Η εβδομάδα που ακολουθεί την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, γνωστή στην εκκλησιαστική γλώσσα ως «μεσονήστιμος εβδομάς», μας θυμίζει την γενναία ομολογία και το μαρτύριο ενός από τους πλέον αγαπητούς και σπουδαίους νεομάρτυρες της Εκκλησίας μας.
Πρόκειται για τον άγιο Μιχαήλ Μαρουδή από την Γράνιτσα της Ευρυτανίας (Άγραφα).
Το μαρτύριο του αγίου παίρνει ακόμη μεγαλύτερη σημασία από το γεγονός ότι προσήλθε σε αυτό αυτόκλητος, την Δευτέρα μετά την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, για να ομολογήσει τον Χριστό, και μαρτύρησε στην πυρά, λίγες ημέρες μετά, την Πέμπτη της μεσονηστίμου στο σημείο όπου βρίσκεται σήμερα μικρό προσκυνητάρι του, έξω από τον ναό της Υπαπαντής, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.
Δεν θα αναφερθούμε στο θαυμάσιο βίο του, αλλά σε ένα συγκεκριμένο πολύ ενδιαφέρον και ιδαίτερα επίκαιρο σήμερα σημείο του.
Κατά την ανάκρισή του από τον μουσουλμάνο ιεροδικαστή (κατή), ο άγιος είχε έναν αποκαλυπτικό διάλογο με αυτόν, στον οποίο φανερώνει με εξαιρετική απλότητα, αλλά και θεολογική σαφήνεια, τα δύο μεγάλα σφάλματα πίστης, στα οποία υπέπεσε ο ιδρυτής της ισλαμικής θρησκείας, ο Μωάμεθ, με αποτέλεσμα η πίστη του Ισλάμ «να βγει έξω από την αλήθεια». Λέει λοιπόν χαρακτηριστικά ο άγιος:
«Δύο είναι τα πρώτα πρωταρχικά κεφάλαια που σας βγάζουν εσάς τους μουσουλμάνους από την αλήθεια. Πρώτον, δεν πιστεύετε ορθά στο Θεό. Ομολογείτε ότι ο Θεός είναι ένας, αρνείστε όμως ότι στην ουσία του Θεού υπάρχουν τρία Θεία Πρόσωπα. Κατά δεύτερον δεν πιστεύετε στον ενυπόστατο Λόγο, ο Οποίος προ πάντων των αιώνων γεννήθηκε από τον Πατέρα και ο Οποίος στους τελευταίους χρόνους έγινε τέλειος άνθρωπος για χάρη της σωτηρίας του κόσμου.» Δηλαδή, παρότι ο ισλαμισμός είναι μία μονοθεϊστική θρησκεία, και για αυτό ανώτερη από άλλες πολυθεϊστικές θρησκείες, όπως ο ινδουϊσμός, ο βουδισμός, ο ταοϊσμός κ.λπ., που πιστεύουν ακόμη σε πολλούς θεούς και είδωλα, η απόρριψη της τριαδικότητας του Θεού και της Θεότητας του Χριστού είναι τα δύο βασικά σφάλματά του, που έχουν ως αποτέλεσμα η πίστη του Ισλάμ να μην είναι αληθινή. Και επειδή, όπως λένε οι πατέρες, τα μεγάλα σφάλματα στην πίστη έχουν ως αποτέλεσμα και σοβαρά σφάλματα στην πρακτική ζωή, καθώς ορθοδοξία και ορθοπραξία είναι στενά συνδεδεμένα μεταξύ τους, τα αποτελέσματα αυτής της διπλής αστοχίας του Μωάμεθ ζει σήμερα η ανθρωπότητα με ιδιαίτερη τραγικότητα.
Πολλοί λένε, «όσοι κάνουν αυτά (δηλ. σφαγές, αποκεφαλισμούς, τρομοκρατία κ.λπ.) δεν είναι μουσουλμάνοι, δεν είναι αυτό το αληθινό πρόσωπο του Ισλάμ». Και όμως, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: αυτοί είναι οι άνθρωποι που έχουν το Ισλάμ στο κέντρο της ζωής τους και προσπαθούν να το διατηρήσουν όσο το δυνατό «καθαρότερο» και «αμόλυντο». Όσο αποκρουστικό κι αν είναι, δυστυχώς αυτό είναι το αληθινό πρόσωπο του Ισλάμ. Ας μην το κρύβουμε άλλο. Η μεγάλη αστοχία στην πίστη οδήγησε σε αστοχία και στις πράξεις. Όπως λέει ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, αιρετικός δεν είναι μόνο αυτός που δεν πιστεύει σωστά, αλλά και αυτός που δεν ζει χριστιανικά, θέλοντας να δείξει την στενή σχέση πίστης και βίου.
Για αυτό ο άγιος Μιχαήλ, όταν ρωτήθηκε από τον κατή: «Για πες μου τον Προφήτη μας πως τον θεωρείτε;», δεν φοβήθηκε μήπως τον αγριέψει περισσότερο, αλλά θεώρησε ευκαιρία να ομολογήσει την πίστη του ότι το Ισλάμ είναι θρησκεία πλάνης, απαντώντας ως εξής: «Από την εποχή που ήρθε ο Χριστός στον κόσμο, κανένας προφήτης δε φανερώθηκε, όπως μας βεβαίωσε ο Ίδιος ο Κύριος. Οι αληθινοί προφήτες του Θεού φάνηκαν μέχρι τον Ιωάννη τον Βαπτιστή. Κατά συνέπεια ο δικός σας προφήτης δεν είναι αληθινός προφήτης του Θεού. Πως είναι δυνατόν να τον χαρακτηρίσουμε προφήτη, αφού καμία προφητεία δεν μίλησε για αυτόν, πολλώ δε μάλλον, επειδή φάνηκε μετά το Χριστό μας;».
Ανάλογη ήταν η ομολογία του αγίου και όταν την Πέμπτη μεταφέρθηκε στον ανώτερο δικαστή. Τόσο πολύ εξέπληξαν τα λόγια του τον δικαστή, που ακούμπησε το κεφάλι του στο μαντήλι του για πολλή ώρα και άρχισε να κλαίει. Κατόπιν σα να βγήκε από τον ύπνο εξέδωσε την απόφαση για τη θανατική καταδίκη του
Αγίου.
