Του Μάνου Χατζηγιάννη
Σαν το μουρουνόλαδο που μας έβαζε με το ζόρι να πιούμε μικροί η μαμά εξελίσσεται η Πανορθόδοξη…
Σαν το μουρουνόλαδο που είχε απαίσια γεύση, αλλά με το ζόρι έπρεπε να το πιούμε γιατί όπως έλεγε η μητέρα “κάνει καλό”. Παρομοίως και η Πανορθόδοξη του Ιουνίου στην Κρήτη στα μάτια των Ορθοδόξων Χριστιανών δείχνει σαν “μουρουνόλαδο” που πρέπει να το πιούμε με το ζόρι για το… καλό της Ορθόδοξης Εκκλησίας!
Δεν είναι ένα, δεν είναι δύο, είναι βουνό τα προβλήματα στο διάβα μέχρι την 17η Ιουνίου και ξεπροβάλλουν σαν τα κεφάλια της Λερναίας Ύδρας. Κόβει το ένα το Φανάρι εμφανίζονται άλλα δύο.
Τακτοποίησε το θέμα της Τσεχίας, προέκυψαν θέματα με τη Σερβία, νόμιζε πως έκρυψε κάτω από το χαλί το ζήτημα του Κατάρ, φούσκωσε όμως το χάλι και ξεχύλισε το πρόβλημα και η Αντιόχεια αντέδρασε έντονα.
Κι από κοντά η Εκκλησία της Βουλγαρίας η οποία ζήτησε μετάθεση της Πανορθόδοξης αλλιώς δεν θα συμμετάσχει. Του το φύλαγε του Οικ. Πατριάρχη κατά πως φαίνεται από το τελευταίο του ταξείδι στη χώρα τον περασμένο Νοέμβριο που εμφανίστηκε σαν…αφεντικό και ζητώντας τα κειμήλια αλλά και σύμφωνα με αναλυτές προσπαθώντας να υποβαθμίσει το βουλγαρικό Πατριαρχείο, ενώ ενδεικτική ήταν κα ιη στάση του Πατριάρχη Νεόφυτου που αποκαλούσε τον κ. Βαρθολομαίο διαρκώς «Αγιότατε» αντί του «Παναγιότατε»…
Κι από κοντά και η Εκκλησία της Γεωργίας η οποία χθες διεμήνυσε πως αν δεν γίνουν σοβαρές αλλαγές στο κείμενο για τις σχέσεις Ορθοδόξων με ετεροδόξους, δεν το υπογράφει.
Ακόμη και το Άγιο Όρος που με την δική του παρέμβαση ζητάει να ληφθούν υπόψην οι συστάσεις και ενστάσεις του σε διάφορα κείμενα.
Ολα αυτά αποδεικνύουν πως η ενότητα της Ορθόδοξης Εκκλησίας τίθεται εν αμφιβόλω κι όσο κι αν η πρεμούρα του Φαναρίου επιδιώκει να αποδείξει το αντίθετο η πραγματικότητα την ξεπερνά!
Και είναι άξιον απορίας πως οι ζηλωτές της Πανορθόδοξης, σθεναροί υποστηρικτές του Φαναρίου από την Εκκλησία της Κρήτης και από άλλα προπύργια του Φαναρίου, τα προσπερνούν όλα αυτά!
Αλλά από ό,τι φαίνεται τουλάχιστον στην Εκκλησία της Κρήτης έχουν μπερδέψει τους λόγους για τους οποίους πραγματοποιείται η Πανορθόδοξη και αυτό διεφάνη και από το κείμενο που εξέδωσαν προς ενημέρωση του ποιμνίου και στο οποίο έγραφαν ρητά και κατηγορηματικά πως στόχος είναι “Να βρεθούμε όλοι μαζί να διακηρύξουμε την πιστότητά μας στη Μητέρα μας Εκκλησία, που είναι η Τροφός του Γένους και η πηγή της ευσέβειάς μας, ο άσβεστος λύχνος της πορείας μας και η διασφάλιση της ταυτότητάς μας”
Και το ερώτημα που προκύπτει αβίαστα είναι το εξής: Αυτός είναι ο στόχος της Πανορθόδοξης; Να διακηρύξει την πιστότητα των Αυτοκέφαλων Εκκλησιών στο Οικουμενικό Πατριαρχείο;
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κατηγορείται,-δικαίως ή αδίκως εναπόκειται στην κρίση του καθενός- πως συγκάλεσε την Πανορθόδοξη για προσωπική του προβολή. Μέχρι αφίσα με τα..κατορθώματά του κυκλοφόρησε (δεν γνωρίζουμε αν ήταν δική του πρωτοβουλία) λες και επρόκειτο για υποψήφιο βουλευτή. Και βέβαια όταν εμφανίζονται τέτοια φαινόμενα ο νους καθενός δεν μπορεί παρά να πηγαίνει στην προ μηνών συζήτηση-που πάντως δεν έχει κλείσει-περί του πρωτείου στην Ορθόδοξη Εκκλησία.
Και συν τοις άλλοι ένα σωρό ακόμη θέματα μικρότερης ή μεγαλύτερης εμβέλειας δημιουργούν σκιές στην Πανορθόδοξη όπως το κόστος της Συνόδου, το πως θα κάτσουν οι Προκαθήμενοι κλπ.
Αντί άλλου επιλόγου μια προσευχή για την πραγματική και όχι την επίπλαστη ενότητα:
Προσευχή για την Ενότητα
του π. Σέργιου Μπουλγκάκωφ
Ιησού Χριστέ, Κύριε και Σωτήρα μας,
υποσχέθηκες ότι θα κατοικείς πάντα μαζί μας.
Μας καλείς όλους τους Χριστιανούς
να πλησιάσουν και να μοιραστούν
το Σώμα Σου και το Αίμα Σου
αλλά η αμαρτία μάς διήρεσε και δεν
έχουμε πλέον τη δύναμη να μοιραστούμε
μαζί τη Θεία Ευχαριστία.
Εξομολογούμαστε αυτή μας την αμαρτία και
Σε παρακαλούμε συγχώρεσέ μας και βοήθησέ μας
να υπηρετήσουμε την οδό της συμφιλίωσης
κατά το Θέλημά Σου.
Αναψε τις καρδιές μας με τη φλόγα
του Αγίου Πνεύματος,
χορήγησέ μας Πνεύμα Σοφίας και Πίστης,
Παρρησίας και Υπομονής,
Ταπείνωσης και Σταθερότητας,
Αγάπης και Μετάνοιας,
διά των προσευχών της
Υπερευλογημένης Θεοτόκου
και όλων των Αγίων. Αμήν
