«Οι σχέσεις μεταξύ Εκκλησίας της Ελλάδος και του Οικουμενικού Πατριαρχείου κατά καιρούς διαταράσσονται για σοβαρούς λόγους», αναφέρει μεταξύ άλλων σε συνέντευξή του ο Μητροπολίτης Αρτης κ.Ιγνάτιος.
Ο Σεβασμιώτατος προσθέτει πως η Εκκλησία της Ελλάδος «αναγνωρίζει, σέβεται και τιμά τον Οικουμενικό Πατριάρχη και οι όποιες διαφορές δεν είναι προσωπικές, υποκειμενικές και ασήμαντες.
Αναλυτικά η συνέντευξή του ένθετο «Ορθοδοξία και Ελλάδα» της εβδομαδιαίας εφημερίδας «Παρασκήνιο», η οποία δημοσιεύθηκε στο φύλλο του Σαββάτου 6 Δεκεμβρίου 2014.
Πως έχει επηρεάσει η κρίση το ποίμνιο της Μητρόπολής σας; Ποια είναι τα κυριότερα προβλήματα που καταγράφονται;
«Η μεγάλη οικονομική κρίση έχει άμεση αρνητική επίδραση ατομική, οικογενειακή και κοινωνική. Με συνυπάρχουσα την ηθική κρίση, τα προβλήματα γίνονται περισσότερα και εντονότερα, με άσχημες δυσάρεστες και καταστρεπτικές συνέπειες, προπαντός για τους νέους μας, οι οποίοι βλέπουν το μέλλον τους δύσκολο και σκοτεινό , με ελάχιστες προοπτικές προόδου, επιτυχίας και επαγγελματικής αποκατάστασης. Γνωστά και αυτονόητα πλέον τα προβλήματα σε κάθε γωνιά της πατρίδας μας, όπως και στη Μητρόπολή μας».
Είναι «ΚΑΤΑΦΥΓΗ», όπως ονομάζεται και η μητροπολιτική σας εκστρατεία συμπαράστασης στους δοκιμαζομένους από την κρίση, η εκκλησία για το ποίμνιό της σήμερα; Σας ικανοποιεί η συνολική στάση της κατά την τρέχουσα δοκιμασία;
«Η φιλάνθρωπη και θυσιαστική προσφορά της Εκκλησίας μας είναι μόνιμη και διαχρονική. Κυρίως δε αφανής και διακριτική, με σεβασμό προς τον πάσχοντα και δοκιμαζόμενο άνθρωπο και δεν χρήζει καταγραφής και αναλύσεως. Ικανοποιητική και αξιόλογη η συμπαράσταση και η προσφορά από όλες της Ιερές Μητροπόλεις . Αυτό όμως σε καμιά περίπτωση δε δικαιολογεί εφησυχασμό και αυταρέσκεια. Καθότι απλώς επιτελούμε το καθήκον μας και το ιερό χρέος μας χρέος απέναντι στους αδελφούς μας. Με τη βαθιά αυτή συναίσθηση και η Μητρόπολή μας κινείται, δραστηριοποιείται και εργάζεται».
Με ποιο τρόπο η Εκκλησία θα μπορούσε να δώσει ένα παραπάνω «Χέρι Βοηθείας» στους συνανθρώπους μας;
«Εάν βοηθήσει να απλωθούν περισσότερα χέρια με αγάπη, προς τους έχοντες ανάγκη βοηθείας, υλικής και ηθικής. Αυτή άλλωστε η θυσιαστική μας κίνηση και προσφορά εκφράζει και το βαθύτερο νόημα της πίστεώς μας».
«Ο Θεός δεν θα αφήσει την Ελλάδα μας, έστω και χάριν των ολίγων πιστών χριστιανών», είχατε δηλώσει κατά το παρελθόν, όταν το μέγεθος της κρίσης δεν είχε αποκαλυφθεί ακόμη. Τι πιστεύετε για το αύριο της χώρας μας; Τι νομίζετε ότι θα μπορούσαμε σήμερα οι Ελληνες να κάνουμε για μας;
«Σίγουρα μια μεγάλη κρίση είναι ευκαιρία αυτοκριτικής και αφύπνισης για μια νέα , δυναμική και αγωνιστική πορεία, με στόχο να δημιουργήσουμε μια πιο ανθρώπινη και δικαιότερη κοινωνία. Η προσπάθεια αυτή , όσο και αν φαίνεται δύσκολη, πρέπει οπωσδήποτε να γίνει από όλους μας, τους άρχοντες, του κατέχοντες , μέχρι και τον τελευταίο πολίτη αυτής της πολύπαθης και χιλιοδοκιμασμένης πατρίδας μας. Παραδοχή, αναγνώριση και διόρθωση σφαλμάτων και παραλείψεών μας…».
Το γεγονός ότι είστε Αρτινός στην καταγωγή διευκολύνει ή δυσκολεύει την ποιμαντορία σας;
«Δέχομαι την ιεροσύνη ως ύψιστη δωρεά και μέγιστη χάρη του Παναγάθου Θεού προς τον άνθρωπο. Προσπαθώ και αγωνίζομαι να ασκώ την ποιμαντική μου διακονία με αγάπη προς τον Θεό και τον άνθρωπο και με πολλή ταπείνωση και βαθειά συναίσθηση της αρχιερατικής μου ευθύνης. Αγαπώ την Άρτα, την ιδιαίτερη πατρίδα μου, και τους υπέροχους ανθρώπους της , με την ηπειρώτικη λεβεντιά, τον αυθορμητισμό και την ντομπροσύνη τους και την σταθερή τους προσήλωση στην πλούσια πολιτιστική και εθνική μας παράδοση. Εισπράττω και απολαμβάνω από τους πατριώτες μου Αρτινούς πλούσια την καλοσύνη, τον σεβασμό και την αγάπη τους. Προϋπόθεση επομένως για την επιτυχία της διακονίας μας, δεν αποτελεί κυρίως ο τόπος, αλλά ο τρόπος…».
Ιεράρχης της λεγομένης παλαιάς Ελλάδας εσείς, πως βλέπετε να εξελίσσονται οι σχέσεις της Εκκλησίας μας με το Οικουμενικό Πατριαρχείο; Πως κρίνετε την ένταση που υφέρπει για το θέμα αυτό μεταξύ των Ιεραρχών της Ελλαδικής Εκκλησίας;
«Η Εκκλησία της Ελλάδας (σε καμιά περίπτωση δεν μπορώ να δικαιολογήσω και να δεχθώ τον επαναλαμβανόμενο ειδικό χαρακτηρισμό και διαχωρισμό παλαιάς και Νέας Ελλάδας), αναγνωρίζει , τιμά και σέβεται το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τον πολυσέβαστο Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη.
Οι λόγοι δια τους οποίους κατά καιρούς διαταράσσονται οι σχέσεις μεταξύ Εκκλησίας της Ελλάδος και τους Οικουμενικού Πατριαρχείου δεν είναι προσωπικοί, υποκειμενικοί και ασήμαντοι. Είναι λόγοι σοβαροί που πρέπει, κατά την ταπεινή μου άποψη, να αντιμετωπίζονται μετά πολλής διακρίσεως και υπευθυνότητας, ειλικρίνειας και αγάπης, χωρίς ευκαιριακές παρεμβάσεις και επικριτικές αναφορές , οι οποίες τελικώς κλονίζουν τη σχέση συνεργασίας και αγάπης μεταξύ της Εκκλησίας της Ελλάδας και του Οικουμενικού Πατριαρχείου και σκανδαλίζουν τον ιερό κλήρο και τον ευσεβή λαό του Θεού».
