του σεβ. Μητρ. Ζιμπάμπουε Σεραφείμ Κυκκώτη
Στο υψηλότερο ιστορικά επίπεδό ενός εκατομμυρίου τριακοσίων σαρανταεννέα προσώπων στην Ελλάδα και των 50.940 προσώπων στην Κύπρο έφθασε τον Μάρτιο το 2014 ο αριθμός των εγγεγραμμένων ανέργων. Είναι από τα υψηλότερα στην ΕΕ, 27,5% στην Ελλάδα και 17,5% στην Κύπρο.
Σε δύσκολες εποχές της πορείας του Έθνους, πριν να γίνουμε ελεύθερα Κράτη, αλλά κι όταν είχαμε δοκιμασίες (Μικρασιατική καταστροφή, κατοχή, εμφύλιος, διώξεις Ελληνισμού από Κωνσταντινούπολη, Ήπειρον, Αίγυπτον, Τουρκική Εισβολή), ο Ελληνισμός επιβίωσε επειδή εβγήκε έξω από τα παραδοσιακά του γεωγραφικά όρια για να στηριχθεί και να στηρίξει τους γηγενείς φτωχούς συγγενείς του.
Όταν έφθαναν οι πρώτοι Έλληνες μετανάστες εδώ που ζω στο Ζιμπάμπουε, όπως και παλαιότερα που ήμουνα για δέκα χρόνια στην Νότιο Αφρική, και πριν τέσσερα χρόνια στην Κένυα και Τανζανία, οι λόγοι ήταν οικονομικοί, για μια καλύτερη ζωή για την οικογένεια τους και τους συγγενείς τους. Μερικοί έπρεπε να στείλουν λεφτά να παντρέψουν τις αδελφές τους, να βοηθήσουν τα μικρότερα αδέλφια τους να πάνε σχολείο και μετά να φυλάξουν λεφτά για να παντρευτούν οι ίδιοι.
Η ανάπτυξη ενός τόπου και ενός Λαού συνδέεται εν πολλοίς και με το φαινόμενο της εξόδου, όπως οι δούλοι εβραίοι με την έξοδο τους από τη δουλεία του Φαραώ, στην γη της επαγγελίας και της ελευθερίας.
Σήμερα η Ελλάδα και η Κύπρος, μέσα σε καλύτερες ιστορικές συνθήκες, όπου δεν έχουμε τους άπιστους Τούρκους τυράνους να σφάζουν τα παιδιά μας και τους αποικιοκράτες Βρεττανούς να στήνουν κρεμμάλες στα φυλακισμένα Μνήματα, έχουμε μπροστά μας μια τεράστια και απέραντη αγορά πεντακοσίων εκατομμυρίων ανθρώπων σε 28 κράτη της ΕΕ και καθώμαστε όρθιοι και κλαίμε τη μοίρα μας, λες και θα μας λυπηθούν οι ξένοι έμποροι να μας λύσουν τα οικονομικά μας προβλήματα.
Αυτό που θέλω να πω, είναι πολύ απλό. Πρέπει να δοθούν χαμηλότοκα δάνεια με ποσοστό 1%, με απαραίτητες εγγυήσεις όμως του κεφαλαίου του δανείου, σε οργανωμένες ομάδες νέων και επιχειρήσεων και να ανοίξουμε καταστήματα προώθησης των προϊόντων μας σε όλες τις μεγάλες πόλεις στις 26 χώρες της ΕΕ.
Η εξωστρέφεια είναι ένα ταξίδι που θυμίζει την Ιθάκη του Καβάφη κι αυτό το ταξίδι δεν είναι και τόσο εύκολο. Είναι όμως ωραίο και σωτήριον. Απλώς πρέπει οι Κρατικές Υπηρεσίες μας, τα Βιομηχανικά και Εμπορικά Επιμελητήρια να έρθουν σε επαφή με τις αντίστοιχες υπηρεσίες των Μελών χωρών της ΕΕ ή με τις τοπικές Πρεσβείες για να έχουν έτοιμες όλες τις πληροφορίες για τις διαδικασίες της τοπικής νομοθεσίας για την έξοδο μας στις μεγάλες αγορές της Ευρώπης. Ο ρόλος των Διπλωματικών μας Αντιπροσωπειών είναι πολύ σημαντικός να παρέχουν κάθε πληροφορία και βοήθεια προς την εθνική αυτή εμπορική εξόρμηση. Εξίσου σημαντικός είναι και ο ρόλος των Αποδήμων μας που ζουν στο εξωτερικό για να ανοίξουμε μαζί τους καταστήματα για την προώθηση των προϊόντων μας, ή τουλάχιστον να μας δίνουν τις σωστές συμβουλές για την εμπορική μας επανάσταση.
Δυστυχώς απογοητευθήκαμε από τους Ευρωπαίους εταίρους μας όταν χρειασθήκαμε την κοινωνική τους αλληλεγγύη. Καλά κάνουν να βοηθούν και την Ουκρανία και την Αφρική και τους φτωχούς στην Λατινική Αμερική και στην Ασία, έπρεπε όμως τουλάχιστον με τον ίδιο τρόπο να βοηθούν και τα Μέλη της Ευρωπαϊκής Οικογένειας κι όχι να μας κουρεύουν και να επιτρέπουν τις κλοπές των καταθέσεων τίμιων αθώων ανθρώπων ή να μας βάζουν υψηλούς τόκους ως οι χειρότεροι τοκογλύφοι της σύγχρονης εποχής μας. Η «εκδίκηση» μας είναι η εμπορική μας δραστηριότητα, ακόμη και σε υπηρεσίες, σε όλες τις Πόλεις της ΕΕ. Κι όταν γίνουμε οι πλουσιότερες χώρες της Ευρώπης, εμείς δεν θα ξεχάσουμε τον άνθρωπο που υποφέρει, όπου και να ζει. Κι αυτό μπορώ να το καταθέσω ως προσωπική μου μαρτυρία, που παρ’ όλη την οικονομική πίεση που ζούμε στην Ελλάδα και στην Κύπρο, υπάρχουν αγνοί εργαζόμενοι οικογενειάρχες που συνεχίζουν με τις στερήσεις τους να βοηθούν άπορα και ορφανά παιδιά στην Ζιμπάμπουε, και αλλού, να φοιτούν σε σχολείο και να έχουν λίγο φαγητό.
Για να δούμε όμως προκοπή ως Έθνος πρέπει να τελειώσει το φαινόμενο της διαφθοράς και της ατιμωρησίας όπως τέλειωσαν επιτέλους οι κρατικές σπατάλες, με αποτέλεσμα στην πιο κρίσιμη οικονομική μας πορεία για πρώτη φορά να παρουσιάζουμε πλεόνασμα. Ενωμένοι, ποτέ ηττημένοι. Με την αξιοκρατεία, την εποπτείαν και τον προγραμματισμόν και την συνεργασία όλων των υγειών δυνάμεων μας το Έθνος μας θα μπει ξανά στο Χάρτη που του αξίζει.
