Στην αναβροχιά, καλό και το χαλάζι φαίνεται να ισχύει για τις σχέσεις Ιερώνυμου–Μητσοτάκη, καθώς η Εκκλησία επιδιώκει σταθερότητα σε μια περίοδο πολιτικής αβεβαιότητας.
Του Γιάννη Παπανικολάου – ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Με την απουσία ισχυρής εναλλακτικής λύσης διακυβέρνησης, η συνεργασία τους ενισχύεται. Ο Αρχιεπίσκοπος διατηρεί διαύλους επικοινωνίας με την κυβέρνηση, εξασφαλίζοντας ομαλές σχέσεις Πολιτείας-Εκκλησίας.
Το τελευταίο διάστημα, η σχέση της Εκκλησίας της Ελλάδος με την ελληνική κυβέρνηση δείχνει να έχει ενδυναμωθεί, με την προσωπική επαφή μεταξύ του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου να διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο. Οι δύο θεσμοί, που παραδοσιακά συνδέονται με την ελληνική κοινωνία, φαίνεται να έχουν βρει κοινά σημεία επαφής, προάγοντας ένα κλίμα συνεργασίας και αμοιβαίας κατανόησης.
Οι καλές σχέσεις μεταξύ των δύο ανδρών βασίζονται κυρίως στην αμοιβαία εκτίμηση, με τον πρωθυπουργό να αναγνωρίζει τη σημασία της Εκκλησίας ως θεσμού που ασκεί σημαντική επιρροή στην ελληνική κοινωνία. Από την άλλη πλευρά, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, γνωστός για τη διαλλακτικότητα και τη συναινετική του προσέγγιση, έχει συμβάλει στο να διατηρείται ένα ήπιο και εποικοδομητικό κλίμα στις σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας.
Σε αντίθεση με περιόδους εντάσεων του παρελθόντος, οπως πέρυσι με το περίφημο νομοσχέδιο για τοι γάμο των ομόφυλων, σήμερα παρατηρείται μια συντονισμένη προσπάθεια αποφυγής συγκρούσεων και αντιπαραθέσεων. Θέματα που άλλοτε προκαλούσαν εντάσεις, όπως η διαχείριση της εκκλησιαστικής περιουσίας, φαίνεται να αντιμετωπίζονται πλέον με διάλογο και συνεννόηση.
Παράδειγμα αυτής της συνεργασίας είναι οι κοινές δράσεις για την αντιμετώπιση κοινωνικών ζητημάτων, όπως η φτώχεια, η στήριξη ευάλωτων ομάδων και η προσφορά φιλανθρωπικού έργου. Η Εκκλησία, μέσω των δομών της, συνεχίζει να προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες, ενώ η κυβέρνηση αναγνωρίζει και ενισχύει αυτές τις πρωτοβουλίες.
Η στάση του πρωθυπουργού απέναντι στην Εκκλησία δείχνει να εντάσσεται σε μια στρατηγική που σέβεται τις παραδόσεις και τις αξίες της ελληνικής κοινωνίας, ενώ ο Αρχιεπίσκοπος διατηρεί τον θεσμικό του ρόλο με σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Το αποτέλεσμα αυτής της συνύπαρξης είναι μια ισορροπημένη σχέση, που αποπνέει σταθερότητα και συνεργασία.
Φυσικά, δεν λείπουν και οι προκλήσεις. Ορισμένα ζητήματα, όπως η διαχείριση της εκκλησιαστικής περιουσίας ή οι συζητήσεις για την εκκλησιαστική εκπαίδευση, παραμένουν ανοιχτά. Ωστόσο, το γεγονός ότι οι δύο πλευρές επιλέγουν να συζητούν με πνεύμα διαλόγου και συνεννόησης αποτελεί σημαντικό βήμα προς την αποφυγή εντάσεων.
Συνολικά, η σχέση Εκκλησίας και Πολιτείας φαίνεται πιο ώριμη από ποτέ, με τις προσωπικές σχέσεις Μητσοτάκη – Ιερώνυμου να λειτουργούν ως γέφυρα συνεννόησης. Η σταθερότητα αυτή ενισχύει τη συνοχή της ελληνικής κοινωνίας, σε μια περίοδο όπου η ενότητα και η συνεργασία είναι πιο απαραίτητες από ποτέ.
