του Αρχιμανδρίτη Καλλινίκου Β. Νικολάου
Οι πρωτοκορυφαίοι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος, οι αποκληθέντες «στύλοι» της Εκκλησίας, γίνονται οι διδάσκαλοί μας στην πνευματική ζωή, εφόσον οι ίδιοι προέτρεψαν τους πιστούς να τους μιμηθούν.
Να μιμηθούν την πίστη, την αγωνιστικότητα, την αφοσίωση, τη θυσία, τη Μετάνοια. Και οι δύο έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά και ένα από αυτά είναι η Μετάνοιά τους. Ο μεν Απόστολος Πέτρος κλαίει πικρώς μετανοώντας και ομολογώντας τον Κύριο Ιησού Χριστό, όταν Τον αρνήθηκε τρις εκείνες τις φρικτές ώρες της δίκης του Ιησού Χριστού.
Ο δε απόστολος Παύλος γίνεται από μέγας διώκτης μέγας Απόστολος και θεμελιωτής της πίστεως στον Ιησού Χριστό στον κόσμο.
Ας δούμε τα χαρακτηριστικά των δύο αποστόλων. Ο απόστολος Πέτρος αρνήθηκε τον Κύριο Ιησού Χριστό. Στην πτώση τον οδήγησαν κάποιες αδυναμίες που προηγήθηκαν και την προετοίμασαν.
Πρώτον. Η αμφιβολία, η οποία φαίνεται σε δύο περιστατικά , κυρίευσε τον Πέτρο. Όταν ο Κύριος περπατά πάνω στα νερά της λίμνης Γενησαρέτ , ο Πέτρος ζητεί από τον Κύριο να πάει κοντά του, ο φόβος και η αμφιβολία όμως αρχίζουν να τον βυθίζουν. Ακόμη, όταν ο Κύριος συζητά με τους μαθητές Του, προλέγει τον θάνατό Του και την Ανάστασή Του, ο Πέτρος Τον καλεί να λυπηθεί τον εαυτό του και να μην πάει στα Ιεροσόλυμα, δείχνοντας ότι η αμφιβολία τον κυρίευσε.
Δεύτερον. Η υπερηφάνεια. Όταν ο Κύριος στο υπερώο που βρίσκονταν του ανήγγειλε την άρνησή του, ο Πέτρος με αυτοπεποίθηση και σιγουριά- εγωισμό- διακήρυξε ότι δεν θα χάσει την εμπιστοσύνη του στον Κύριο, αλλά διαψεύστηκε.
Τρίτον. Ο ύπνος και η ραστώνη. Πηγαίνοντας ο Κύριος στον κήπο της Γεσθημανής για να προσευχηθεί παίρνει μαζί Του και τρεις μαθητές. Ένας είναι και ο Πέτρος, ο οποίος γρήγορα κάμπτεται.
Τέταρτον. Το χτύπημα. Όταν ήρθαν οι Ρωμαίοι να συλλάβουν τον Ιησού Χριστό, ο Πέτρος φέρεται βίαια, χτυπώντας με το μαχαίρι του έναν υπηρέτη. Ο Κύριος τον επιτιμά και τον προτρέπει να μην είναι βίαιος.
Πέμπτον. Ο Πέτρος ακολουθούσε εξ αποστάσεως τον Ιησού Χριστό. Ο φόβος κυριαρχούσε μέσα του.
Έκτον. Στην αυλή του αρχιερέως ο Πέτρος κάθεται ανάμεσα στους απίστους και αυτό επέδρασε καταλυτικά στην ψυχή του, ώστε φοβισμένος και δειλός να αρνηθεί τον Κύριό του.
Ο Πέτρος μετά το λάλημα του πετεινού και το βλέμμα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού αμέσως συνήλθε και βγήκε από την αυλή του σπιτιού που καθόταν και έκλαψε για την πτώση του. Ο Κύριός μας, παντογνώστης, γνωρίζοντας τι συνέβαινε στην ψυχή του Πέτρου δίνει ένα ενθαρρυντικό μήνυμα στον Πέτρο με τους αγγέλους: «ἀλλ᾿ ὑπάγετε εἴπατε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ καὶ τῷ Πέτρῳ». Ο Πέτρος επισφραγίζει τη μετάνοιά του με την ομολογία του και το ατρόμητο κήρυγμά του την ημέρα της Πεντηκοστής, έχοντας τη χάρη του Αγίου Πνεύματος. Ο απόστολος Παύλος σκιαγραφεί την προσωπικότητά του ο ίδιος στην Προς Εφεσίους επιστολή του λέγοντας: «ἐμοὶ τῷ ἐλαχιστοτέρῳ πάντων τῶν ἁγίων ἐδόθη ἡ χάρις αὕτη, ἐν τοῖς ἔθνεσιν εὐαγγελίσασθαι τὸν ἀνεξιχνίαστον πλοῦτον τοῦ Χριστοῦ» ( γ’ 8 ) . Αδελφοί , μέσα από την εορτή των κορυφαίων, των γιγάντων της πίστεώς μας πρέπει να διδαχθούμε . Οι απόστολοί μας , δίδαξαν το Ευαγγέλιο με τα λόγια τους , μας αποκάλυψαν τη ζωή και τη διδασκαλία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού όχι μόνο με τα λόγια αλλά πρωτίστως με τη ζωή τους, δίνοντας παράδειγμα σε όλους εμάς να εφαρμόζουμε το Ευαγγέλιο στη ζωή μας για να είμαστε γνήσιοι και αυθεντικοί μαθητές του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
*Ο αρχιμανδρίτης Καλλίνικος Β. Νικολάου είναι ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Καισαριανής , Βύρωνος και Υμηττού
Πηγή: “Δημοκρατία & Ορθοδοξία”, Εκδότης: Ιωάννης Ν. Φιλιππάκης
