Επιστολή διαμαρτυρίας απέστειλε ο Μητροπολίτης Μαντινείας & Κυνουρίας Αλέξανδρος προς τον Αναπληρωτή Υπουργό Περιβάλλοντος κ.Νίκο Ταγαρά. Μεταξύ άλλων αναφέρει “δείχνετε να αποσκοπήτε ευθέως εις την δήμευσιν της περιουσίας της Ιεράς Μονής της Υπεραγίας Θεοτόκου Αρτοκωστάς Κυνουρίας”.
Αναλυτικά η επιστολή:
Κύριε Υπουργέ,
Η Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Αρτοκωστάς Κυνουρίας μεταξύ των περιουσιακών της στοιχείων, από αμνημονεύτων χρόνων έχει εις την κυριότητα, νομήν και κατοχήν της και μίαν έκτασιν παραλιακής γης εκ πεντήκοντα στρεμμάτων εις την θέσιν «Χερρονήσι» του Δήμου Βορείου Κυνουρίας, το οποίον μέχρι σήμερα ενοικιάζει ως βοσκότοπον και κατ’ έτος πληρώνει εις το Ελληνικόν Δημόσιον τον αναλογούντα φόρον.
Την ιδιοκτησίαν του βοσκοτόπου τούτου της Ιεράς Μονής Κοιμήσεως Θεοτόκου Αρτοκωστάς Κυνουρίας αναγνωρίζει ο Ενετός Προβλεπτής του Μορέως Φραγκίσκος Γκριμάνη εις την καταγραφήν της Εκκλησιαστικής περιουσίας που διενήργησε κατά το έτος 1699 και τα σχετικά έγγραφα του Αρχείου Γκριμάνη υπό τον τίτλον Αrchivio dai Servi ευρίσκονται στα Γενικά Αρχεία της Βενετίας.
Επίσης την ιδιοκτησίαν αυτήν αναγνωρίζει και ο Πρωθυπουργός Νικόλαος Πλαστήρας και όλο το τότε υπουργικό Συμβούλιο της Ελληνικής Κυβερνήσεως του έτους 1952 που υπογράφουν την σύμβασι παραχωρήσεως των 4/5 της αγροτικής εκκλησιαστικής περιουσίας εις το Ελληνικόν Δημόσιον και εκδίδεται το σχετικόν Βασιλικόν Διάταγμα που δημοσιεύεται εις το υπ’ αριθμ. 289/8-10-1952 τ. Α΄ Φύλλον της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, όπου στη σελίδα 2074 αναγράφεται ΠΙΝΑΞ Γ΄ Αγρών και Λειβαδίων παραμενόντων εις την κυριότητα της Εκκλησίας της Ελλάδος (παρ. 3 άρθρον 4 της από 18-9-1952 Συμβάσεως) και πιο κάτω στη σελίδα 2107 του ιδίου Φ.Ε.Κ. καταχωρείται·
Ι. Μονή Αρτοκωστάς
…………………………………………………..
Β.΄ ΛΕΙΒΑΔΙΑ
2 . 57. Λειβάδιον εις θέσιν Χερρονήσι στρέμματα 50.
Η ανωτέρω σύμβασις έχει μεταγραφεί εις το οικείον Υποθηκοφυλακείον και το Ανώτατον Δικαστήριον της Χώρας, Γ΄ Πολιτικόν Τμήμα του Αρείου Πάγου διά της υπ’ αριθμ. 1338/2010 Αποφάσεώς του κατηγορηματικά αποφαίνεται «Τίτλους εκ του Νόμου για τα κτήματα των Ιερών Μονών αποτελούν τα διαχωριστικά Διατάγματα της Μοναστηριακής περιουσίας, διότι αυτά με την δημοσιευσή τους εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως συνιστούν ex lege τίτλο κυριότητος υπέρ της αναφερομένης εις αυτά Μονής, μη επιδεχόμενο αμφισβήτηση, διότι η διαπίστωση της κυριότητος της Μονής έγινε αυθεντικά από τον ίδιον τον νομοθέτην….»
