αμετακίνητος στις περί πρωτείου μεσαιωνικές κακοδοξίες του, παρ’ όλους τους μέχρι τώρα γενομένους διαλόγους και παρ’ όλες τις «ερμηνευτικές προσπάθειες», που επιχειρήθηκαν σ’ αυτούς. Ο Παπισμός παραμένει πεισματικά γαντζωμένος στη δαιμονική κακοδοξία περί του «πρωτείου του πάπα» και δεν έχει την παραμικρή διάθεση, όχι μόνον να την απορρίψει, αλλά ούτε καν να την επανερμηνεύσει! «Καθολική εκκλησία», χωρίς πάπα, «πρώτο» και «αλάθητο», δεν μπορεί να υπάρξει, για τον απλούστατο λόγο, ότι η «καθολική εκκλησία» είναι ο πάπας, όχι ως επίσκοπος της Εκκλησίας, αλλά ως η «ορατή κεφαλή» της! Όταν οι δικοί μας Ορθόδοξοι πασχίζουν να δώσουν «Ορθόδοξη ερμηνεία» στο «παπικό πρωτείο», έρχεται ο ίδιος ο φορέας του, ο πάπας να διαλύσει κάθε αυταπάτη περί αποβολής αυτής της κορυφαίας κακοδοξίας, η οποία αλλοιώνει απόλυτα αυτή την ίδια την ουσία της Εκκλησίας, την οποία μεταβάλλει σ’ έναν εγκόσμιο πολιτικό, και στην καλλίτερη περίπτωση, θρησκευτικό οργανισμό, απογυμνωμένο από τη Θεία Χάρη και την σώζουσα δύναμη του Χριστού.
Στη συνέχεια ο πάπας κάνει λόγο για τον παπικό Οικουμενισμό, ο οποίος βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και αποσκοπεί, ως γνωστόν, στην ένωση όλων των χριστιανικών ομολογιών υπό την πνευματική ηγεμονία του Παπισμού. Τον παπικό Οικουμενισμό αποκαλεί ως«διακονία αδελφοσύνης», οποία «από τη μια, αξιώνει τη διαφύλαξη και την ενδυνάμωση των πολιτισμικών παραδόσεων και χριστιανικών ριζών της Ελληνικής κοινωνίας, από την άλλη, απαιτεί άνοιγμα προς τις πολιτισμικές και πνευματικές αξίες που φέρνουν οι πολυάριθμοι μετανάστες, με πνεύμα ειλικρινούς υποδοχής γι’ αυτούς τους αδελφούς και αδελφές, χωρίς διακρίσεις φυλής, γλώσσας ή θρησκευτικών πεποιθήσεων»! Ιδού τρανταχτή επιβεβαίωση, ότι ο Παπισμός δεν ενδιαφέρεται για την αλήθεια, αλλά μόνο για την ένωση υπό τον πάπα, παρά τις υπάρχουσες δογματικές διαφορές, που μας χωρίζουν από αυτούς! Πρόκειται αναμφίβολα για την υλοποίηση του Διατάγματος περί Οικουμενισμού της Β΄ Βατικανής Συνόδου, για το οποίο κάναμε λόγο σε προγενέστερη ανακοίνωσή μας. Το νέο δόγμα του Παπισμού είναι ένα: η ετερόκλητη ενότητα στον Παπισμό υπό τον πάπα!
Στη συνέχεια αναφέρεται στο γεγονός της συμβολής των ελλήνων «καθολικών επισκόπων» για την προώθηση του παπικού Οικουμενισμού: «Με το ίδιο αυτό πνεύμα, σας ενθαρρύνω να συνεχίσετε τον διαπροσωπικό διάλογο με τους αδελφούς Ορθοδόξους, ώστε να διατηρείτε ζωντανή την αναγκαία οικουμενική πορεία, που είναι απαραίτητη για ένα μέλλον ηρεμίας και πνευματικής γονιμότητας προς όφελος όλου του Έθνους σας». Εδώ ο πάπας θέτει προ των ευθυνών του τον «καθολικό κλήρο» για την επίτευξη του προαιώνιου στόχου του, να θέσει υποπόδιο των ποδών του την Ορθοδοξία μας, την Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία του Χριστού. Φτάνει μάλιστα στο απαράδεκτο σημείο να συνδέει την «ηρεμία» και το «όφελος του Έθνους μας» με την ένωση – υποταγή της Ορθοδοξίας μας στο Βατικανό!
Περαίνοντας την σύντομη αυτή αναφορά μας, εκφράζουμε για μια ακόμη φορά την πικρία μας και την ανησυχία μας για το αυταπόδεικτο γεγονός, ότι ο Παπισμός παραμένει αμετακίνητος στις θέσεις του. Διαλαλεί με τον πλέον επίσημο και κατηγορηματικό τρόπο πως η «ένωση των εκκλησιών» δεν θα «επέλθει επί ζημία της καθολικής εκκλησίας», όπως άλλωστε είχε δηλώσει παλαιότερα προηγούμενος πάπας, αλλά με την υποταγή όλων των Χριστιανών και της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, στην παπική εξουσία! Ποίων άλλων μαρτυριών έχουμε χρεία;
Εκ του Γραφείου επί των Αιρέσεων και των Παραθρησκειών».
