ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ: Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, μια από τις πιο φωτισμένες μορφές της Ορθοδοξίας του 20ού αιώνα, μίλησε πολλές φορές για το βαθύτερο νόημα της Μεγάλης Εβδομάδας, και ιδιαίτερα για τη Μεγάλη Παρασκευή, την ημέρα της κορύφωσης του Θείου Πάθους.
Του Γιώργου Θεοχάρη – ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Με τον απλό αλλά θεοφώτιστο λόγο του, βοηθούσε τους πιστούς να κατανοήσουν όχι μόνο τη θεολογική σημασία των γεγονότων, αλλά και τη βιωματική τους διάσταση.
Για τον Άγιο Παΐσιο, η Μεγάλη Παρασκευή δεν είναι απλώς μια ημέρα πένθους, αλλά μια ημέρα μεγάλης πνευματικής σιωπής και συμμετοχής στον πόνο του Χριστού. Συχνά έλεγε:
«Τη Μεγάλη Παρασκευή, και η φύση σιωπά. Όλα σταματούν, σαν να πενθεί η δημιουργία. Ακόμη και τα πουλιά σωπαίνουν…»
Έβλεπε την πλάση ολόκληρη να συμμετέχει στο δράμα του Γολγοθά. Αυτή η σιωπή είναι για τον πιστό η ευκαιρία να έρθει σε κατάνυξη, να ενωθεί εσωτερικά με τη θυσία του Χριστού και να μετανοήσει.
Ο Άγιος υπογράμμιζε ότι η συμμετοχή στα Άγια Πάθη δεν πρέπει να είναι επιφανειακή ή απλώς συναισθηματική. Δεν αρκεί, έλεγε, να συγκινηθεί κάποιος βλέποντας τον Επιτάφιο, αλλά να σκεφτεί γιατί ο Χριστός υπέφερε τόσο.
«Ο Χριστός υπέφερε για μας, όχι για να Τον λυπόμαστε, αλλά για να Τον αγαπήσουμε και να αλλάξουμε ζωή», τόνιζε.
Η Μεγάλη Παρασκευή, κατά τον Άγιο Παΐσιο, είναι η μέρα που ο άνθρωπος καλείται να ταπεινωθεί, να συντριβεί πνευματικά και να συνειδητοποιήσει τη δική του ευθύνη απέναντι στη θυσία του Θεανθρώπου.
Έλεγε επίσης:
«Την ημέρα αυτή δεν πρέπει να ακουστεί ούτε τραγούδι, ούτε να γελάσουμε. Είναι η μέρα που ο Χριστός μας κρεμάστηκε στον Σταυρό για να μας λυτρώσει. Όποιος αγαπά τον Χριστό, πονάει τη Μεγάλη Παρασκευή».
Η στάση αυτή δεν είναι απλώς τυπική, αλλά αποτελεί δείγμα αληθινής αγάπης και σεβασμού.
Συμβούλευε τους προσκυνητές που τον επισκέπτονταν στο Κελλί του, την ημέρα αυτή να απέχουν από κάθε εργασία, να διαβάσουν το Ευαγγέλιο του Πάθους, να κάνουν σιωπηλή προσευχή και να συλλογιστούν τον Σταυρό του Χριστού.
«Όταν σκέφτεσαι το Πάθος του Χριστού, αρχίζεις να καταλαβαίνεις πόσο μικρά είναι τα δικά σου βάσανα», έλεγε.
Η Μεγάλη Παρασκευή ήταν, για τον Άγιο Παΐσιο, η μέρα που ο πιστός καλείται να “σταυρώσει” τα πάθη του, να συνειδητοποιήσει τη φθορά του κόσμου τούτου και να κοιτάξει προς την Ανάσταση. Δεν υπάρχει, όπως έλεγε, Ανάσταση χωρίς Σταυρό.
Η σιωπή, η κατάνυξη, η συντριβή της καρδιάς και η εσωτερική προσευχή είναι, κατά τον Άγιο, ο τρόπος να ζήσει κανείς αληθινά τη Μεγάλη Παρασκευή. Τότε μόνο, η Ανάσταση αποκτά βαθύ νόημα.