Τέλος, το Σύνταγμα της Ελλάδος στην παράγραφο 2 του άρθρου 17 διαβεβαιώνει για κάθε φυσικό ή νομικό Πρόσωπο της Ελληνικής Πολιτείας ότι «Κανένας δεν στερείται την ιδιοκτησία του παρά μόνο για δημόσια ωφέλεια………… αφού προηγηθή πλήρης αποζημίωση………»
Παρά ταύτα, κ. Υπουργέ, σείς με την υπ’ αριθμ. 112507/4012/27-6-2014 Απόφασί σας λέτε·
ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ
Την αποδοχήν της υπ’ αριθμ. 4/25-9-2009 ομοφώνου απορριπτικής Γνωμοδοτήσεως του Συμβουλίου Ιδιοκτησίας Δασών με έδρα την Αθήνα και απορρίπτουμε την από 1/4/1991 υποβληθείσα αίτηση της Ιεράς Μονής Υπεραγίας Θεοτόκου Αρτοκωστάς Κυνουρίας, για αναγνώριση δικαιώματος κυριότητος επί δασικού χαρακτήρα έκταση συνολικού εμβαδού σαράντα εννέα χιλιάδων εξακοσίων πενήντα (49.650) τετραγωνικών μέτρων κειμένης στη θέση «ΧΕΡΡΟΝΗΣΙ τοπικής Κοινότητος Αγίου Ανδρέα Κυνουρίας η οποία θα διαχειρίζεται ως δημοσία έκταση».
Καί τέλος γράφετε στην Απόφασί σας « Η ενδιαφερομένη μπορεί να επιδιώξει την αναγνώριση των προβαλλομένων δικαιωμάτων της ενώπιον των πολιτικών Δικαστηρίων», δηλαδή, μας ζητάτε να αποδείξωμε, κατά τα ανωτέρω σημειούμενα, τι γνωστόν τοις πάσι και αυταπόδεικτον.
Συνεπώς, κ. Υπουργέ καθένας συνάγει, πλέον, ότι δείχνετε να αποσκοπήτε ευθέως εις την δήμευσιν της περιουσίας της Ιεράς Μονής της Υπεραγίας Θεοτόκου Αρτοκωστάς Κυνουρίας.
Είναι, όμως, ηθική, νόμιμη και δημοκρατική μια τέτοια σκοπιμότητα και συνιστά πράξιν δικαιοσύνης; Δεν νομίζομε!
Καί αυτά, την στιγμή που δηλώνετε ότι επιστηρίζεσθε απλά σε μία «Γνωμοδότηση». Αυτή, ωστόσο, είναι αναιτιολόγητη, αμφιβόλου δε νομιμότητος και αντικειμενικότητος, καθώς παραβλέπει, ως μη ώφειλε, ακλόνητα νομικά δεδομένα και στοιχεία που σας περιγράψαμε και που ώφειλαν να έχουν ληφθή υπ’ όψει.
Πέρα των άλλων η κοινή γνώμη βοά και καταγγέλει την «Γνωμοδότηση», κάτι που και η δική μας εμπειρία επιβεβαιώνει, καθώς παραβλέπονται όλως απαραδέκτως οι Νόμοι του Ελληνικού Κράτους και οι Αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου του.
Αλλά, με τέτοια δεδομένα θεωρείτε ότι η άσκησις δημοσίας διοικήσεως ανήκει σε κράτος δικαίου λειτουργούντος υπό καθεστώς δημοκρατίας, και δεν συνιστά αυτόχρημα πράξιν αυθαιρεσίας; Προς Θεού κ. Υπουργέ!
Μολονότι είναι νόμιμο και δίκαιο να ανακληθή η εν λόγω Απόφασις, παρακαλούμε το γε νυν έχον να δώσετε τις απαραίτητες εντολές στην Υπηρεσία Σας, προκειμένου να μας αποσταλή, ως δικαιούμεθα, ο Φάκελος της προκείμενης υποθέσεως, ώστε να προσφύγωμε εις την κρίσιν της Ελληνικής Δικαιοσύνης διά την αποκατάστασιν των πραγμάτων, όπως άλλωστε μας συνιστάτε με την άνω Απόφασιν.
Επί δε τούτοις, διατελούμεν με ευχές και τιμή.
Ο Μ Η Τ Ρ Ο Π Ο Λ Ι Τ Η Σ
† Ο Μαντινείας και Κυνουρίας Α Λ Ε Ξ Α Ν Δ Ρ Ο Σ
