Ακολουθεί η εγκύκλιος του μητροπολίτη Κονίτσης Ανδρέα για τη διπλή φέτος γιορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας.
Διαβάστε ολόκλητο το κείμενο του σεβασμιωτάτου…
Αγαπητοί μου Χριστιανοί,
– Α –
Γυρνάμε πίσω , 193 χρόνια, τότε που ακούστηκε το σύνθημα των επαναστατημένων Ελλήνων : « Ελευθερία η Θάνατος ». Δεν τους είχαν λυγίσει τα 400 χρόνια της τουρκικής σκλαβιάς . Ούτε τους είχαν αποθαρρύνει τα κατά καιρούς αποτυχημένα κινήματα , που οι συνέπειές τους ήταν τρομακτικές : Σφαγές , εξανδραποδισμοί , λεηλασίες , φωτιά και όλεθρος , όπως έγινε με τα περιβόητα « Ορλωφικά » το 1770. Τώρα , οι Έλληνες , με γενναίους οπλαρχηγούς και ψυχωμένα παλληκάρια , το είχαν πάρει απόφαση : Η θα ζήσουν ελεύθεροι στην Πατρίδα τους η θα πεθάνουν. Γιατί το να έχουν στο κεφάλι τους τον σκληρό και αιμοβόρο Τούρκο , δεν μπορούσαν πια να το αντέξουν . Έτσι , όταν η Εκκλησία με τον Παλαιών Πατρών Γερμανό και άλλους γενναίους και εμπνευσμένους Επισκόπους και Κληρικούς και Μοναχούς , εκήρυξε την Επανάσταση , όλοι οι Έλληνες έδωσαν ολοπρόθυμα το « παρών » . Η Ελλάδα έπρεπε να αναστηθή μέσα από την τέφρα της .
– Β –
Έτσι , όταν άρχισαν οι πρώτες αψιμαχίες , φάνηκε καθαρά πως οι Επαναστάτες είχαν και πίστη δυνατή και καρδιά γενναία και θέληση για την νίκη αταλάντευτη . Γι’ αυτό , ούτε η σφαγή στην Χίο , ούτε η καταστροφή των Ψαρών σταμάτησαν τον αγώνα του Έθνους . Ο Εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός έγραψε ένα ολιγόστιχο , αλλά συγκλονιστικό ποίημα με τον χαρακτηριστικό τίτλο : « Η δόξα των Ψαρών » : « Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη , περπατώντας η Δόξα μονάχη , μελετά τα λαμπρά παλληκάρια • και στην κόμη στεφάνι φορεί , γινωμένο από λίγα χορτάρια πούχαν μείνει στην έρημη γη » . Φωτιά , σφαγή και ερήμωση στα ωραία νησιά του Αιγαίου . Κι’ αργότερα , φωτιά και τσεκούρι από τον Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο. Αλλά και το Μεσολόγγι , μετά την δεύτερη πολιορκία του και την άλωσή του , το 1826 , δεν είχε να δείξη στους Τούρκους παρά τα ερείπια των σπιτιών και τα νεκρά σώματα των υπερασπιστών του , εκείνων , βέβαια , που είχαν επιζήσει από την τρομακτική πείνα , τις αρρώστειες και τις στερήσεις.
– Γ –
Αλλά ο δαυλός του Κανάρη , που έκαψε την ναυαρχίδα του Καρά – Αλή , στο λιμάνι της Χίου • το Χάνι της Γραβιάς • η καταστροφή της στρατιάς του Δράμαλη , στα Δερβενάκια και το ολοκαύτωμα του Μεσολογγίου , για να περιορισθούμε μόνο σ’ αυτά , προκάλεσαν ένα σεισμό στην Ευρώπη . Ένα σεισμό , που δημιούργησε το κύμα του φιλελληνισμού . Πολλοί επώνυμοι και ανώνυμοι Ευρωπαίοι ένοιωσαν συμπάθεια και αγάπη για τους Έλληνες , που λίγοι και με ελάχιστα μέσα τα έβαλαν με την πανίσχυρη Οθωμανική Αυτοκρατορία . Κι’ αυτό , παρά την λυσσώδη αντίδραση του μισέλληνα Μέττερνιχ και της λεγομένης « Ιεράς Συμμαχίας » ( ανίερης στην πραγματικότητα), που ήθελαν την Ελλάδα μέσα στον τάφο , όπου την είχε καταδικάσει ο Τούρκος τύραννος. Έτσι , άρχισαν ν’ ακούγωνται στην Ευρώπη κάποιες φωνές για το Ελληνικό Ζήτημα και να έρχεται κάποια βοήθεια προς το αγωνιζόμενο Έθνος , με αποκορύφωμα την Ναυμαχία του Ναυαρίνου , όπου ο στόλος των Ρώσων , των Άγγλων και των Γάλλων κατενίκησε τον στόλο του Ιμπραήμ , με αποτέλεσμα να φύγη και να μη ξαναρθή ποτέ.
– Δ –
Βέβαια , οι επαναστατημένοι Έλληνες δεν ήσαν άγγελοι . Είχαν τα ελαττώματα της Ελληνικής Φυλής , όπως αυτά διαγράφονται μέσα στις σελίδες της ιστορίας του Έθνους : Ξεσυνέρειες , ζήλειες , δύστροποι χαρακτήρες , κακίες και μίση και φιλοδοξίες , έφθασαν στο σημείο να φυλακίσουν τον Κολοκοτρώνη , να δολοφονήσουν τον Οδυσσέα Ανδρούτσο , να μοιράζουν…διπλώματα « στρατηγών » , για να μειώσουν τον Μάρκο Μπότσαρη… Όμως , ο Κολοκοτρώνης και ο Μπότσαρης , για ν’ αρκεσθούμε σ’ αυτούς , έδωσαν παράδειγμα ανώτερης συμπεριφοράς , χωρίς ψευτοφιλότιμα και αντεκδικήσεις . Κι’ αυτοί , ακριβώς , οι λίγοι σχετικώς , έδωσαν το στίγμα της Επαναστάσεως , ότι ήταν όχι αγώνας ταξικός , αλλά εθνικός , αγώνας υπέρ Πίστεως και Πατρίδος , δόξα της Ελλάδος.
– Ε –
Γιορτάζουμε , λοιπόν , και φέτος την διπλή γιορτή , του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας . Οι καιροί , βεβαίως , εξακολουθούν να είναι δύσκολοι . Όμως , πρέπει να παραδεχθούμε ότι στα 1821 οι Έλληνες είχαν ασυγκρίτως περισσότερες δυσκολίες απ’ όσες έχουμε εμείς , οι σημερινοί απόγονοί τους . Ας μην απογοητευώμαστε , λοιπόν , και ας μην απελπιζώμαστε . Οι καλοί καιροί θα ξανάρθουν . Μόνο την Πίστη προς τον Χριστό και την αγάπη μας προς την Ελλάδα να κρατήσουμε γερά . Και να προσευχώμαστε για την Βόρειο Ήπειρο και για την Κύπρο μας , όπου ο εκεί Ελληνισμός συνεχίζει να έχη τις δυσκολίες και τα προβλήματά του.
Χαιρετίζω με πατρική αγάπη τα μαθητικά , τα φοιτητικά , τα εργαζόμενα και τα στρατευμένα Ελληνόπουλα . Ο Χριστός να τα φωτίζη και να τα καθοδηγή . Σε όλους σας , αγαπητοί αδελφοί , εύχομαι χρόνια πολλά , άγια , ευλογημένα και αγωνιστικά .
Διάπυρος προς Χριστόν ευχέτης
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ Ο Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ
